Έχοντας παρακολουθήσει την παρουσίαση αρκετές φορές και ξεπερνώντας τον αρχικό ενθουσιασμό των απανωτών ανακοινώσεων, σκέφτηκα πως ήταν μια καλή ευκαιρία να παρατηρήσω τις αντιδράσεις των παικτών στις τιμές και σε όλα όσα παρουσιάστηκαν. Το κοινό μοτίβο που παρατήρησα είναι πως ενώ αρχικά υπήρχε ενθουσιασμός, μόλις αποκαλύφθηκαν οι τιμές, αυτός άρχισε να ξεθωριάζει.
Η Nintendo είναι μια εταιρεία που ανέκαθεν είχε στο επίκεντρό της την οικογένεια, προσπαθώντας να προσφέρει οικονομικές λύσεις για γονείς και παιδιά. Ωστόσο, η στρατηγική της στις κονσόλες δεν ήταν πάντα σταθερή· συνήθως ακολουθεί το μοτίβο μιας οικονομικά προσιτής κονσόλας, την οποία διαδέχεται μια πιο ακριβή. Το είδαμε αυτό τόσο με το Nintendo DS και το Nintendo 3DS όσο και με διάφορα παιχνίδια του παρελθόντος.
Ένα ακόμη στοιχείο που γνωρίζουμε καλά είναι πως η Nintendo σπάνια μειώνει τις τιμές των First-Party παιχνιδιών της, ακόμα και χρόνια μετά την κυκλοφορία τους. Είναι σχεδόν βέβαιο πως αυτή η πολιτική θα συνεχιστεί και στη νέα εποχή της εταιρείας.
Όσον αφορά το Nintendo Switch 2, η τιμή του είναι αναμφίβολα υψηλή, αλλά σε πρώτη φάση δείχνει να έχει κάποια λογική, δεδομένων των υποσχέσεων για τεχνικές βελτιώσεις. Αν όντως φτάσει τα 120FPS ή τις 4K αναλύσεις, μαζί με τα υπόλοιπα νέα χαρακτηριστικά, ίσως η τιμολόγηση να είναι δικαιολογημένη.
Mε μια πρώτη ματιά, περισσότερο θα το χαρακτηρίζαμε ένα Nintendo Switch Pro Max παρά μια εντελώς νέα κονσόλα. Με δεδομένο ότι η οθόνη παραμένει LCD, δεν θα ήταν έκπληξη αν σε λίγα χρόνια δούμε μια OLED έκδοση που θα προκαλέσει και πάλι αντιδράσεις. Παρ’ όλα αυτά, τα 469€ δεν φαίνονται εξωφρενικά αν σκεφτούμε ότι η Nintendo θέλει να πλησιάσει το επίπεδο των PS5 και Xbox Series—υπό την προϋπόθεση, βέβαια, ότι τα παιχνίδια θα αποδίδουν πράγματι όπως παρουσιάστηκαν.
Αυτό με φέρνει σε μια παλαιότερη συζήτηση σχετικά με το πώς λειτουργεί η αφοσίωση σε ένα οικοσύστημα. Όσοι ασχολούνται με την τεχνολογία τείνουν να μένουν σε ένα συγκεκριμένο περιβάλλον: αν ξεκινήσεις με Android, η μετάβαση σε iOS είναι δύσκολη· αν όμως τελικά την κάνεις, αρχίζεις να χτίζεις πάνω στο νέο οικοσύστημα, είτε γιατί σε «κλειδώνουν» οι λειτουργίες των συσκευών είτε γιατί θέλεις να αξιοποιήσεις πλήρως τις δυνατότητές τους. Το ίδιο ισχύει και για τις κονσόλες. Αν επενδύσεις σε μια πλατφόρμα, αποκτήσεις μια βιβλιοθήκη παιχνιδιών και συνηθίσεις τις ιδιαιτερότητές της, δύσκολα κάνεις τη μετάβαση σε μια άλλη.
Με αυτή τη λογική, προσωπικά δεν έχω τεράστιο πρόβλημα με την τιμολογιακή πολιτική της Nintendo. Αναμφίβολα, το γεγονός ότι οι τιμές συνεχώς ανεβαίνουν είναι σαφέστατα ένα εκνευριστικό γεγονός, αλλά το gaming παραμένει πολυτέλεια, όχι ανάγκη.
