Πριν από λίγες ημέρες, πραγματοποιήθηκε το Steam Next Fest! Κάθε φορά που τρέχει το συγκεκριμένο festival, απολαμβάνω να εξερευνώ καινούργια και ανερχόμενα project, καθώς μου δίνεται η ευκαιρία να ανακαλύψω μοναδικά παιχνίδια – τίτλους που ίσως δεν θα είχαν την ίδια προβολή αν δεν υπήρχε το Next Fest, ως θεσμός. Όπως είναι λογικό να συμβαίνει, ένα παιχνίδι μπορεί εύκολα να χαθεί μέσα στη μεγάλη λίστα κυκλοφοριών του Steam, ιδίως αν πρόκειται για δημιουργίες από μικρά studio με ελάχιστο marketing budget, αλλά με ουσιαστικό περιεχόμενο.
Ένα από τα παιχνίδια που μου τράβηξαν το ενδιαφέρον ήταν το “Sancticide“ από τις ομάδες ανάπτυξης (και publishers του παιχνιδιού) Red Square Games και Sylen Studio. Παρακολουθώντας τα trailers και κοιτώντας το Steam page, ομολογώ πως ως concept μου φάνηκε πολύ ενδιαφέρον. Αν και με προβλημάτισε κάπως το μέγεθος του εγχειρήματος, αποφάσισα να δώσω μια ευκαιρία στο demo για να καταλάβω αν πρόκειται για μια “σοβαρή” προσπάθεια ή απλώς μια επιπόλαια κυκλοφορία με το συνηθισμένο “clunky-ness”.
Το Sancticide, λοιπόν, είναι ένα επερχόμενο action παιχνίδι τρίτου προσώπου, το οποίο εστιάζει στις μάχες σώμα-με-σώμα, με ορισμένα στοιχεία roguelite. Προσφέρει μια ομολογουμένως μοναδική εκδοχή ενός κόσμου τοποθετημένου κατά την βιβλική Αποκάλυψη. Εμείς ως παίκτες, αναλαμβάνουμε τον ρόλο του Ezechiel, ο οποίος είναι ένας “Συλλέκτης Αμαρτιών”, στην υπηρεσία μυστηριωδών οντοτήτων γνωστών ως «Εκείνοι στην Κορυφή/Them at The Top». Ο Ezechiel καλείται να εξαγνίσει τον κόσμο από τις αμαρτίες που τον οδηγεί στο χάος. Από τα πρώτα στοιχεία της ιστορίας, που μπορούμε να αντλήσουμε διαβάζοντας την περιγραφή, η θεματική από μόνη της προκαλεί ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον: το Sancticide υπόσχεται ένα ταξίδι μέσα σε ένα αμείλικτο περιβάλλον, με μια αφήγηση που υπαινίσσεται θέματα ενοχής, εξιλέωσης και σύνθετων ηθικών επιλογών.
Ωστόσο, ενώ το Sancticide προσφέρει ένα συναρπαστικό θεματικό πλαίσιο, η δοκιμαστική έκδοση (demo) προκαλεί ανησυχίες. Κυρίως για τον τρόπο με τον οποίο σκέφτονται οι άνθρωποι που παίρνουν τις αποφάσεις, εκ μέρους των studio που αναπτύσσουν το παιχνίδι. Πρακτικά, το demo δεν είναι ένα demo με την ουσιαστική του σημασία και το περιεχόμενο αυτού δεν μπορεί να αποσαφηνίσει αρκετά πράγματα που συνήθως οδηγούν σε μία απόφαση αγοράς. Επίσης, ως συνέχεια αυτού, με προβλημάτισε το gameplay το οποίο είναι υποτιθέμενα σχεδιασμένο να δίνει έμφαση στη “στρατηγική” μάχη, την επίγνωση του χώρου και την εξατομίκευση του χαρακτήρα, μιας και αποκαλύπτει πολλούς περιορισμούς στους βασικούς μηχανισμούς, αφήνοντας ερωτήματα για την μελλοντική εξέλιξη του παιχνιδιού. Μάλλον, καλύτερα θα ήταν να πω πως ΔΕΝ αποκαλύπτει κάτι ουσιαστικό, μιας και παρά της έκτασης του demo που ήταν ολιγόλεπτη, απουσίαζε οποιοδήποτε δείγμα μηχανισμών. Δεν μπόρεσα να καταλάβω την λογική πίσω από την απόφαση κυκλοφορίας ενός τέτοιου build, ως ένα αντιπροσωπευτικό demo, σε μία περίοδο που το παιχνίδι σίγουρα θα τραβούσε τα βλέμματα. Εν τέλει, ίσως έκανε περισσότερη ζημιά, πάρα οτιδήποτε άλλο. Προσωπικά μου άφησε την εντύπωση πως ο μοναδικός στόχος ήταν να προλάβει να βγεί ένα demo, για το Next Fest, ώστε να λάβει το παιχνίδι ένα “participation trophy”.
