Ο H.P. Lovecraft αποτελεί μία από τις πιο εμβληματικές μορφές της λογοτεχνίας τρόμου του 20ού αιώνα. Έγινε γνωστός για τα έργα του The Call of Cthulhu (Steam) και At the Mountains of Madness (Steam), διαμορφώνοντας ένα μοναδικό σύμπαν κοσμικού τρόμου, με απόκοσμες, ακατανόητες θεότητες του σύμπαντος να βρίσκονται στο επίκεντρο και την ανθρωπότητα να τις λατρεύει. Η θεματολογία του, γεμάτη αρχαίους θεούς, απαγορευμένες γνώσεις και παρανοϊκούς αφηγητές, έχει επηρεάσει βαθιά από την λογοτεχνία μέχρι και τη σύγχρονη ποπ κουλτούρα, τον κινηματογράφο, τη μουσική και τα βιντεοπαιχνίδια. Ο απόηχος του Lovecraft συνεχίζει να αντηχεί σε κάθε έργο που επιχειρεί να αποδώσει τον τρόμο του άγνωστου με πιο πρόσφατο παράδειγμα το Sunken Engine, το οποίο αντλεί ξεκάθαρα από τη μυθολογία του για να χτίσει τη δική του, σκοτεινή αφήγηση.
Όπως μου είπε και ο φίλος μου ο Αργύρης, το Sunken Engine μοιάζει αρκετά πολύ με το αντίστοιχο Static Dread: The Lighthouse. Με μια πρώτη ματιά, μπορώ να ομολογήσω πως όντως οι δύο τίτλοι έχουν αρκετές ομοιότητες, με τον δεύτερο να έχει κάνει μια καλύτερη δουλειά στην απόδοση της απόκοσμης ατμόσφαιρας και της διαμόρφωσης ενός κόσμου που μοιάζει βγαλμένος από τις εποχές του PS1. Το Sunken Engine προσπαθεί να φτάσει αυτή την αισθητική με μια μίξη του 3D με 2D μοντέλα ανά περίπτωση, αλλά το κάνει με έναν ακόμα πιο απλό τρόπο που θα λέγαμε πως δεν καταφέρνει να εντυπωσιάσει ιδιαίτερα. Βέβαια, μιλάμε για έναν τίτλο που είναι ακόμα σε Early Access μορφή οπότε δεν αποκλείεται να τον δούμε να βελτιώνεται όταν η ανάπτυξή του φτάσει στο τέλος της.
Ο νέος τίτλος μας μεταφέρει σε μια παραθαλάσσια πόλη, βυθισμένη στην ομίχλη και το μυστήριο, όπου η καθημερινότητά μας πλέον θα έχει να κάνει με την εργασία της επισκευής πλοίων, κάτι που θα μετατρέπεται σταδιακά σε ψυχολογικό καθαρτήριο. Αναλαμβάνοντας τον ρόλο ενός μηχανικού που κληρονόμησε το ναυπηγείο του αποθανόντος πατέρα του, ερχόμαστε αντιμέτωποι με φθαρμένες μηχανές και σπασμένα καταστρώματα, αλλά και με τα μυστικά που κρύβει ο ίδιος ο ωκεανός, και το παρελθόν της οικογένειάς μας.
Η πλοκή ξεκινά σχεδόν απότομα. Ο πατέρας μας πεθαίνει απροσδόκητα και το ναυπηγείο περνά στα χέρια μας. Η δουλειά “κραυγάζει” ρουτίνα αφού μέσα σε κάθε ημέρα επιθεωρούμε πλοία, αντικαθιστούμε εξαρτήματα, επισκευάζουμε και καθαρίζουμε τα καταστρώματα ενώ παράλληλα προσπαθούμε να κρατήσουμε το συνεργείο λειτουργικό. Φυσικά, από τις πρώτες κιόλας ώρες, κάτι δεν πάει καλά. Οι πελάτες μιλούν ψιθυριστά για «ανεξήγητες δονήσεις στη θάλασσα», τα εργαλεία αρχίζουν να βουίζουν όταν τα πλησιάζουμε σε ορισμένα πλοία και το ημερολόγιο του πατέρα μας αποκαλύπτει σημειώσεις που δεν φαίνονται γραμμένες από ανθρώπινο χέρι.
