Τις προηγούμενες μέρες είχα την ευκαιρία να παίξω το πρώτο level του Realm of Ink, ένα επερχόμενο “Roguelite“ από τα Leap Studio & Maple Leaf Studio. Εκ πρώτης όψεως, η πρώτη μου επαφή με το παιχνίδι με άφησε ευχαριστημένο και εξίσου προβληματισμένο.
Από τα πρώτα λεπτά, κιόλας, με έλουσε μία τεράστια αίσθηση deja vu. Για παράδειγμα το “dash” animation, συνοδευόμενο από το γνώριμο layout του UI, υποδεικνύει την προφανή και δεδομένη έμπνευση από το Hades. Δεν επιθυμώ να αναλωθώ στην καταμέτρηση της κάθε ομοιότητας με το Hades, αλλά θέλω να ορίσω πως σε σημεία είναι μια υπερβολικά “οικεία” εμπειρία από πολλαπλές απόψεις.
Μετά από ένα γρήγορο tutorial, που με καθοδήγησε στις βασικές κινήσεις και τους κανόνες της μάχης, βρέθηκα στην πρώτη από τις τέσσερις συνολικά περιοχές που θα προσφέρει το ολοκληρωμένο παιχνίδι. Σε πρώτη φάση το σύστημα μάχης απαρτίζεται από dodges, συνοδευόμενα από light και heavy attacks, μαζί με κάποια “divine abilities” που έχουν ένα passive και ένα active κομμάτι.
Μία ενδιαφέρουσα ιδέα ήταν τα affinity, του κάθε divine ability gem που βρίσκει ο παίκτης, τα οποία ενσαρκώνονται ως πέντε στοιχεία: μέταλλο, ξύλο, νερό, φωτιά και γη. O συνδυασμός δύο φάσεων από τα δύο ability gems που επιλέγει ο παίκτης να χρησιμοποιήσει δίνει γένεση σε ένα μοναδικό “familiar” που συνοδεύει τον χαρακτήρα. Κάθε familiar έχει δικές του ικανότητες και θα παρουσιάζει δικό του growth και customization στο τελικό παιχνίδι.
Το combat είναι ότι θα περίμενε κανείς από ένα Action Hack n’ Slash που βασίζεται σε dodges. Σωστή διαχείριση των “charges”, του dodge, μαζί με τα ability cooldowns και έχεις τον βασικό σκελετό κάθε σεναρίου μάχης. