Θυμάμαι όταν αγόρασα την πρώτη μου κονσόλα. Ήταν το Playstation 1 που είχε κυκλοφορήσει σε μια από τις καλύτερες εποχές για τα βιντεοπαιχνίδια, με τίτλους που έμειναν χαραγμένοι τόσο στις αναμνήσεις μας όσο και στην ιστορία του είδους διασκέδασης. Η Sony αλλά και η Nintendo κατάφεραν να εδραιώσουν την θέση τους στον κλάδο και να μας δώσουν εμβληματικούς χαρακτήρες και ήρωες όπως τον Mario, τον Crash Bandicoot, τον Sonic, τον Solid Snake αλλά και την Lara Croft. Συγκεκριμένα, η τελευταία μάλιστα χαρακτηρίζεται μέχρι και σήμερα ως ένας από τους πιο εμβληματικούς και επιδραστικούς χαρακτήρες στην ιστορία των βιντεοπαιχνιδιών. Από την πρώτη της εμφάνιση το 1996, έγινε σύμβολο της ανεξαρτησίας, της ευφυΐας και της σωματικής ικανότητας, ξεχωρίζοντας ως μια δυναμική και πολυδιάστατη γυναικεία πρωταγωνίστρια σε έναν χώρο που μέχρι τότε κυριαρχούσαν ανδρικοί χαρακτήρες.
Την εμφάνισή της φυσικά την έκανε στην σειρά Tomb Raider, εξίσου μια από τις πιο εμβληματικές σειρές βιντεοπαιχνιδιών, η οποία πρωτοεμφανίστηκε το 1996 και καθόρισε το είδος των action-adventure games. Εδώ η Lara Croft, ταξιδεύει σε μυστηριώδεις τοποθεσίες ανά τον κόσμο, αναζητώντας αρχαία μυστικά, θησαυρούς και χαμένες πολιτείες. Τα παιχνίδια αυτά δημιούργησαν το δικό τους ξεχωριστό είδος – και ήταν και υπεύθυνα για την δημιουργία άλλων σειρών όπως το Uncharted – και συνδυάζουν εξερεύνηση, γρίφους και έντονη δράση, ενώ έχουν εξελιχθεί τεχνολογικά και αφηγηματικά μέσα στις δεκαετίες.
Φυσικά, η σειρά έχει επηρεάσει βαθιά τη βιομηχανία του gaming αλλά και την pop κουλτούρα, με επιτυχημένες μεταφορές σε ταινίες, κόμικς και βιβλία, καθιστώντας τη Lara Croft ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα πρόσωπα του σήμερα.
Η Aspyr μας έχει συνηθίσει τα τελευταία χρόνια σε επιτυχημένες (και μη) μεταφορές παλιών αγαπημένων σειρών και παιχνιδιών σε μια πιο μοντέρνα εποχή μέσω των αντίστοιχων Remasters. Tο πιο πρόσφατο παράδειγμα ήταν το The Legacy of Kain: Soul Reaver 1&2 Remastered που το χαρακτηρίσαμε ως τίτλος “παρά τις περιορισμένες αλλαγές στο gameplay, η προσθήκη νέου περιεχομένου, όπως χαρτών, concept art και αδημοσίευτων επιπέδων, εμπλουτίζει την εμπειρία”. Η Aspyr, μετά την εξίσου επιτυχημένη κυκλοφορία του Tomb Raider I-II-III Remastered επιστρέφει με τα επόμενα τρία παιχνίδια της σειράς σε ένα πακέτο που θα μας ταξιδέψει στο παρελθόν, θα μας το θυμίσει και θα το φέρει και σε μια νέα γενιά
Πριν δούμε όμως τι φέρνει η Remastered έκδοση, ας δούμε τι είναι το κάθε παιχνίδι.
Tomb Raider IV: The Last Revelation
Το Tomb Raider IV: The Last Revelation είναι το τέταρτο παιχνίδι της σειράς και έγινε πιο γνωστό για την πιο ώριμη και σκοτεινή αφήγηση του. Το παιχνίδι ακολουθεί τη Lara Croft σε μια αποστολή στην Αίγυπτο, όπου ανακαλύπτει τον τάφο του θεού Seth και, άθελά της, τον απελευθερώνει. Η ιστορία περιπλέκεται με την παρουσία του Werner Von Croy, του πρώην μέντορά της, ο οποίος γίνεται και βασικός ανταγωνιστής.