Το σύστημα μάχης του Sancticide στηρίζεται σε κινήσεις με κατεύθυνση και combo/chain hits, ενθαρρύνοντας μας να συμμετέχουμε τακτικά και όχι πραγματοποιώντας “button mashing”. Προσφέρει μια ποικιλία όπλων και υπερφυσικών δυνάμεων, τις δυνάμεις «Purple», οι οποίες μας επιτρέπουν να αλληλεπιδρούμε δυναμικά με το περιβάλλον.
Δυστυχώς, στην παρούσα έκδοση του demo, η ποικιλία όπλων περιορίζεται κυρίως στη διαφορετική εμφάνιση αυτών. Με εξαίρεση την Katana και ένα assault rifle, τα υπόλοιπα λιγοστά όπλα δεν διαφέρουν ουσιαστικά. Αντίστοιχα, οι δυνάμεις περιλαμβάνουν μία λίστα από ικανότητες που προσφέρουν κινητική χειραγώγηση (push/pull) και κάποιες παθητικές και ενεργητικές ικανότητες που λειτουργούν ως buff, ή παίζουν με τον χρόνο (slow time). Αρκετές ικανότητες ήταν κλειδωμένες, όπως τα περισσότερα πράγματα που βλέπουμε στο demo. Αυτό το φιλόδοξο, ομολογουμένως, σύστημα στοχεύει να προσφέρει πλούσιες επιλογές μάχης, δίνοντας μας τη δυνατότητα να εξερευνήσουμε διαφορετικά style μάχης… ή τουλάχιστον έτσι καταλαβαίνω. Με ενόχλησε που μου έδωσαν το “τυράκι” για να κάνω εικασίες σχετικά με τις επιλογές μου, αλλά δεν με άφησαν να εξερευνήσω αυτές τις επιλογές περαιτέρω.
Οφείλω να ομολογήσω πως η δοκιμαστική έκδοση αποκαλύπτει ένα σημαντικό χάσμα μεταξύ της ιδέας και της υλοποίησης. Οι μάχες απαιτούν ακριβείς κινήσεις και σωστό συγχρονισμό, κλειδώνοντας τον χαρακτήρα μας σε επιθέσεις με μικρή δυνατότητα ακύρωσης των ενεργειών. Δυστυχώς, αυτή η ακαμψία δεν συνάδει με τον ρυθμό του παιχνιδιού, οδηγώντας σε μια αίσθηση αργής, άκομψης και αποσπασματικής εμπειρίας. Για ένα παιχνίδι με δράση, αυτή η έλλειψη ρευστότητας μπορεί να αποδυναμώσει την ένταση ή γενικότερα την αίσθηση ευχαρίστησης, ιδίως όταν βρισκόμαστε απέναντι σε πολλούς εχθρούς, σε περιβάλλον αρένας. Οι λάτρεις των γρήγορων και άμεσων παιχνιδιών δράσης ίσως βρουν το σύστημα ελέγχου δύσχρηστο, έως και βασικό. Μία καλύτερη περιγραφή θα ήταν πως το σύστημα μάχης νιώθει ως αποτέλεσμα σχολικής εργασίας. Τα πράγματα είναι ελάχιστα καλύτερα ενεργοποιώντας το “auto aim”, αλλά και πάλι, αυτό από μόνο του δεν μπορεί να διορθώσει τα σοβαρά προβλήματα.
Το περιεχόμενο της δοκιμαστικής έκδοσης ήταν περιορισμένο, προσφέροντας μόνο μια γεύση του συστήματος μάχης χωρίς ουσιαστική πρόοδο στο gameplay ή την αφήγηση. Λέγοντας περιορισμένο, εννοώ κάτι λιγότερο από 5-10 λεπτά. Πολλοί παίκτες, όπως και εγώ, περίμεναν να εξερευνήσουν έστω ένα πλήρες επίπεδο ή να συμμετάσχουν τουλάχιστον σε μία ολοκληρωμένη αποστολή. Αντίθετα, η δοκιμαστική έκδοση πρόσφερε μόνο ένα σύντομο walkthrough από τις βασικές μάχες και την δομή του περιβάλλοντος, αφήνοντας μας με το αίσθημα του ανικανοποίητου. Είναι σαν να μην καταλαβαίνουν τι σημαίνει η έννοια του demo.
