To Goodnight Universe είναι ένας τίτλος που αν και αδιάφορος, με μια πρώτη ματιά, κατάφερε να μου κεντρίσει το ενδιαφέρον λόγω μιας γνώριμης αλλά και ιδιαίτερης ιστορίας. Η Nice Dream και η Skybound Games φέρνουν έναν τίτλο που στηρίζεται στην αλληλεπίδραση με εμάς σε επίπεδο πιο άμεσο και προσωπικό από το συνηθισμένο. Από τα πρώτα λεπτά γίνεται σαφές πως δεν έχουμε απέναντί μας ένα συμβατικό αφηγηματικό παιχνίδι περιπέτειας, αλλά μια εμπειρία που βασίζεται κυρίως στην παρατήρηση, στη σωματική συμμετοχή και στη διαχείριση των μικρών ανθρώπινων, ρεαλιστικών, καθημερινών στιγμών.
Ακολουθώντας τα βήματα του Before Your Eyes, στο οποίο είχαν συμμετάσχει μέλη της ίδιας δημιουργικής ομάδας, το Goodnight Universe επιδιώκει να εφαρμόσει τις ίδιες αρχές με νέο τρόπο και μηχανισμούς σε μια πιο ιδιαίτερη, συγκινητική ιστορία. Το βασικότερο στοιχείο που προσπαθεί να κάνει το παιχνίδι να ξεχωρίσει είναι η χρήση της κάμερας του υπολογιστή μας ή της κονσόλας μας (αν διαθέτουμε). Αυτή χρησιμοποιείται ως το βασικό εργαλείο εξερεύνησης της ιστορίας αλλά και το κύριο εργαλείο του πρωταγωνιστή μας.
Μια οικογενεια, μια φωνη, ενα βλεμμα
Το Goodnight Universe μας τοποθετεί στο σώμα ενός βρέφους, βλέποντας τα πάντα από την περιορισμένη ματιά του, εγκλωβισμένοι σε κούνιες, καρεκλάκια και κρεβατάκια. Παρότι το μωρό αυτό δεν μπορεί να μιλήσει, διαθέτει πλήρη κατανόηση της γλώσσας και των ανθρώπινων συναισθημάτων, επιτρέποντας στο παιχνίδι να γείρει προς την οπτική ενός ενηλίκου χωρίς να χάνει την αθωότητα και την… λογική της βρεφικής ηλικίας. Ωστόσο, εδώ έχουμε μια λογική Isekai, με το μωρό να έχει πλήρη επίγνωση του περιβάλλοντός του και, όπως θα δούμε, την ύπαρξη ψυχικών ικανοτήτων, προσθέτοντας έτσι μια ελαφρά υπερφυσική διάσταση που λειτουργεί περισσότερο ως εργαλείο αφήγησης παρά ως μηχανισμός εντυπωσιασμού.
Η ιστορία διαδραματίζεται σε προσωπικές, καθημερινές σκηνές και πιο μεγάλες αφηγηματικές γραμμές που αφορούν αυτές τις δυνάμεις και τον αφηγητή που μιλά μέσα στο μυαλό του παιδιού. Εκεί που το παιχνίδι ξεχωρίζει είναι στη διαχείριση των μικρών στιγμών, ο τρόπος που οι γονείς εκφράζουν ανησυχία, χαρά ή κούραση, οι αντιδράσεις τους απέναντι στο μωρό και οι μικροί διάλογοι της καθημερινότητας που συνθέτουν μια οικογενειακή ατμόσφαιρα στο επίκεντρο της εμπειρίας.
Παρά το γεγονός ότι υπάρχουν στοιχεία μυστηρίου και μια μεγαλύτερη ιστορία συνολικά, το παιχνίδι επιμένει στις ανθρώπινες λεπτομέρειες. Δεν τις χρησιμοποιεί ως διακοσμητικά στοιχεία, αλλά ως πυρήνα του συναισθηματικού του αντίκτυπου.
Σε βλεπω
Το gameplay βασίζεται κυρίως στην κάμερα του συστήματός μας και στην αλληλεπίδραση με τις εκφράσεις που καταγράφει από το πρόσωπό μας. Η πρόοδος καθορίζεται από το βλέμμα, το κλείσιμο των ματιών, την κίνηση του κεφαλιού και μικρές κινήσεις με το χειριστήριο μας που αντιστοιχούν στις ψυχικές ικανότητες του μωρού. Εδώ χρησιμοποιείται το βλεφάρισμά μας για να αλλάζουν οι σκηνές ή για να μετατοπίζεται η εστίαση, ενώ το παρατεταμένο κλείσιμο επιτρέπει την πρόσβαση σε χαμηλές συχνότητες και ήχους που λειτουργούν ως μέρος της αφήγησης. Η αναγνώριση εκφράσεων, όπως το χαμόγελο ή ο θυμός, μεταφράζεται σε μια άμεση επικοινωνία με τους γονείς και επηρεάζει τον τόνο ορισμένων σκηνών.
Όλοι αυτοί οι μηχανισμοί δεν έρχονται για να δημιουργήσουν δυσκολία στην αφήγηση αλλά για να την ενισχύσουν. Οι επιλογές που κάνουμε διαμορφώνουν το πως θα εξελιχθεί η ιστορία, δίνοντάς μας έναν πιο ενεργό ρόλο στα γεγονότα – κάτι δύσκολο για ένα μωρό. Δεν αλλάζουν δραματικά την πλοκή, αλλά τροποποιούν τον τόνο και τον τρόπο με τον οποίο νιώθει κανείς τις σκηνές δημιουργώντας μια απρόσμενη αίσθηση συνοχής.