Το The Last Revelation ξεχώρισε για τη συνοχή του κόσμου του, καθώς σχεδόν όλο το παιχνίδι διαδραματίζεται στην Αίγυπτο, δίνοντας μια αίσθηση συνέχειας και συνοχής που δεν υπήρχε τόσο έντονα στους προηγούμενους τίτλους.
Το gameplay παραμένει πιστό στον πυρήνα της σειράς, αλλά φέρνει βελτιώσεις, όπως το νέο inventory σύστημα, τη δυνατότητα να πιάνεται η Lara από σχοινιά και να εκτελεί πιο περίπλοκες κινήσεις. Οι γρίφοι είναι πιο απαιτητικοί και συνδέονται περισσότερο με το περιβάλλον, ενώ το παιχνίδι εστιάζει λιγότερο στις μάχες. Το επίπεδο δυσκολίας είναι υψηλό, με την εξερεύνηση να παίζει μεγαλύτερο ρόλο.
Tomb Raider V: Chronicles
Το Tomb Raider V: Chronicles κυκλοφόρησε έναν χρόνο μετά το The Last Revelation και λειτουργεί ως “γέφυρα”, εξερευνώντας ανέκδοτες ιστορίες της Lara Croft μέσα από αναδρομές στο παρελθόν της. Το παιχνίδι ξεκινά με φίλους και συνεργάτες της να συζητούν για τις παλιές περιπέτειές της, καθώς η Lara θεωρείται πλέον αγνοούμενη. Το concept επιτρέπει στους παίκτες να βιώσουν τέσσερις διαφορετικές αποστολές που εκτυλίσσονται σε τοποθεσίες όπως η Ρώμη, ένα γερμανικό υποβρύχιο, την Ιρλανδία και ένα τεχνολογικό συγκρότημα στη Νέα Υόρκη.
Αν και το gameplay διατηρεί τα βασικά στοιχεία των προηγούμενων τίτλων, δεν προσφέρει σημαντικές καινοτομίες. Οι γρίφοι και η εξερεύνηση παραμένουν βασικά συστατικά, ενώ η κάθε αποστολή έχει το δικό της ξεχωριστό στυλ και ατμόσφαιρα. Η πλοκή, αν και ενδιαφέρουσα, δεν καταφέρνει να συνδέσει αποτελεσματικά τις διαφορετικές ιστορίες, κάνοντας το παιχνίδι να μοιάζει περισσότερο με μια συλλογή παρά μια συνεκτική εμπειρία. Επιπλέον, η έλλειψη σημαντικών βελτιώσεων στο gameplay έκανε το Chronicles να φαίνεται επαναλαμβανόμενο και παρωχημένο σε σύγκριση με τους προκατόχους του.
Παρά το γεγονός ότι το παιχνίδι δεν είχε την ίδια επιτυχία με τα προηγούμενα, προσέφερε ενδιαφέροντα στοιχεία για την προσωπικότητα της Lara και την ιστορία της. Το τέλος άφησε υπονοούμενα για το μέλλον της σειράς, με τον Werner Von Croy να ξεκινά μια αποστολή διάσωσης για τη Lara, προετοιμάζοντας το έδαφος για το επόμενο παιχνίδι. Ωστόσο, το Chronicles θεωρείται από πολλούς ένας τίτλος που κυκλοφόρησε βιαστικά και δεν πρόσφερε κάτι πραγματικά νέο στη σειρά.
Tomb Raider VI: The Angel of Darkness
Το Tomb Raider VI: The Angel of Darkness ήταν η πρώτη απόπειρα της Core Design να ανανεώσει τη σειρά και να προσφέρει μια πιο κινηματογραφική και ώριμη εμπειρία. Η ιστορία ακολουθεί τη Lara Croft, η οποία κατηγορείται για τη δολοφονία του μέντορά της, Werner Von Croy. Αναγκασμένη να κρυφτεί, η Lara ερευνά μια συνωμοσία που περιλαμβάνει μια μυστική οργάνωση και μια σειρά από υπερφυσικά αντικείμενα γνωστά ως Obscura Paintings.