H παρούσα μορφή του demo μπορεί να βλάψει την πρώτη εντύπωση, ιδιαίτερα δεδομένων των προσδοκιών που δημιούργησε το trailer της ιστορίας και το προωθητικό υλικό. Για ένα παιχνίδι με μια τόσο μοναδική αφήγηση, η απουσία ουσιαστικού gameplay, στη δοκιμαστική έκδοση τουλάχιστον, μπορεί να οδηγήσει τον κόσμο στο να αναρωτηθεί για την τρέχουσα κατάσταση και την εστίαση της ανάπτυξης του παιχνιδιού.
Παρά τους περιορισμούς του, το Sancticide έχει αδιαμφισβήτητη δυναμική. Η ιστορία, που επικεντρώνεται στο ταξίδι του Ezechiel ως “Συλλέκτης Αμαρτιών”, υποδηλώνει μια συναρπαστική εξερεύνηση της ανθρώπινης αντοχής και της πίστης σε έναν κόσμο που παρακμάζει. Αυτή η προσέγγιση στην αφήγηση, σε συνδυασμό με τον μοναδικό μηχανισμό «kosher vs. unkosher» – ένας μηχανισμός που ουσιαστικά καθορίζει ποιά αντικείμενα και επιλογές είναι αποδεκτές από τους «Them at The Top» -, θα μπορούσε να προσφέρει μια φρέσκια, πολύπλοκη και πολυεπίπεδη εμπειρία. Καλούμαστε να κάνουμε επιλογές που όχι μόνο επηρεάζουν τις παράπλευρες αποστολές αλλά και επηρεάζουν τις σχέσεις με τα διάφορα NPCs, τις συναντήσεις με εχθρούς και τη συνολική πρόοδο. Αυτά τα στοιχεία υποδηλώνουν έναν κόσμο πλούσιο σε παράδοση και ηθικό βάθος. Τουλάχιστον, βάσει των πληροφοριών που μας έχουν παρουσιαστεί.
Η μοναδική αισθητική του παιχνιδιού, που αντηχεί θέματα από την κλασική απεικόνιση της Αποκάλυψης, σε συνδυασμό με τον σκοτεινό φανταστικό τόνο, δημιουργεί μια ατμόσφαιρα που περιμένει να εξερευνηθεί. Εάν το Sancticide μπορέσει να βελτιώσει, αρχικά, τον μηχανισμό μάχης ώστε να ταιριάζει καλύτερα με τον ρυθμό του παιχνιδιού και να εστιάσει στην επέκταση της αφήγησης μέσα στο gameplay, θα μπορούσε να αποτελέσει μια μοναδική προσθήκη στο είδος των action παιχνιδιών.
Στην τρέχουσα κατάσταση του, το demo του Sancticide μοιάζει με μια ημιτελή δουλειά, με ανεκμετάλλευτο δυναμικό. Ενώ η ιστορία, η μυθολογία και οι μηχανισμοί υπόσχονται πολλά, η εκτέλεση της μάχης και το περιορισμένο περιεχόμενο της δοκιμαστικής έκδοσης δημιούργησαν μια αδύναμη πρώτη εντύπωση. Αυτή η σύντομη δοκιμαστική έκδοση φαίνεται βεβιασμένη, ενδεχομένως να κυκλοφόρησε για την επίδειξη παρά για να λειτουργήσει ως μια ολοκληρωμένη παρουσίαση των βασικών χαρακτηριστικών του παιχνιδιού. Τελικά, το Sancticide θα ωφελούνταν είτε από μια ανανέωση της δοκιμαστικής έκδοσης είτε από μία καθυστέρηση, έως ότου μπορέσει να παρουσιαστεί μια πιο ολοκληρωμένη και αντιπροσωπευτική εικόνα του gameplay.
Εάν η τελική κυκλοφορία καταφέρει να “δέσει” τους μηχανισμούς του με τη φιλόδοξη αφήγηση και τον μοναδικό σχεδιασμό του κόσμου, το Sancticide μπορεί ακόμη να προσελκύσει το ενδιαφέρον όσων έλκονται από σκοτεινές, αποκαλυπτικές αφηγήσεις και απαιτητικά συστήματα μάχης. Μέχρι τότε, κρατήστε χαμηλά τις προσδοκίες σας και έχετε υπόψιν την ανάπτυξη του παιχνιδιού, μιας και ήταν ένας τίτλος άξιος προσοχής.
