Τα roguelike παιχνίδια αποτελούν μια από τις πιο ενδιαφέρουσες αλλά και ιδιαίτερες κατηγορίες στον χώρο του gaming, προσφέροντας εμπειρίες που ισορροπούν ανάμεσα στην διαρκή, τυχαία πρόκληση και το αίσθημα ανταμοιβής. Χαρακτηρίζονται από έναν μηχανισμό μόνιμης απώλειας (permadeath), τη διαδικαστικά δημιουργημένη χαρτογράφηση και τον έντονο στρατηγικό σχεδιασμό. Με ρίζες που φτάνουν μέχρι το θρυλικό Rogue της δεκαετίας του ’80, το είδος έχει εξελιχθεί σημαντικά, κρατώντας ωστόσο αναλλοίωτα τα βασικά του στοιχεία. Kάθε run είναι μοναδικό, κάθε απόφαση μπορεί να είναι η τελευταία και η επιτυχία είναι πάντα κερδισμένη με κόπο – αλλά και τύχη.
Τα τελευταία χρόνια, τα roguelikes και τα “roguelite” παρακλάδια τους έχουν γνωρίσει μια εντυπωσιακή αναγέννηση, με τίτλους όπως τα Hades, Dead Cells και Slay the Spire να δίνουν νέα πνοή στο είδος. Η αίσθηση της προόδου μέσα από την αποτυχία, σε συνδυασμό με τον υψηλό βαθμό επανάληψης, έχει κατακτήσει τόσο τους hardcore όσο και τους casual παίκτες. Φυσικά, αυτή η απρόσμενη επιτυχία που γεννήθηκε από την κυκλοφορία του Binding of Isaac ώθησε πολλούς δημιουργούς να προσπαθήσουν να ανανεώσουν την φόρμουλα με διαφορετικό gameplay, την ύπαρξη ουσιαστικής ιστορίας ή ιδιαιτερότητες όπως περίεργους μηχανισμούς. Ένα τέτοιο, ιδιαίτερο έργο είναι και το Uncle Chop’s Rocket Shop.
Μηχανικός του διαστήματος
Στο Uncle Chop’s Rocket Shop αναλαμβάνουμε τον ρόλο του Wilbur, ενός αλεπουδίσιου πλάσματος με τέσσερα μάτια, που δουλεύει ως μηχανικός διαστημοπλοίων κάτω απ’ το άγρυπνο βλέμμα του Uncle Chop, του αφεντικού μας. Κάθε μέρα, ο Uncle Chop φέρνει νέα μηχανήματα, οχήματα και εργαλεία για να επισκευάσουμε, νέους πελάτες και φυσικά, νέες παραξενιές.
Όσο προχωράμε στην υποτυπώδη ιστορία του παιχνιδιού θα ξεκλειδώσουμε αρκετές πτυχές αυτού του κόσμου, θα βρεθούμε να γινόμαστε κατά λάθος μέλος σε ένα σχήμα-πυραμίδα, να ακούμε τις υπαρξιακές σκέψεις ενός εξωγήινου, να επισκεπτόμαστε υπόγεια bars, να προσπαθούμε να ανοίξουμε κρυφά χρηματοκιβώτια πελατών και ολοένα και περισσότερες εργασίες που θα μας βάλουν σε κίνδυνο.
Αν και φέρει μια ευχάριστη, καρτουνίστικη-κόμικ εμφάνιση, το παιχνίδι απευθύνεται κυρίως σε ενήλικες. Υπάρχει άφθονο και δυνατό χιούμορ αλλά πολλές φορές γίνεται περίπλοκο, βαρύ και με μηνύματα ή υποθέσεις που δεν “κολλάνε” με την εμφάνιση.
