Σε ένα τοπίο που ξεχειλίζει από μετα-αποκαλυπτικά αφηγήματα, το “Fallout” του Amazon Prime Video εμφανίζεται ως μία αρκετά ιδιαίτερη και πρωτότυπη σειρά, η οποία δίνει νέα πνοή, τόσο στο genre, όσο και στο franchise. Βασισμένη στην αγαπημένη σειρά βιντεοπαιχνιδιών “Fallout”, οι δημιουργοί Geneva Robertson-Dworet και Graham Wagner δημιούργησαν έναν κόσμο που είναι ταυτόχρονα γνώριμος και αναζωογονητικά μοναδικός. Μέσα από οκτώ προσεκτικά σκηνοθετημένα επεισόδια, το “Fallout” μας οδηγεί σε ένα ταξίδι μέσα από ένα τοπίο που έχει καταστραφεί από πυρηνικές επιθέσεις, μεταξύ άλλων, αναμειγνύοντας στοιχεία σκοτεινού χιούμορ, περίπλοκης αφήγησης και εντυπωσιακών (ενίοτε “brutal”) εικόνων.
Στην καρδιά του “Fallout” βρίσκεται η ικανότητα του να καταπλήξει τόσο τους νέους όσο και τους die-hard fans, της σειράς παιχνιδιών. Αφαιρώντας την ανάγκη για προηγούμενη γνώση του “source material”, – η σειρά Fallout τοποθετείται περίπου εννέα χρόνια μετά το Fallout 4 και μετά από κάθε παιχνίδι – η σειρά μας βυθίζει σε έναν κόσμο που ορίζεται από τις συνέπειες μιας πυρηνικής αποκάλυψης. Βρισκόμαστε ενάντια στο παρασκήνιο της Αμερικής, της δεκαετίας του ’50, ενώ μας παρουσιάζει ένα cast αξιοπερίεργων χαρακτήρων που περιηγούνται στα απομεινάρια των μικρο-κοινωνιών, που έχουν επιβιώσει/δημιουργηθεί.
Χαρακτήρες
Κεντρικός χαρακτήρας σε αυτό το “αφήγημα” είναι η Lucy MacLean, σε μία εξαιρετική ερμηνεία από την Ella Purnell. Μεγαλωμένη στην ασφάλεια του Vault 33, η Lucy αποτελεί ένα μείγμα αθωότητας και ιδεαλισμού, μιας παρελθοντικής εποχής. Η ιδιότητα της ως “Vault Dweller” σπάει, όταν βγαίνει στο απάνθρωπο κόσμο, εκτός του Vault. Η ερμηνεία της Purnell αποτυπώνει λαμπρά το ταξίδι της Lucy, από μία αθώα κοπέλα που έχει γαλουχηθεί σε μία δομημένη κοινωνία, σε μία θαρραλέα και κυνική προσωπικότητα, που όχι μόνο εξυπηρετεί ως “παρουσιάστρια” σε ένα φανταστικό documentary, αλλά θα μπορούσε να παραλληλιστεί και με την αντίστοιχη εμπειρία των παιχνιδιών.
Δίπλα από τη Lucy, βρίσκεται ο Maximus, σε ερμηνεία από τον Aaron Moten. Ως μέλος της Brotherhood of Steel, ο Maximus παρουσιάζει την σκληρή πραγματικότητα της επιβίωσης, σε μία “σύγχρονη”, militaristic και totalitarian κοινωνία, κόντρα σε αυτό που μας έχουν συνηθίσει τα Vaults. Σαφώς, η Brotherhood of Steel, δεν αποτελεί την πλειοψηφία του κόσμου που ζει εκτός των Vaults, μιας και υπάρχουν ανεξάρτητες “πόλεις” και “θεσμικές δομές”, όμως είναι ένα από τα πιο σημαντικά factions και μία μεγάλη πολεμική δύναμη που έχει παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στην διαμόρφωση της ιστορίας του franchise. Η ερμηνεία του Moten αντιπροσωπεύει απόλυτα το αίσθημα σύγκρουσης μεταξύ της προσωπικής υποχρέωσης, απέναντι στην Brotherhood of Steel, και της αμφιλεγόμενη ηθικής, του χαρακτήρα.