Τα 79,99€ του Mario Kart World είναι σίγουρα ένα «χτύπημα» στον ατομικό μας προϋπολογισμό, αλλά δεν είναι κάτι καινούργιο για την βιομηχανία. Η Nintendo και, γενικά οι κατασκευαστές και δημιουργοί κονσολών και παιχνιδιών, ήταν από τους πρώτους που κυκλοφορούσαν παιχνίδια με μεγάλες τιμές ήδη από την δεκαετία του ’90. Για παράδειγμα, παιχνίδια του Nintendo 64 άγγιζαν τα 74,99$ (όπως Doom 64, Turok, Star Wars) ενώ παιχνίδια του Playstation 1 έφταναν τα 54,99$.
Άλλα παιχνίδια του Nintendo 64 μάλιστα, έφταναν τα 79,99€ – κάτι που βλέπουμε να γίνεται σύντομα και με το Mario Kart World.
Παρακάτω, μπορείτε ενδεικτικά να δείτε σελίδες από περιοδικά της εποχής και διαφημιστικά φυλλάδια που δείχνουν τις τιμές των κονσολών τότε αλλά και των παιχνιδιών που τα συνόδευαν:
Αυτό που βλέπουμε όμως ως κοινό είναι πως τα παιχνίδια μπορεί να κόστιζαν αλλά οι κονσόλες ήταν πιο οικονομικές. Εκείνη την εποχή όμως ήταν πιο οικονομικές διότι ήταν απλά τα μέσα για να παίξουμε τα παιχνίδια ενώ τώρα αποτελούν ολόκληρους σταθμούς ψυχαγωγίας και διασκέδασης με εφαρμογές και άλλες ιδιαίτερες λειτουργίες που άλλοτε δεν ήταν εφικτές.
Ομολογώ πως παραμένω ενθουσιασμένος για την κονσόλα, ειδικά όταν απέχει μόλις 2 μήνες και όταν θα κυκλοφορήσει θα συνοδεύεται από μια μεγάλη γκάμα πρώτη και τρίτων τίτλων. Πολλά από τα παιχνίδια που ανακοινώθηκαν είναι στο ρανταρ μου εδώ και πολύ καιρό και, ειδικά τα indie, μου έχουν τραβήξει το ενδιαφέρον. Η υπόσχεση πως τίτλοι όπως το Pokemon Scarlet/Violet και το The Legend of Zelda: Echoes of Wisdom, δύο παιχνίδια που αποδίδουν απαράδεκτα στο Nintendo Switch, θα υποστούν βελτιώσεις και αναβαθμίσεις για την νέα κονσόλα με αφήνουν να ανυπομονώ για κάτι παραπάνω. Βέβαια, κρατάω μικρό καλάθι γιατί με όλα αυτά που έχουμε δει από την βιομηχανία μέχρι σήμερα, οι βελτιώσεις αυτές ενδέχεται να είναι απλές αναβαθμίσεις στο compatibility παρά βελτιώσεις στην απόδοση.
Παρόλα αυτά, η πρώτη εντύπωση είναι θετική, ακόμα και με αυτές τις παραπάνω επιφυλάξεις μου. Θα γίνω συνένοχος στο πρόβλημα και θα αποκτήσω την κονσόλα από την πρώτη ημέρα μόνο και μόνο επειδή αγάπησα και αγαπώ το Switch και θέλω να δω τα παιχνίδια που μου κρατήσανε ώρες συντροφιά σε μια καλύτερη μορφή τους.
Τελειώνοντας, να σημειώσω πως δεν επικρωτώ το αλλόγιστο ανέβασμα τιμών καθώς θα δώσει το έναυσμα σε άλλους developers να απογειώσουν τις τιμές τους (κάτι που γίνεται ήδη αλλά σσσσς, δεν το λέμε), αλλά λαμβάνοντας υπόψιν το γεωπολιτικό σκηνικό, την απληστία και τον πληθωρισμό, πλέον δεν μου προκαλεί έκπληξη.
A και να μην ξεχάσω…MicroSD Express; Αλήθεια; Με το ζόρι βρίσκεις τέτοιες κάρτες στην λιανική, πόσο μάλλον σε φυσιολογικές τιμές. Το PSP και το PSVita, με τις “μοναδικές” τους κάρτες, δεν είναι τα μόνα portables με αυτή την ιδιαιτερότητα πλέον…