Υπάρχει μια περίεργη γοητεία στα παιχνίδια που επιστρέφουν έπειτα από πολλά χρόνια (δεκαπέντε). Φταίει η κατάσταση του gaming, τα τελευταία χρόνια; Φταίει πως τα licensed Action/Adventure παιχνίδια έχουν πάψει να αποτελούν μεγάλο κομμάτι του genre; Το The Lord of the Rings: War in the North, το 2011, ήταν ήδη ένα διαφορετικό Lord of the Rings, από τα προηγούμενα. Δεν μας έβαζε στα παπούτσια του Aragorn, του Legolas ή του Gimli, ούτε αναπαρήγαγε τις μεγάλες στιγμές της τριλογίας.
Το Legacy Edition φέρνει αυτή την ξεχασμένη Action RPG περιπέτεια με μερικές (ελάχιστες) ουσιαστικές quality-of-life βελτιώσεις. Μετά από αρκετές ώρες μάχης απέναντι σε Orcs, Trolls και κάθε λογής πλάσματα του Sauron, η “πρώτη” εντύπωση είναι ξεκάθαρη. Πρόκειται για έναν τίτλο που θυμίζει πόσο διασκεδαστικό μπορεί να είναι ένα απλό Action παιχνίδι που δεν αναλώνεται σε ασήμαντα πράγματα.
Η ιστορία τρέχει παράλληλα με τα γεγονότα του The Lord of the Rings, την ώρα που η γνωστή Fellowship κατευθύνεται προς τη δική της αποστολή. Εμείς αναλαμβάνουμε μια διαφορετική απειλή στον Βορρά, όπου ο Black Númenórean Agandaûr συγκεντρώνει τις δυνάμεις του Sauron και ετοιμάζει ένα δεύτερο πολεμικό μέτωπο.
Η ιδέα λειτουργεί καλύτερα από όσο ίσως θα περίμενε κανείς. Αντί να στριμώχνει τους νέους χαρακτήρες μέσα σε σκηνές που ήδη γνωρίζουμε, τους αφήνει να έχουν τη δική τους αποστολή, με εμφανίσεις γνώριμων προσώπων όπως Aragorn, Gandalf και Elrond, οι οποίοι λειτουργούν περισσότερο ως υπενθύμιση του ευρύτερου πολέμου παρά ως ένα φθηνό fan service.
Η δική μας Fellowship αποτελείται από τον Eradan, την Andriel και τον Farin. Ranger, Elven Loremaster και Dwarven Champion αντίστοιχα, σχηματίζουν μια τριάδα που είναι σχεδιασμένη γύρω από τρεις ξεκάθαρους ρόλους. Ranged attacks, magic και support, καθώς και brute-force melee.
Το πρόβλημα είναι ότι η ίδια η ιστορία δεν επενδύει αρκετά στους ήρωές της. Δεν έχουν την εξέλιξη ή τη χημεία που θα περίμενα από μια περιπέτεια που βασίζεται τόσο έντονα στην έννοια της Fellowship, με αποτέλεσμα να δίνουμε βάση περισσότερο στη γενική αποστολή και λιγότερο στις προσωπικότητες που τη φέρνουν εις πέρας.
Το combat system είναι ξεκάθαρα παιδί μιας άλλης εποχής, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι έχει χάσει τη διασκεδαστική πλευρά του. Light και heavy attacks, block, dodge, ranged επιλογές και abilities συνθέτουν ένα αρκετά απλό σύστημα, χωρίς ιδιαίτερη πολυπλοκότητα, αλλά με αρκετό βάρος στα χτυπήματα ώστε η μάχη να παραμένει απολαυστική.
Κάθε χαρακτήρας αλλάζει αισθητά τον ρυθμό. Ο Eradan είναι ο πιο ευέλικτος, η Andriel μπορεί να ελέγχει ομάδες εχθρών και να υποστηρίζει την ομάδα, ενώ ο Farin είναι ουσιαστικά η ωμή δύναμη. Ειδικά ο Dwarf προσφέρει εκείνη την ικανοποίηση που θέλω από ένα παιχνίδι δράσης. Μπαίνεις στο κέντρο της μάχης και αρχίζεις να στέλνεις Orcs πίσω στον “δημιουργό” τους.
Η ποικιλία των εχθρών είναι αρκετή για να πληθύνει το campaign, με Orcs, Trolls, Wargs, Spiders, Wights και μεγαλύτερες απειλές να αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζουμε κάθε encounter. Τα boss fights δεν είναι ιδιαίτερα σύνθετα, αλλά γενικά προσφέρουν την απαιτούμενη κλιμάκωση και μερικές αναμετρήσεις αποκτούν πραγματικό ενδιαφέρον όταν παίζουμε ως κανονική ομάδα.
