Το Transport Fever 2 ήταν ένας πολύ δυνατός προκάτοχος. Είχε καταφέρει κάτι που δεν είναι καθόλου εύκολο για ένα transport management παιχνίδι. Μπορούσε να σε κάνει να χαθείς για πάρα πολλές ώρες στις γραμμές, στα τρένα και στις αλυσίδες εφοδιασμού. Το οικονομικό κομμάτι έφτανε σχετικά γρήγορα σε σημείο άνεσης, οπότε μετά μπορούσες απλώς να χτίζεις την ιδανική σου “αυτοκρατορία”.
Το Transport Fever 3 κρατάει αυτή τη φιλοσοφία, αλλά βάζει φρένο στο κομμάτι της άνεσης. Πλέον δεν αρκεί να μεταφέρουμε κάτι από το σημείο Α στο σημείο Β. Πρέπει να το κάνουμε γρήγορα, αποδοτικά και χωρίς να εκνευρίσουμε τους κατοίκους. Έτσι, η χαλαρή ψηφιακή μακέτα μας αρχίζει να μετατρέπεται σε ένα αρκετά σοβαρό management challenge.
Η βασική συνταγή παραμένει γνώριμη και λειτουργεί εξαιρετικά. Ξεκινάμε με περιορισμένο κεφάλαιο, εντοπίζουμε τις ανάγκες των πόλεων και βιομηχανιών και χτίζουμε δρόμους, σιδηροδρομικές γραμμές, λιμάνια και αεροδρόμια ώστε να δημιουργήσουμε μια κερδοφόρα αλυσίδα μεταφορών. Η μεγάλη διαφορά είναι πως πλέον τα πάντα συνδέονται πολύ πιο στενά. Οικονομία, ανάπτυξη, reputation, κυκλοφορία, θόρυβος και μόλυνση περιβάλλοντος επηρεάζουν το ένα το άλλο.
Η σημαντικότερη αλλαγή από το 2 είναι ίσως το σύστημα των εμπορευμάτων. Υπάρχουν περίπου 35 industries και 37 τύποι φορτίων, ενώ ορισμένα προϊόντα έχουν, ουσιαστικά, ημερομηνία λήξης. Το φρέσκο ψάρι, για παράδειγμα, απαιτεί γρήγορες συνδέσεις και σύγχρονα μέσα μεταφοράς, διαφορετικά φτάνει αργά και χάνει αξία. Ακόμη και τα transshipment mechanics είναι πιο λογικά, αφού τα φορτία μπορούν να περάσουν από warehouses αντί να τηλεμεταφέρονται μαγικά από το ένα όχημα στο άλλο.
Το ίδιο ισχύει και για τους κατοίκους. Δεν αποτελούν απλώς αριθμούς σε ένα statistics panel, αλλά μετακινούνται για δουλειά, ψώνια και ψυχαγωγία. Αν το δίκτυό μας αποτυγχάνει να εξυπηρετήσει, αυξάνεται η κίνηση και μαζί της η πίεση στους δρόμους, ενώ πλέον μπορούμε να ρυθμίζουμε traffic lights, turning paths, vehicle priorities και dedicated lanes. Ακόμη και τα βουνά παίζουν ρόλο. Μια ευθεία σιδηροδρομική γραμμή μπορεί να κοστίσει πολύ περισσότερο από μια διαδρομή που ακολουθεί το terrain.
Τα νέα contracts/subsidies προσθέτουν επίσης έναν ευπρόσδεκτο λόγο για να αλλάζουμε προσωρινά τα σχέδιά μας. Μπορεί να πάρουμε μεγάλο bonus για μια δύσκολη αποστολή, αλλά η αποτυχία φέρνει εξίσου μεγάλο πρόστιμο. Το σύστημα δίνει ένταση στο mid-game, αν και τα χρονικά όρια δεν συνεργάζονται πάντα ιδανικά με τη ρύθμιση της ταχύτητας του in-game χρόνου.
Το campaign αποτελείται από οκτώ scenarios και λειτουργεί περισσότερο ως εκπαιδευτική διαδρομή παρά ως πραγματική πρόκληση. Τα ιστορικά settings, οι χαρακτήρες και οι διαφορετικές αποστολές κάνουν όμως τις περίπου 10-15 ώρες του αρκετά ευχάριστες, ενώ μας μαθαίνουν σταδιακά πράγματα για την οικονομία, το vehicle management και το reputation. Μετά από αυτή την εισαγωγή, το Free Game και το Sandbox είναι η αρχή του πάρτι.
Η νέα παρουσίαση του παιχνιδιού κάνει αισθητή διαφορά. Το day/night cycle, το dynamic weather και οι διαφορετικές κλιματικές περιοχές δίνουν περισσότερη ζωή στους procedural χάρτες, οι οποίοι πλέον εκτείνονται από temperate και tropical περιβάλλοντα μέχρι arid και subarctic περιοχές.