Συμπληρώνοντας το σύνολο των πρωταγωνιστών, έχουμε τον Walton Goggins. Ο Goggins, με το διπλό του ρόλο ως Cooper Howard και ως το μετέπειτα ghoul version του, εξυπηρετεί ως το ένας χαρακτήρας που μέσω του “exposition” του, λαμβάνουμε τις απαραίτητες πληροφορίες για το πως ξεκίνησαν όλα. Είναι ένας “μπούσουλας”, για την σειρά. Ο “The Ghoul” είναι ένας χαρισματικός και θλιβερός χαρακτήρας. Η μετάβαση στο παρελθόν, μέσω των αναμνήσεων του, λειτουργεί ίσως ως το συντηρητικό της ανθρωπιάς σε έναν κόσμο που φαίνεται να έχει ξεχάσει τι πάει να πει να είσαι άνθρωπος με αρχές και ενδοιασμούς. Μας θυμίζει πως ακόμα και σε μία άναρχη κοινωνία, πρέπει να υπάρχει απόδοση δικαιοσύνης. Επίσης, η δυναμική του παρουσία λειτουργεί ως καταλύτης για τους σκοτεινούς τόνους της σειράς, προσφέροντας αρκετές στιγμές έντασης – ή “διασκέδασης” αν θεωρήσουμε πως πρόκειται για ένα gaming adaptation.
Γενικά, με εξαίρεση τον Cooper Howard που θα μπορούσε να είναι άνετα ένας “companion” σε κάποιο από τα παιχνίδια, η Lucy και ο Maximus φαίνεται να είναι δύο αρχέτυπα χαρακτήρων που αντιπροσωπεύουν κάθε έναν από εμάς, όταν ξεκινάμε να παίζουμε ένα Fallout παιχνίδι.
Θεματική
Η σειρά, μας κάνει ένα κλασικό “άνοιγμα”, με το εμβληματικό πυρηνικό μανιτάρι, σηματοδοτώντας το τέλος της πολιτισμένης κοινωνίας όπως την γνωρίζουμε. Από τις στάχτες εμφανίζεται ένας κόσμος όπου τα “κατάλοιπα” της ανθρωπότητας, μάχονται να επιβιώσουν και έρχονται αντιμέτωπα με μεταλλαγμένα τέρατα και απομεινάρια “ξεπερασμένων” ιδεολογιών.
Θεματικά, το “Fallout” εξερευνά τον διχασμό της ανθρώπινης φύσης μπροστά στις αντιξοότητες. Από τον ειδυλλιακό περιορισμό του Vault 33, έως το χάος της ανομίας της έρημου, η σειρά εξετάζει τα όλα τα άκρα της αλτρουιστικότητας και της αυτοδιατήρησης, της ηθικής και της επιβίωσης. Ίσως σε μικρότερο βαθμό από ότι μας έχουν συνηθίσει σειρές σαν το “The Walking Dead”. Μέσα από τους πολύχρωμους χαρακτήρες και την πλοκή του, το “Fallout” εμβαθύνει στις πολυπλοκότητες της ανθρώπινης φύσης, προκαλώντας μας να αντιμετωπίσουμε τα ηθικά διλήμματα που είναι αναπόφευκτα, σε έναν κλονισμένο κόσμο που ταλαντεύεται στα πρόθυρα της απόλυτης κατάρρευσης.