Ένα διαφορετικό roguelike
Το Uncle Chop’s Rocket Shop προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση από τα πρώτα λεπτά, κάτι που λίγα παιχνίδια του είδους το έχουν καταφέρει. Παίρνοντας έμπνευση από τίτλους όπως το Keep Talking and Nobody Explodes, αλλά μεταφέροντας το concept σε μια αυστηρά single-player εμπειρία, το παιχνίδι χτίζει ένα rogue-lite πλαίσιο γύρω από απόλυτα απαιτητικά puzzles. Κάθε task, όσο απλό κι αν φαίνεται, είναι μια σειρά από περίπλοκες ενέργειες, με μηδενικά περιθώρια λάθους. Ακόμα και το απλό γέμισμα καυσίμου μετατρέπεται σε μια αγχώδη διαδικασία γεμάτη τεχνικά βήματα, απαιτώντας όχι μόνο ακρίβεια, αλλά και απόλυτη κατανόηση των μηχανισμών του παιχνιδιού. Αν κάνουμε λάθος το πληρώνουμε στην κυριολεξία. Το παιχνίδι μάς τιμωρεί, αλλά με έναν σχεδόν δίκαιο τρόπο.
Καθώς βυθιζόμαστε όλο και περισσότερο στον κόσμο του, αρχίζουμε να εκτιμούμε το βάθος του σχεδιασμού του. Το manual των πάνω από 150 σελίδες δεν είναι διακοσμητικό αφού γίνεται σταδιακά το βασικότερο εργαλείο επιβίωσής μας και πιστός μας σύμμαχος σε κάθε επισκευή. Από module σε module, από εργασία σε εργασία, νιώθουμε πώς η γνώση που αποκτούμε είναι το πραγματικό progression, όχι κάποια μπάρα XP ή level up. Μερικά modules είναι τόσο ευρηματικά που μοιάζουν με mini games από άλλες εποχές. Αυτές οι λεπτομέρειες δείχνουν την αγάπη και τη φαντασία των δημιουργών, που δεν αρκούνται στο να φτιάξουν ένα “τεχνικό” παιχνίδι αλλά ένα σύμπαν που ζει και αναπνέει από μέσα προς τα έξω.
Ωστόσο, το Uncle Chop’s Rocket Shop δεν είναι για όλους και αυτή είναι η μεγαλύτερη του αρετή. Δεν χαρίζεται, δεν καταδέχεται να σε κρατήσει απ’ το χέρι. Μας πετάει στα βαθιά με την αυστηρότητα ενός Soulslike, κι αν επιμείνεις, αν επιμείνουμε, η ανταμοιβή είναι ουσιαστική με μια αίσθηση ικανοποίησης που ελάχιστα παιχνίδια προσφέρουν. Κάθε σωστή διάγνωση, κάθε επιτυχημένη επισκευή, κάθε βάρδια που ολοκληρώνεται χωρίς ζημιές, μας κάνει να νιώθουμε σαν βετεράνοι μηχανικοί σε ένα διαστημικό γκαράζ.
Σημαντικά προβλήματα
Αν και η γενική εμπειρία έχει τις στιγμές της, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τα σημαντικά προβλήματα που μαστίζουν το παιχνίδι. Από τεχνικής πλευράς, υπάρχουν λιγότερα bugs από την αρχική κυκλοφορία μέχρι σήμερα αλλά υπάρχουν μερικά ακόμα που ίσως κάνουν κάποιες αποστολές σχεδόν αδύνατες. Η rogue-lite φύση του παιχνιδιού μπορεί να είναι ελκυστική για κάποιους, αλλά το να χάνεις την πρόοδό σου επειδή δεν πλήρωσες ενοίκιο και να πρέπει να ξεκινάς από την αρχή, κρατώντας μόνο μερικά upgrades, καταλήγει συχνά απογοητευτικό. Επίσης, ακόμα κάποια upgrades δεν λειτουργούν σωστά.