Μου άρεσε ιδιαίτερα το γεγονός ότι μπορούμε απλώς να σταματήσουμε τη διαχείριση και να παρακολουθήσουμε το δημιούργημά μας. Η κάμερα μπορεί να πλησιάσει τρένα, πλοία και αεροπλάνα, ενώ η κίνηση των πόλεων δημιουργεί την αίσθηση μιας ζωντανής μακέτας. Παρ’ όλα αυτά, η ιστορική συνέπεια δεν είναι κάτι που… υπάρχει. Ένα 1900s δίκτυο μπορεί να συνυπάρχει με μηχανήματα που μοιάζουν αρκετά πιο σύγχρονα.
Στο performance, το αποτέλεσμα εξαρτάται έντονα από το hardware και τις ρυθμίσεις, αλλά σε πρώτη φάση τα πράγματα είναι λίγο περίεργα. Σε υψηλές ρυθμίσεις η απόδοση μπορεί να κινηθεί περίπου στα 30-60 fps, ενώ πιο αδύναμα συστήματα απαιτούν αισθητές υποχωρήσεις σε settings. Για ένα παιχνίδι αυτού του τύπου, το sub-60 frame rate ίσως να είναι ανεκτό, αλλά όσο μεγαλώνει η αυτοκρατορία μας τόσο περισσότερο γίνεται αισθητό το βάρος της προσομοίωσης.
Η ατμόσφαιρα είναι από τα σημεία όπου το Transport Fever 3 τα πάει καλύτερα, σε σχέση με το performance ή τα visuals. Oι ήχοι των οχημάτων, η κίνηση των πόλεων και η γενικότερη παρουσία των μεταφορών δημιουργούν αυτή την παράξενη ικανοποίηση που νιώθουμε όταν κοιτάμε ένα σύστημα που επιτέλους λειτουργεί όπως το σχεδιάσαμε.
To campaign βοηθάει αρκετά σε αυτό χάρη στους χαρακτήρες και τo voice acting, ενώ τα ιστορικά σενάρια δίνουν προσωπικότητα σε ένα κατά τα άλλα καθαρά συστημικό παιχνίδι. Oι αποστολές καταφέρνουν να συνδέσουν την ιστορία με το gameplay χωρίς να μετατρέπουν το Transport Fever σε μια story-driven παραγωγή.
Το interface, πάντως, θα μπορούσε να είναι καλύτερο – αρκετά καλύτερο. Όταν το δίκτυό μας γεμίσει με δεκάδες γραμμές, η πληροφορία αρχίζει να γίνεται δύσκολη στη διαχείριση και ορισμένα βασικά κουμπιά δεν ξεχωρίζουν όσο θα έπρεπε. Η αυτόματη ονοματοδοσία των lines βοηθάει, αλλά στο late-game θα ήθελα πιο ξεκάθαρη ιεράρχηση των εργαλείων που χρησιμοποιούμε συνεχώς.
Το Transport Fever 3 δεν αναθεωρεί τη φόρμουλα της σειράς. Παίρνει το γνώριμο foundation του Transport Fever 2 και το κάνει βαθύτερο, πιο αλληλένδετο και αρκετά πιο απαιτητικό. Τα perishables, τα contracts, το reputation, η κυκλοφορία, το pollution και η συμπεριφορά των πόλεων κάνουν κάθε νέα γραμμή να απαιτεί λίγο περισσότερο προσχεδιασμό.
Αυτό σημαίνει πως δεν είναι απαραίτητα το ίδιο χαλαρωτικό παιχνίδι που ήταν ο προκάτοχός του. Όμως, αυτή η αυξημένη πίεση κάνει την επιτυχία πολύ πιο ικανοποιητική. Αν θέλετε ένα transport management game που μπορεί να σας κρατήσει απασχολημένους για δεκάδες ώρες και να σας κάνει να ξανασχεδιάζετε ολόκληρο δίκτυο επειδή ένας δρόμος δημιουργεί bottleneck, το Transport Fever 3 είναι η μια πολύ καλή εισαγωγική επιλογή.
Transport Fever 3
Το Transport Fever 3 εξελίσσει ουσιαστικά τη γνώριμη φόρμουλα με βαθύτερο logistics management, πιο ζωντανές πόλεις και περισσότερες παραμέτρους που επηρεάζουν την επιχείρησή μας. Η αυξημένη πολυπλοκότητα μπορεί να απαιτήσει υπομονή, όμως κάνει κάθε σωστά σχεδιασμένο transport network να μοιάζει πολύ πιο ικανοποιητικό. Είναι μια δυνατή συνέχεια που αξίζει, ειδικά για όσους θέλουν να μπουν τώρα στον κόσμο των transport management games.