Το The Angel of Darkness μεταφέρει τη δράση σε πιο σκοτεινά και αστικά περιβάλλοντα, όπως το Παρίσι και την Πράγα, δίνοντας μια noir αισθητική και έναν πιο μυστηριώδη τόνο στην αφήγηση.
Η Core Design προσπάθησε να εισάγει νέα στοιχεία στο gameplay, όπως ένα σύστημα εξέλιξης δεξιοτήτων όπου η Lara γινόταν πιο δυνατή όσο προχωρούσε το παιχνίδι, καθώς και διαλόγους με επιλογές που επηρέαζαν την ιστορία. Επίσης, παρουσιάστηκε για πρώτη φορά ένας δεύτερος playable χαρακτήρας, ο Kurtis Trent, ο οποίος είχε διαφορετικές ικανότητες.
Παρά τις ενδιαφέρουσες ιδέες, το παιχνίδι υπέφερε από σοβαρά τεχνικά προβλήματα λόγω της βιαστικής ανάπτυξης και της μετάβασης στη νέα γενιά κονσολών. Τα προβλήματα ελέγχου, η ασταθής απόδοση και τα πολυάριθμα bugs επηρέασαν την εμπειρία των παικτών και οδήγησαν σε αρνητικές κριτικές.
Αν και το Angel of Darkness είχε την πρόθεση να επαναπροσδιορίσει τη σειρά, οι αποτυχίες του οδήγησαν τη Core Design στην απώλεια των δικαιωμάτων της σειράς, με τη δημιουργία να περνά στη Crystal Dynamics. Το παιχνίδι έμεινε στην ιστορία ως μια “χαμένη ευκαιρία“, με μια πολλά υποσχόμενη αλλά ημιτελή αφήγηση. Παρά τις αδυναμίες του, διατηρεί ένα cult status στους θαυμαστές, κυρίως λόγω της ατμοσφαιρικής ιστορίας του και της προσπάθειας για έναν πιο ενήλικο και σκοτεινό τόνο στη σειρά.
Η πρώτη μας αγάπη… Remastered
Το The Last Revelation ήταν από τα πρώτα μου παιχνίδια στο Playstation. Αν και ήμουν μικρός και δεν ήξερα αγγλικά μπορούσα κάπως να ακολουθήσω την ιστορία είτε μέσω εικόνων είτε μέσω του παιχνιδιού. Ο πρόλογος, που σε μάθαινε τα βασικά και σε προετοίμαζε για μια Lara Croft που ξεκίνησε μικρή το Raiding και εξελίχθηκε σε μια θαρραλέα εξερευνήτρια, ήταν από εκείνα τα στοιχεία που μου έχουν μείνει πιο έντονα χαραγμένα στην μνήμη – μαζί με τις ατελείωτες προσπάθειες να ξεπεράσω ένα εμπόδια που δεν μπορούσα με τίποτα. Ένα ακόμα στοιχείο που μου είχε μείνει χαραγμένο ήταν και ο περίεργος χειρισμός που για την εποχή, και για το χειριστήριο του PS1, λειτουργούσε ικανοποιητικά.
Μερικά χρόνια αργότερα, και βλέποντας πως το The Last Revelation επιστρέφει ανανεωμένο είπα να δώσω μια δεύτερη ευκαιρία σε αυτόν τον ανεκπλήρωτο έρωτα. Ευτυχώς, στην Remastered συλλογή το παιχνίδι εξακολουθεί να μεταδίδει την μοναδική αίσθηση εξερεύνησης αρχαίων τάφων, διατηρώντας την ατμόσφαιρα μοναξιάς και εμβάθυνσης σε περίπλοκους μηχανισμούς επιπέδων και γρίφους. Συγκεκριμένα, αυτοί συνεχίζουν να προσφέρουν το χαρακτηριστικό στυλ πρόκλησης του παιχνιδιού, κάνοντας τον παίκτη να αναρωτιέται: “Τι θα συμβεί αν αλλάξω κάτι εδώ;” ή “Ας κοιτάξω το δωμάτιο ή τον χώρο για να δω τι μου λείπει.”