Καθώς προχωράμε, η αφήγηση φαίνεται να προσπαθεί να διασταυρώνει το πρακτικό με το υπερφυσικό. Τα χρέη της επιχείρησης μας σε συνδυασμό με τους απαιτητικούς πελάτες μας ωθούν στο να μαζέψουμε περισσότερα χρήματα για να αναπτύξουμε το συνεργείο και να επεκτείνουμε τις εγκαταστάσεις του και να κάνουμε την κάθε ημέρα λιγότερο καχεκτική. Δεν λείπουν οι στιγμές που το ανεξήγητο μας χτυπάει, κυριολεκτικά, την πόρτα χωρίς όμως να υπάρχει κάποια ξεκάθαρη απάντηση. Ο τόνος θυμίζει εύκολα τα έργα του Lovecraft αφού δεν υπάρχουν σημάδια για τέρατα, αλλά γιατί χτίζεται ένας κόσμος γεμάτος μυστήριο.
Το θέμα εδώ όμως είναι πως ο τρόπος με τον οποίο γίνεται η παρουσίαση – με 2D στατικά σχέδια σε ένα πλαίσιο με 3D κόσμο και αντικείμενα – δεν αφήνει πολλά στην φαντασία ούτε βοηθάει στο να γίνει κάποιο χτίσιμο του τρόμου. Τα χρώματα, από το βαθύ πράσινο μέχρι και τις πιο σκοτεινές αποχρώσεις, “φωνάζουν” πως υπάρχει Lovecraftian στοιχείο σε όλη την αφήγηση οπότε λίγο-πολύ ξέρουμε τι να περιμένουμε. Αυτό συνδυάζεται επίσης και με το γεγονός ότι από την πρώτη κιόλας ώρα θα πάρουμε στα χέρια μας το Necronomicon και θα αρχίσουμε να βλέπουμε πλοκάμια, μάτια και τέρατα να φαίνονται σε άκυρες στιγμές, σε τυχαία σημεία.
Το gameplay του Sunken Engine ακολουθεί τη φιλοσοφία των προσομοιωτών εργασίας, αλλά προσθέτει μια δόση ψυχολογικής έντασης που επιχειρεί να το διαφοροποιήσει. Ως μηχανικοί, αναλαμβάνουμε την επισκευή πλοίων κάθε είδους. Aπό μικρά αλιευτικά μέχρι εμπορικά σκάφη μέχρι και παλιές κορβέτες. Χρησιμοποιούμε εργαλεία για να επισκευάσουμε τρύπες, αφαιρούμε κατεστραμμένα εξαρτήματα, κολλάμε μεταλλικά τμήματα, αντικαθιστούμε κινητήρες ή μαζεύουμε σκουπίδια, πεταλίδες και αστερίες από το κατάστρωμα. Όλα αυτά αποδίδονται με μια σεβαστή προσοχή στη λεπτομέρεια, δίνοντας μια αίσθηση πραγματικής εργασίας που θυμίζει παιχνίδια όπως το Car Mechanic Simulator, αλλά με λίγο πιο βαρύ και σκοτεινό τόνο.
Ήδη από την δεύτερη ημέρα καλούμαστε να καθαρίζουμε πλοία, να πουλάμε ψάρια και πεταλίδες και να “κόβουμε βόλτες” στα μαγαζιά προσπαθώντας να βρούμε τον χρόνο για να τα κάνουμε όλα και να αποδώσουμε όσο καλύτερα γίνεται. Όσο δουλεύουμε μπορεί να μας χτυπήσουν την πόρτα είτε για να μας υποδεχτούν είτε για να μας τρομάξει ο… αέρας. Δεν υπάρχει κάποια δομή στην ροή των εργασιών ή ένδειξη για το πόση ώρα έχει περάσει οπότε το άγχος να τα προλάβουμε όλα κυριαρχεί σε κάθε λεπτό του παιχνιδιού. Πιο συγκεκριμένα, μπορεί την ώρα που καθαρίζουμε ένα καράβι να έρθουν άλλα 2-3 αιτήματα (σε μορφή Φαξ) και να περιμένει μια ουρά πελατών για να αγοράσει από κάτι. Βέβαια, το “καλό” σε όλο αυτό είναι πως αν αργήσουμε δεν υπάρξει κάποιοπ παράπονο ή τιμωρία οπότε μπορούμε να τα κάνουμε όλα με… το πάσο μας.