Η έλλειψη μόνιμης αποθήκευσης εργαλείων από run σε run είναι επίσης σοβαρό θέμα. Αναγκαζόμαστε κάθε φορά να τα ξαναγοράζουμε, καταναλώνοντας πολύτιμους πόρους και αυτό δεν είναι μόνο κουραστικό, αλλά και άδικο, ειδικά όταν πέφτουμε πάνω σε insta-death καταστάσεις. Μια λάθος απάντηση σε διάλογο οδηγεί στο να χαθούν πολλές ώρες δουλειάς. Δεν είναι ακριβώς το είδος του ρίσκου που μας κάνει να νιώθουμε πρόκληση αλλά περισσότερο το είδος του ρίσκου που μας κάνει να κλείνουμε το παιχνίδι εκνευρισμένοι.
Ενδιαφέροντα Game Modes με όμορφα σχέδια
Όσο για τα modes του παιχνιδιού, εδώ υπάρχει μια ενδιαφέρουσα πτυχή. Πρώτο έχουμε το Frantic Fixing. Είναι ένα mode φτιαγμένο κυρίως για speedrunners με υπεράνθρωπα αντανακλαστικά. Είναι γρήγορο, αγχωτικό και με πολύ μικρά περιθώρια λάθους και αν δεν έχουμε αποστηθίσει το manual, δεν είναι καν ανάγκη να μπούμε στον κόπο.
Το Focused Fixing από την άλλη είναι υποτίθεται πιο χαλαρό, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως είναι εύκολο. Οι εργασίες είναι απαιτητικές, η παραμικρή ατέλεια πληρώνεται ακριβά και η συνεχής ανάγκη αναζήτησης οδηγιών σε ένα manual κουράζει γρήγορα.
Τέλος, θα ήθελα να αναφερθώ στο εικαστικό κομμάτι του παιχνιδιού που σε αντίθεση με όλες τις άλλες πτυχές του καταφέρνει και εντυπωσιάζει και με το παραπάνω. Υπάρχουν έντονα χρώματα σε χαρακτήρες και περιβάλλοντα ενώ ελκυστικά σχέδια συνοδεύουν και το βασικό gameplay όπως τα manual και τις επισκευές. Μοιάζει με ένα καρτούν ή κόμικ για ενήλικες με χρώματα, σχέδια και αισθητική που θυμίζει κάτι μεταξύ Rick and Morty, Adventure Time και Gravity Falls . Με χιούμορ μαύρο, αμήχανο, βρώμικο αλλά παράλληλα χαζά ευχάριστό αφού τα γραφικά και τα σχέδια είναι εξίσου γεμάτα με προσωπικότητα.
Συνοπτικά
Σε γενικά πλαίσια, το Uncle Chop’s Rocket Shop είναι ένα παιχνίδι που μας έκανε να γελάσουμε, να φωνάξουμε, να πανικοβληθούμε και τελικά… να κολλήσουμε. Παρά τα εμφανή του τεχνικά προβλήματα και τις αμφιλεγόμενες σχεδιαστικές επιλογές, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε το πάθος των δημιουργών και τη μοναδικότητα της εμπειρίας που προσφέρει. Είναι ένα απαιτητικό ταξίδι γεμάτο ιδρώτα, manuals και διαστημικές βλάβες, αλλά όταν όλα πάνε καλά, η ικανοποίηση είναι αδιαπραγμάτευτη. Δεν απευθύνεται σε όλους, αλλά όσοι αντέξουν τις προκλήσεις του θα ανταμειφθούν με μια αξέχαστη rogue-lite εμπειρία.
Ευχαριστούμε την εκδότρια εταιρεία για την παραχώρηση του Review Code.
Uncle Chop’s Rocket Shop
Tο Uncle Chop’s Rocket Shop είναι ένα παιχνίδι που μας έκανε να γελάσουμε, να φωνάξουμε, να πανικοβληθούμε και τελικά… να κολλήσουμε. Παρά τα εμφανή του τεχνικά προβλήματα και τις αμφιλεγόμενες σχεδιαστικές επιλογές, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε το πάθος των δημιουργών και τη μοναδικότητα της εμπειρίας που προσφέρει.