Ο όρος “cyborg” μας φέρνει στο μυαλό εικόνες από τα cult classics του σινεμά και της pop κουλτούρας, από τον T-800 μέχρι την Motoko Kusanagi, η μορφή του κυβερνο-ανθρώπου έχει στοιχειώσει οθόνες και μυαλά για δεκαετίες. Με αυτή την αισθητική στο DNA του, το KIBORG της Sobaka Studio επιχειρεί να δώσει την δική του ξεχωριστή πινελιά στον χώρο των indie action roguelikes. Παρότι προφέρεται “Keyborg”, δεν ξέρουμε αν κρατάει το κλειδί για να ξεχωρίσει όπως πραγματικά υπόσχεται.
Η υπόσχεση αυτή του παιχνιδιού είναι σαφής. Ένα brutal, arcade-style beat ‘em up, με procedurally generated περιβάλλοντα, cyberpunk γοητεία και rogue-lite εξέλιξη για τον πρωταγωνιστή μας. Οι μάχες αντλούν έμπνευση από άλλα παιχνίδια του είδους καθώς και action παιχνίδια με το ερώτημα να είναι αν ξεπερνάει τα φτηνά εφέ ή μένει στα επιφανειακά κόλπα.
Φυλακή, Πόνος & Τηλεοπτική Δόξα
Η ιστορία του παιχνιδιού ακολουθεί τον Morgan Lee, έναν πρώην στρατιώτη που έχει καταδικαστεί σε περισσότερα από 1000 χρόνια αιχμαλωσίας σε μια διαστημική φυλακή. Σε αυτή την φυλακή θα πρέπει να λάβει μέρος σε αγώνες θανάτου με σκοπό να δραπετεύσει και να είναι ο μόνος νικητής σε ένα παιχνίδι που μοιάζει περισσότερο σαν show όπως το BloodsportsTV παρά σαν κάτι ξεχωριστό. Το βίαιο reality game show φέρει τον τίτλο “The Last Ticket” και υπόσχεται αποφυλάκιση σε όποιον φτάσει στην κορυφή ενός τεράστιου πύργου γεμάτου παγίδες, εχθρούς και… τηλεοπτική λάμψη.
Η πλοκή είναι εσκεμμένα υπερβολική, καρικατουρίστικη σχεδόν. Ο παρουσιαστής Volkov, μια φιγούρα βγαλμένη από κάποιο μελλοντικό The Running Man, γεμίζει τον διάλογο με campy one-liners, προσθέτοντας έναν απαραίτητο τόνο ειρωνείας και κοροιδείας προς τον πρωταγωνιστεί. Εδώ βέβαια, δεν υπάρχει βάθος στην αφήγηση αλλά στα σκηνικά, την λογική και την ατμόσφαιρα που μοιάζει βγαλμένη από Ιαπωνικά παιχνίδια αντίστοιχης φύσεως.
Όταν τα γάντια πέφτουν
Το KIBORG δομείται πάνω σε έναν γνώριμο πυρήνα, αυτόν των arcade beat ‘em up, τον οποίο “μπολιάζει” με roguelike στοιχεία και RPG αναβαθμίσεις. Το gameplay loop είναι απλό αφού μπαίνουμε σε ένα δωμάτιο, καθαρίζουμε κύματα εχθρών, επιλέγουμε την επόμενη διαδρομή μέσω branching paths, μαζεύουμε αντικείμενα και αναβαθμίσες και συνεχίζουμε προς την κορυφή.
Οι μάχες θυμίζουν αρκετά το freeflow σύστημα των Batman Arkham, με dodge, parry και counter επιθέσεις, αν και αυτές είναι λιγότερο στιβαρές. Ο Morgan μπορεί να εξοπλίσει ένα melee όπλο και ένα δευτερεύον πυροβόλο, με ammo που αναπληρώνεται μέσω των combo chain. Ο χειρισμός είναι στιβαρός και, μόλις περάσει ο αρχικός χρόνος εκμάθησης, τότε αρχίζει να “κουμπώνει” όμορφα.
Πολύ σημαντικό ρόλο σε κάθε run παίζουν τα cybernetic implants, ενεργά και παθητικά perks που μεταμορφώνουν τις ικανότητες του χαρακτήρα μας και συνθέτουν διαφορετικά αποτελέσματα κάθε φορά. Θα μπορέσουμε να δημιουργήσουμε διαφορετικά σύνολα όπως dodge που αφήνει φλόγες πίσω μας, teleport abilities ή εκρήξεις κατά το parry, με κάθε επιλογή να έχει βάθος και καλή ισορροπία. Επιπλέον, υπάρχουν μεταμορφώσεις που προσφέρουν ισχυρές ενισχύσεις με κάποιο αρνητικό counterbalance προσθέτοντας τακτικό βάθος σε κάθε μας αποφάση.
Η ποικιλία των εχθρών επαρκεί, τουλάχιστον για τις πρώτες ώρες, με την σταδιακή εισαγωγή πιο σύνθετων μοτίβων επίθεσης να προσθέτει μεγαλύτερο βάθος στις προαναφερθείσες αποφάσεις. Παρ’ όλα αυτά, μετά από περίπου 6-7 γύρους, η δομή αρχίζει να γίνεται μονότονη με wave-based arenas με μικρές παραλλαγές, κάποιες παγίδες και ενδιάμεσες στάσεις.