Αυτό που πρέπει να προσέχουμε βέβαια είναι η ψυχική μας υγεία που ακόμα και αυτή είναι έυκολο να διατηρηθεί, τουλάχιστον στην αρχή. Καπνίζοντας την πίπα μας μπορούμε κρατάμε την ψυχική μας υγεία σε φυσιολογικά επίπεδα, ενώ σε στιγμές που πέφτει αρκετά αρχίζουμε να βλέπουμε φαντάσματα, τέρατα και ανεξήγητα φαινόμενα.
Η δυνατότητα εξατομίκευσης του εργαστηρίου αποτελεί έναν από τους βασικούς πυλώνες της προόδου μας. Με τα χρήματα που συγκεντρώνουμε μπορούμε να επεκτείνουμε τον χώρο, να προμηθευτούμε νέα εργαλεία, να ανανεώσουμε τον φωτισμό και τη διακόσμηση. Ωστόσο, κάθε νέο αντικείμενο, ιδίως τα πιο ακριβά εργαλεία, μοιάζει να φέρει μαζί του έναν «παράξενο ήχο», ενώ ορισμένα διακοσμητικά αλλοιώνουν ανεπαίσθητα την ατμόσφαιρα του χώρου.
Η επέκταση του εργαστηρίου προϋποθέτει την απόκτηση ειδικών αδειών, οι οποίες λειτουργούν ως το βασικό σύστημα εξέλιξης. Με κάθε νέα πιστοποίηση, αποκτούμε πρόσβαση σε μεγαλύτερα και πιο απαιτητικά πλοία. Κάθε τύπος σκάφους απαιτεί διαφορετική προσέγγιση, νέα υλικά και, όχι σπάνια, την αντιμετώπιση των ανεξήγητων κοσμικών φαινομένων.
Καθώς αποκτούμε περισσότερες άδειες και επεκτείνουμε τη δραστηριότητά μας, ο κοσμικός τρόμος αρχίζει να γίνεται πιο αισθητός αλλά μαζί του εντείνονται και οι ανακαλύψεις μας. Μπορούμε να εντοπίσουμε βυθισμένους θησαυρούς για άμεσο κέρδος ή αλλόκοτα ψάρια και πλάσματα που ξεφεύγουν την λογική ή το φυσιολογικό. Σε ορισμένα σημεία, το Sunken Engine θυμίζει όντως το Dredge, χωρίς ωστόσο να φτάνει την ιδιαίτερη γοητεία του.
Αν και το περιεχόμενο του παιχνιδιού αφήνει περιθώρια βελτίωσης, ο τομέας που θεωρώ πως χρειάζεται τη μεγαλύτερη προσοχή είναι ο τεχνικός. Στην παρούσα φάση, το Sunken Engine δεν είναι ιδιαίτερα απαιτητικός τίτλος· ωστόσο, κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού παρατήρησα ασταθές framepacing. Παρότι θα έπρεπε να έχω σταθερά 144FPS, τα καρέ κυμαίνονταν συνεχώς μεταξύ 111 και 144. Όταν ο χαρακτήρας μένει ακίνητος, η εικόνα δείχνει σταθερή, αλλά μόλις ξεκινήσω τη διαδικασία κατασκευής πλοίων, οι πτώσεις στην απόδοση γίνονται αισθητές και σε ορισμένες περιπτώσεις, αρκετά έντονες.
Φυσικά, αυτό είναι αναμενόμενο σε μια Early Access έκδοση. Ελπίζω όμως πως μελλοντικά patches και βελτιστοποιήσεις θα εξομαλύνουν την κατάσταση, ώστε το τεχνικό κομμάτι να σταθεί στο ύψος της ατμόσφαιρας και των ιδεών.
Ακόμα και με τις ατέλειές του όμως, το Sunken Engine είναι μια ενδιαφέρουσα εμπειρία, όχι τόσο λόγω της πολυπλοκότητας του gameplay του, αλλά για το πώς μετατρέπει μια απλή λούπα σε κάτι ευχάριστο. Το μυστήριο της ατμόσφαιρας, η ποιότητα του ήχου και η αίσθηση της αργής, σταδιακής φθοράς δημιουργούν μια εμπειρία που έχει περιθώρια να βελτιωθεί και να γίνει καλύτερη. Μικρά τεχνικά ζητήματα και η αργή πρόοδος ίσως αποθαρρύνουν κάποιους, όμως η συνολική καλλιτεχνική πρόθεση είναι ευπρόσδεκτη, ακόμα και αν οι επιρροές είναι τρανταχτές.