Πέρα από την αφήγηση όμως και τις επιλογές που έχουμε κατά την διάρκεια των σκηνών, θα υπάρξουν στιγμές που θα μείνουμε μόνοι μας. Αυτό σημαίνει πως μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τις δυνάμεις μας για να ολοκληρώσουμε μικρότερες αποστολές. Αυτές συνήθως έχουν να κάνουν με το συμμάζεμα του δωματίου μας, το να πάρουμε τα παιχνίδια μας, να ρίξουμε αντικείμενα για να τραβήξουμε την προσοχή και άλλες αντίστοιχες πράξεις που χρειάζονται τις τηλεπαθητικές ικανότητές μας. Ο χειρισμός είναι σχετικά άμεσος και εύκολος αλλά πλήρως λειτουργικός για αυτό που προσφέρεται εδώ.
Γραφικα
To gameplay, όντας αρκετά απλό στην λογική του και στον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί, αν και η ύπαρξη της κάμερας μας γεννά αρκετά ερωτήματα για το πόσο τιμά την ιδιωτικότητα, ενισχύεται από την οπτική ταυτότητα του παιχνιδιού. Η ομάδα ανάπτυξης επέλεξε για άλλη μια φορά μια αισθητική που ισορροπεί ανάμεσα στο stylized τρισδιάστατο και σε κάτι ζεστό, με απαλούς τόνους και φωτισμό. Τα χρώματα και τα textures δημιουργούν με την σειρά τους ένα περιβάλλον που θυμίζει οικογενειακό σπίτι, μέσα από την ματιά ενός παιδιού, δηλαδή περιορισμένο, αλλά έντονα ανθρώπινο.
Η απλότητα του ύφους λειτουργεί και υπέρ της συνοχής της εμπειρίας, καθώς κρατά το ενδιαφέρον στραμμένο στους χαρακτήρες και στις σχέσεις τους. Η απεικόνιση των προσώπων δεν είναι υπερλεπτομερής, αλλά η κίνηση και η εκφραστικότητά τους είναι αρκετές για να μεταφέρουν τα συναισθήματα που απαιτούνται.
Για παράδειγμα, οι σκηνές που η οικογένεια μεγαλώνει μαζί με το μωρό, τόσο σε κλίμακα όσο και σε νοηματικό βάθος, υποστηρίζονται από διακριτικές αλλαγές φωτισμού και περιβάλλοντος που λειτουργούν ως μεταβάσεις χωρίς να μας απομακρύνουν από την γενική ατμόσφαιρα.
Ο ήχος πλαισιώνει και ενισχύει και αυτός από μεριάς του την αφήγηση. Ο πρωταγωνιστής με τη χρήση χαμηλών συχνοτήτων, τους ήχους του σπιτιού και τη μουσική δημιουργούν ένα ambience που μας ηρεμεί, μας νοσταλγεί και μας γαληνεύει. Η μουσική από την άλλη αποφεύγει την υπερβολή και δεν μπαίνει ως εμπόδιο στην αφήγηση και αυτό διότι η φωνή του αφηγητή είναι καθαρή, σταθερή και λειτουργεί ως συνεχής παρουσία που μας κατευθύνει σε κάθε σκηνή, κάθε γεγονός και κάθε στιγμή.
Αποδοση στο Nintendo Switch 2
Ως ένας τίτλος που δεν είναι πολύ απαιτητικός θα λέγαμε πως η απόδοση είναι σταθερή, με την κάμερα να αποτελεί τον πιο απαιτητικό παράγοντα. Στο Nintendo Switch 2 η λειτουργία αυτή δεν είναι ακόμα διαθέσιμη αλλά είναι κάτι που θα έρθει μέχρι το τέλος του χρόνου, σύμφωνα με την ομάδα ανάπτυξης. Δοκιμάζοντας το παιχνίδι όμως και σε υπολογιστές, η χρήση της κάμερας εξαρτάται από πολλούς παράγοντες όπως ο φωτισμός και η θέση μας κατά την διάρκεια του παιχνιδιού. Σε κανονικές συνθήκες, η αναγνώριση ως επί τω πλείστον λειτουργεί ικανοποιητικά. Ευτυχώς, στις στιγμές που η κάμερα δυσλειτουργεί, η ροή του παιχνιδιού δεν διακόπτεται.
Συμπερασμα
Το Goodnight Universe είναι μια αρκετά ευχάριστη έκπληξη που δεν την περίμενα, ειδικά ως κάποιος που δεν θέλει παιδιά (ή δεν μπορεί να θυμηθεί πως ήταν εκείνη η περίοδος). Η ομάδα ανάπτυξης επέλεξε έναν ανορθόδοξο πρωταγωνιστή από την άποψη του περιορισμού και της διαφορετικής ματιάς. Εδώ υπάρχει δημιουργικότητα και ο σκοπός του να δούμε μια διαφορετική περιπέτεια με δημιουργικότητα και πιο άμεση συμμετοχή μας. Η εμπειρία παραμένει σταθερά εστιασμένη στην οικογένεια, στην επικοινωνία και στις μικρές λεπτομέρειες της καθημερινότητας με το υπερφυσικό στοιχείο να λειτουργεί περισσότερο ως ο τροχός για να προχωρήσει η ιστορία παρά ως βασικό gameplay στοιχείο.
Σε γενικά πλαίσια, πρόκειται για έναν “ζεστό” τίτλο, μια ευχάριστη εμπειρία και έναν τίτλο που προορίζεται για cozy απογεύματα με τον/ην σύντροφό μας, παρέα με μια ζεστή σοκολάτα και εκείνη την σπιτική ατμόσφαιρα που μπορεί να αναζητούμε διαρκώς.