Το loot και progression system παραμένει επίσης απλό. Όπλα, πανοπλίες και λοιπό gear αλλάζουν τον εξοπλισμό μας χωρίς να μας αναγκάζουν να περνάμε μισή ώρα σε menus, ενώ τα skills δίνουν στους χαρακτήρες μεγαλύτερη εξειδίκευση, όσο προχωράμε. Δεν υπάρχει το βάθος ενός σύγχρονου Action RPG, όμως ο gameplay loop «σκοτώνω, βρίσκω καλύτερο gear, αναβαθμίζω και συνεχίζω» εξακολουθεί να είναι ο πρωταγωνιστής.
Το War in the North μπορεί να ολοκληρωθεί solo, αλλά αυτή δεν είναι η καλύτερη εκδοχή του. Η νέα δυνατότητα hot-swapping μεταξύ των τριών ηρώων βελτιώνει σημαντικά την κατάσταση, αφού μπορούμε να αλλάζουμε χαρακτήρα, να διαχειριζόμαστε καλύτερα equipment και skills και να μην αισθανόμαστε εγκλωβισμένοι σε ένα μόνο playstyle.
Παρόλα αυτά, το AI παραμένει το μεγαλύτερο πρόβλημα της Legacy Edition. Σε δύσκολες μάχες οι companions μπορούν να βρεθούν σε εντελώς λάθος θέση, να πέσουν γρήγορα και να μας αφήσουν να προσπαθούμε να τους αναστήσουμε ενώ οι εχθροί συνεχίζουν να μας κυκλώνουν.
Εδώ ακριβώς μπαίνει το co-op και αλλάζει ολόκληρη την εμπειρία. Με τρεις πραγματικούς παίκτες, οι ρόλοι αποκτούν νόημα, οι χαοτικές μάχες γίνονται πιο στρατηγικές και η αίσθηση ότι πολεμάμε ως Fellowship επιτέλους περνάει από το concept στο gameplay.
Το online και το split-screen co-op είναι, για εμένα, ο τρόπος με τον οποίο το παιχνίδι δείχνει τον καλύτερό του εαυτό. Όταν ο Farin τραβάει την προσοχή, ο Eradan καθαρίζει στόχους από απόσταση και η Andriel παρεμβαίνει με magic skills, το παλιό design ξαφνικά αποκτά μια ενέργεια που το solo δεν μπορεί να αποτυπώσει.
Η Aspyr έχει κάνει κάποιες βελτιώσεις για να κάνει την επιστροφή πιο άνετη, αλλά όχι αρκετά ώστε να μπορεί να χαρακτηριστεί ένα πλήρες remaster. Η υποστήριξη για 60 FPS, τα καθαρότερα HUD elements, το target locking, τα autosaves, τα επιπλέον save slots και η καλύτερη διαχείριση των secrets είναι αλλαγές που βελτιώνουν κάποια από τα προβλήματα. Το hot-swapping είναι ίσως η σημαντικότερη προσθήκη. Όμως, κάτω από αυτά τα σύγχρονα layers, βρίσκεται ακριβώς το ίδιο παιχνίδι που θυμόμαστε.
Τα textures παραμένουν θολά σε αρκετά σημεία, τα περιβάλλοντα συχνά στερούνται λεπτομέρειας και τα character models και animations δείχνουν πλέον ξεκάθαρα την ηλικία τους. Υπάρχει επίσης μια χαρακτηριστική “καφέ” αισθητική εκείνης της εποχής – η οποία προσωπικά μου αρέσει.
Το πιο παράξενο τεχνικό πρόβλημα είναι το audio balancing. Το gameplay μπορεί να ακούγεται υπερβολικά χαμηλά, ενώ κάποια cutscenes έρχονται ξαφνικά αρκετά πιο δυνατά.
Το The Lord of the Rings: War in the North – Legacy Edition ίσως να μην είναι το μεγάλο comeback που θα μετατρέψει ένα ξεχασμένο παιχνίδι του 2011 σε ένα σύγχρονο Action RPG. Η ιστορία δεν αξιοποιεί πλήρως τους πρωταγωνιστές της, το AI παραμένει προβληματικό και το τεχνικό κομμάτι προδίδει συνεχώς την ηλικία του.
Αν καταφέρεις να μαζέψεις δύο φίλους και μπείτε στη μάχη ως μια κανονική Fellowship, τα περισσότερα προβλήματα περνούν απαρατήρητα. Το combat παραμένει ευχάριστο, το progression έχει τον σωστό ρυθμό και η πιο σκοτεινή προσέγγιση στη Middle-earth δίνει μια ταυτότητα που ξεχωρίζει ακόμη και σήμερα.
The Lord of the Rings: War in the North – Legacy Edition
Το The Lord of the Rings: War in the North - Legacy Edition διατηρεί τον πυρήνα ενός παλιού αλλά διασκεδαστικού Action RPG, με το co-op να παραμένει το μεγάλο του όπλο. Οι "βελτιώσεις" κάνουν την επιστροφή πιο άνετη, χωρίς όμως να λύνουν τα προβλήματα του AI και της γερασμένης παρουσίασης. Με δύο φίλους δίπλα, αυτή η ξεχασμένη Fellowship εξακολουθεί να έχει λόγο ύπαρξης.