Σε γενικές γραμμές, η ροή φαίνεται να δανείζεται στοιχεία από τα παιχνίδια. Αυτό σημαίνει πως ενώ υπάρχει ένα ξεκάθαρο “main quest”, που μας παρουσιάζεται αρκετά νωρίς, τα περισσότερα από αυτά που έχω προαναφέρει, μας δίνονται ως ιστορίες τύπου “side quest”. H σειρά, παρεκκλίνει αρκετές φορές από την κεντρική αποστολή της Lucy, διατηρώντας φυσικά μία συνοχή, κάνοντας μας να χάσουμε λίγο την αίσθηση του χρόνου και να ξεχάσουμε την πιεστικά κρίσιμη κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι πρωταγωνιστές.
Παραγωγή
Οπτικά, το “Fallout” είναι ένας τηλεοπτικός θρίαμβος, με εκπληκτική κινηματογράφηση και προσοχή στη λεπτομέρεια, τα οποία συμβάλουν στο “world-building”, δίνοντας “ζωή” στο μετα-πυρηνικό τοπίο. Κάθε περιβάλλον απεικονίζεται με “ρεαλιστικότητα” και καταφέρνει να μας μεταφέρει σε έναν κόσμο που είναι ταυτόχρονα νοσταλγικός και συγκλονιστικός.
Το production design, υπό την καθοδήγηση του Howard Cummings και την καλλιτεχνική καθοδήγηση των Ann Bartek και Regina Graves, αξίζει ειδικής αναγνώρισης, για την άψογη ανάμειξη της retro-futuristic αισθητικής και του γκρίζου ρεαλισμού.
Επιπλέον, το “Fallout” ξεχωρίζει μέσα από τις τολμηρές στιλιστικές του επιλογές, αντιπαραβάλλοντας τα στοιχεία της αμερικάνικης δεκαετίας του ’50 με ωμή βία και σκοτεινό χιούμορ. Η χρήση μουσικής, κατάλληλης για την περίοδο, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων επιτυχιών από την Ella Fitzgerald και τον Bing Crosby, δίνει ένα συν στην ατμόσφαιρα, προκαλώντας μια αίσθηση νοσταλγίας με έναν χρωματισμό ειρωνείας.
Αυτή η εντυπωσιακή αντίθεση μεταξύ αθωότητας και βίας ενισχύει την ένταση και το δράμα, δημιουργώντας μια θέαση που είναι ταυτόχρονα ψυχαγωγική, ενώ δίνει αρκετή τροφή για σκέψη.
Κατακλείδα
Το “Fallout” αποτελεί μια απόδειξη της δύναμης ενός σωστού adaptation. Αποδεικνύοντας την αγάπη της για τις βασικές θεματικές και την αισθητική της αγαπημένης σειράς βιντεοπαιχνιδιών, ενώ χαράζει τον δικό της δρόμο, η σειρά καταφέρνει να παρουσιάσει ένα συναρπαστικό αφήγημα που απευθύνεται σε κοινό οποιουδήποτε background. Με τους συναρπαστικούς χαρακτήρες του, την αφήγηση και τις εντυπωσιακές εικόνες του, το “Fallout” θέτει ένα νέο πρότυπο για τo μετα-αποκαλυπτικό genre, καθιερώνοντας τη θέση του ως μία σειρά, απαραίτητη προς προβολή, για τους φίλους (και μη) του είδους.
Fallout - Season 1
Το "Fallout", της Amazon, προσφέρει μια πρωτότυπη προσέγγιση στο μετα-αποκαλυπτικό genre, χωρίς να υπάρχει ανάγκη για προηγούμενη τριβή με το franchise. Μέσα από οκτώ επεισόδια, μας ταξιδεύει σε έναν κόσμο κατεστραμμένο από πυρηνικές επιθέσεις, αναμειγνύοντας στοιχεία σκοτεινού χιούμορ και δράσης. Οι χαρακτήρες εξερευνούν ηθικά διλήμματα σε έναν κόσμο στα πρόθυρα της απόλυτης κατάρρευσης. Η εξαιρετική παραγωγή και οι τολμηρές στιλιστικές επιλογές, την καθιστούν "must" για προβολή.