Αυτό που κάνει εντύπωση είναι η συμπερίληψη ενός bonus επιπέδου που είχε αρχικά διανεμηθεί μέσω της εφημερίδαςThe Times, προσφέροντας μια νέα, για πολλούς από εμάς, ματιά σε ένα λιγότερο γνωστό κομμάτι του παιχνιδιού το οποίο δεν κυκλοφόρησε ποτέ στην χώρα μας.
Το Tomb Raider Chronicles από την άλλη διαφέρει από τον προκάτοχό του, καθώς η πλοκή του διασπάται σε διαφορετικές ιστορίες, δίνοντας την αίσθηση μιας συλλογής από επίπεδα αντί μιας ενιαίας περιπέτειας. Αυτή η διαφορά στην πλοκή και στο πως κυλάνει όλα δίνει μια αίσθηση πως η ομάδα είχε “κουραστεί” μιας και δούλευε σε συνεχόμενες κυκλοφορίες χωρίς μεγάλα διαλείμματα – βλ. Call of Duty.
Παρόλο που το παιχνίδι περιλαμβάνει ορισμένες ενδιαφέρουσες τοποθεσίες, γίνεται απογοητευτικό λόγω κακοσχεδιασμένων γρίφων και δυσδιάκριτων αντικειμένων. Πολλές φορές θα βρεθούμε να περιπλανιόμαστε για ώρες αναζητώντας ένα κλειδί που χάνεται μέσα σε περίπλοκα textures ή μια πόρτα που δεν υποδεικνύει καθαρά ότι μπορεί να ανοιχτεί.
Το μοναδικό στοιχείο που ίσως είναι και το δυνατότερο όπλο της Remastered έκδοσης είναι η δυνατότητα επιλογής μεταξύ των κλασικών “Tank” controls και ενός πιο σύγχρονου συστήματος χειρισμού. Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι οι νέοι χειρισμοί κάνουν την εμπειρία πιο προσιτή, δεν ταιριάζουν απόλυτα με τη grid-based κίνηση της Lara στα παλιά παιχνίδια. Υπάρχει μια βελτίωση στην εκτέλεση κινήσεων, όπως το πλάγιο άλμα, που γίνεται πιο εύκολα με τα μοντέρνα controls αλλά λείπει η ακρίβεια που θα θέλαμε μιας και σε πολλές περιπτώσεις χρειάστηκε να αλλάξω μεταξύ μοντέρνου και παλιότερου χειρισμού για να λύσω έναν γρίφου ή να περάσω ένα κενό από εμπόδιο σε εμπόδιο. Το μόνο που θα ήθελα εδώ θα ήταν ένα Shortcut κουμπιών για να τα αλλάζω κατευθείαν.
Η αναβάθμιση περιλαμβάνει επίσης την επιστροφή του photo mode και τη δυνατότητα εναλλαγής μεταξύ των αυθεντικών και των ανανεωμένων γραφικών με το πάτημα ενός κουμπιού. Τα νέα γραφικά διατηρούν την ατμόσφαιρα των παλιών παιχνιδιών, αν και η ύπαρξη διαφορετικού φωτισμού οδηγεί σε πιο σκοτεινά σημεία απ’ότι θα περιμέναμε. Σε αυτές τις περιπτώσεις πάλι, άλλαζα μεταξύ των κλασικών γραφικών και των μοντέρνων για να γίνουν πιο ευδιάκριτα κάποια στοιχεία.
Η επιρροή του Remaster γίνεται πιο αντιληπτή στο τελευταίο “μαύρο πρόβατο” της σειράς. Το The Angel of Darkness υπήρξε διαβόητο για τους δυσλειτουργικούς του χειρισμούς, και αυτό το πρόβλημα εξακολουθεί να υφίσταται στην remastered έκδοση, ιδιαίτερα αν επιλεγούν τα tank controls. Η χρήση των μοντέρνων χειρισμών βελτιώνει την εμπειρία, αν και η κίνηση της Lara παραμένει βαριά και αδέξια.