Κυβερνο-Λιτότητα με…άποψη
Οπτικά, το KIBORG δεν κάνει είναι το κάτι ιδιαίτερο, αλλά παραδίδει ένα συμπαγές, στιλιστικά συνεπές αποτέλεσμα. Οι πίστες κινούνται σε γνώριμες cyberpunk αποχρώσεις με neon φώτα, σκοτεινά εργαστήρια, βιομηχανικά επίπεδα και ότι άλλο θα περιμέναμε από μια σύνθετη, διαστημική φυλακή – η οποία θυμίζει την αντίστοιχη στο πρώτο Guardians of the Galaxy. Η λεπτομέρεια δεν εντυπωσιάζει, αλλά το συνολικό αποτέλεσμα είναι λειτουργικό και στιλάτο.
Τα μοντέλα των χαρακτήρων από την άλλη, αλλάζουν δυναμικά με κάθε επέκταση που μαζεύουμε στις μάχες, προσθέτοντας παραπάνω στρώσεις στην εμφάνιση του Morgan σε μια κοινή φλέβα με το Risk of Rain 2. Αυτό το στοιχείο μπορεί να μοιάζει ασήμαντο αλλά συμβάλλει σημαντικά στην ατμόσφαιρα και την αισθητική του συνόλου. Παράλληλα, τα animations είναι ικανοποιητικά, αν και ορισμένες in-game αλληλεπιδράσεις (όπως το AI companion στο hub) στερούνται στοιχειώδους animation, κάτι που “φωνάζει” περιορισμούς στο budget και τον χρόνο.
Απόδοση & Τεχνικά
Εκεί που λάμπει το KIBORG είναι η απόδοσή του τόσο σε Steam Deck όσο και στον υπολογιστή μας. Σε σύστημα με RTX 4070 δεν παρουσιάστηκαν frame drops ή σημαντικά bugs, πέρα από μεμονωμένα περιστατικά όπου το A.I. δεν ήταν και το καλύτερο. Βέβαια, οπτικά, το motion blur που υπήρχε έριχνε την ποιότητα του παιχνιδιού και έκανε την απόδοση να μοιάζει προβληματική, ωστόσο το γενικότερο optimization δείχνει ότι η ομάδα έχει κάνει καλή δουλειά.
Ηχητικά, η εμπειρία είναι ενισχυμένη από βαριά ηχητικά εφέ αφού κάθε γροθιά, κάθε έκρηξη, κάθε πράξη έχει ικανοποιητικό βάρος. Η μουσική είναι σχεδόν ανύπαρκτη ως ξεχωριστό στοιχείο· λειτουργεί περισσότερο ως ambient υπόστρωμα. Οι φωνές, ειδικά του Volkov, είναι θεατρικά υπερβολικές, και ταιριάζουν απόλυτα στο ύφος του τίτλου.
Προβλήματα & ελλείψεις
Παρά τη στιβαρή του βάση, το KIBORG δεν καταφέρνει να ξεφύγει από ορισμένα προβληματάκια του είδους. Η επανάληψη χτυπά γρήγορα την πόρτα, καθώς το βασικό gameplay loop – όσο διασκεδαστικό κι αν είναι αρχικά – κουράζει χωρίς ένα ισχυρό αφηγηματικό υπόβαθρο. Ομολογουμένως, τα roguelikes στηρίζονται σε μια διασκεδαστική επανάληψη και δύσκολα το καταφέρνουν (μιας και βασίζονται σε συστήματα όπως έντονη, διαδραστική μάχη) αλλά εδώ, ενώ υπάρχει κάτι δυνατό, δεν φτάνει τα ύψη που χρειάζεται.
Ο κόσμος του παιχνιδιού, αν και στιλιστικά συνεπής, παραμένει περιορισμένος, με επαναλαμβανόμενα tilesets και ελάχιστη ποικιλία στις τοποθεσίες, κάτι που ενισχύει το αίσθημα μονοτονίας. Επιπλέον, η αφήγηση δεν δίνει επαρκές κίνητρο για να συνεχίσουμε, πέρα από τη λογική του “ας δω τι άλλο ξεκλειδώνω”, με αποτέλεσμα η πρόοδος να δίνει την αίσθηση πως πρόκειται για μια υποχρέωση παρά μια συναρπαστική, ενδιαφέρουσα περιπέτεια. Τέλος, το σύστημα μάχης – και ειδικά το parry – απαιτεί υψηλή ακρίβεια και προσαρμογή, κάτι που μπορεί να αποθαρρύνει λιγότερο υπομονετικούς παίκτες στα πρώτα τους runs.
Συνοπτικά
Το KIBORG είναι μια αξιόλογη προσπάθεια της Sobaka Studio να συνδυάσει την ωμότητα των beat ‘em up με τα συστήματα εξέλιξης των roguelikes, μέσα σε ένα στιλάτο cyberpunk περιβάλλον. Αν και κουβαλά τη νοοτροπία και την αισθητική ενός arcade show του μέλλοντος, δεν καταφέρνει πάντα να ξεφύγει από την επανάληψη, το περιορισμένο αφηγηματικό βάθος και την έλλειψη φρεσκάδας στην πορεία. Ωστόσο, για τους φίλους του είδους που αναζητούν μια ακόμη ψηφιακή αρένα για να τεστάρουν τα αντανακλαστικά τους, το KIBORG έχει αρκετά να προσφέρει, έστω και αν δεν κρατά τελικά το «κλειδί» της επανάστασης.
KIBORG
Ωστόσο, για τους φίλους του είδους που αναζητούν μια ακόμη ψηφιακή αρένα για να τεστάρουν τα αντανακλαστικά τους, το KIBORG έχει να προσφέρει αρκετά!