Το παιχνίδι προσθέτει πολλά νέα gameplay στοιχεία, όπως μηχανισμούς stealth, melee μάχες, εξελισσόμενες ικανότητες και διαλόγους με NPCs αλλά η υπερβολική πολυπλοκότητα και οι κακοσχεδιασμένοι μηχανισμοί το κάνουν να δίνει την αίσθηση πως είναι δυσλειτουργικό, προσδίδοντάς του μια ταυτότητα κρίσης από την οποία δεν καταφέρνει να ανακάμψει.
Παρά τις αδυναμίες του, η remastered έκδοση του Angel of Darkness είναι η πιο προσβάσιμη εκδοχή του παιχνιδιού μέχρι σήμερα. Οι βελτιωμένοι χειρισμοί και η καθαρότερη εικόνα κάνουν την εμπειρία πιο ευχάριστη, ακόμα και αν το παιχνίδι παραμένει μακριά από το μεγαλείο των παλαιότερων τίτλων της σειράς.
Πέρα από τις βελτιώσεις σε γραφικά, την αλλαγή μεταξύ τους, την προσθήκη νέου χειρισμού και ορισμένες βελτιώσεις σε bugs και ποιότητα ζωής, μια ακόμα προσθήκη που λάτρεψα είναι το Quick Save & Quick Load – τα οποία λειτουργούν ξεχωριστά από τα Manual Saves. Με το πάτημα δύο κουμπιών μπορούμε να σώσουμε την θέση μας και την πρόοδό μας οποιαδήποτε στιγμή – απαραίτητο σε αυτά τα παιχνίδια μιας και η δυσκολία τους μπορεί να γίνει τεράστια, ιδιαίτερα με τον χειρισμό που είχαν και έχουν.
Η απόδοση και των τριών παιχνιδιών ήταν άψογη, με τα καρέ μου να παραμένουν σταθερά στα 144FPS σε μια κάρτα γραφικών RTX 4070 ενώ στην οπτική των κλασικών γραφικών υπήρχε και η επιλογή των pseudo-30FPS πέρα από την δυνατότητα να παίξουμε στα 60FPS και σε αυτή.
Συμπερασματικά
Η Tomb Raider IV-VI Remastered μπορεί να μην περιλαμβάνει τρία “all-time classic” παιχνίδια, αλλά αποτελεί μια ενδιαφέρουσα αναδρομή σε μια περίοδο όπου η σειρά δοκίμαζε διαφορετικές κατευθύνσεις. Τα remasters έχουν δημιουργηθεί με φροντίδα και σεβασμό, διατηρώντας τόσο τις αρετές όσο και τις αδυναμίες των αρχικών παιχνιδιών με την νοσταλγία να παραμένει ευχάριστα αναλλοίωτη.
Ακόμα και στις λιγότερο επιτυχημένες στιγμές της, η σειρά διατηρεί τη μοναδική ατμόσφαιρά της. Είτε εξερευνώντας αρχαίους τάφους, είτε χαμένοι σε δαιδαλώδεις δρόμους της Ρώμης, είτε τρέχοντας στα σοκάκια του Παρισιού, υπάρχει πάντα μια στιγμή που το πνεύμα του κλασικού Tomb Raider λάμπει ξανά.
Ευχαριστούμε την εκδότρια εταιρεία για την παραχώρηση του Review Code.
Tomb Raider IV-VI Remastered
Tο The Last Revelation ξεχωρίζει για την ατμόσφαιρα και τη συνοχή του κόσμου του, το Chronicles προσφέρει μια πιο αποσπασματική εμπειρία με αναδρομές στο παρελθόν της Lara, ενώ το Angel of Darkness επιχειρεί να εξελίξει τη σειρά, αλλά παραμένει...δυσλειτουργικό. Παρά τις αδυναμίες, η συλλογή αποτελεί έναν αξιόλογο φόρο τιμής στην πιο εμβληματική ηρωίδα.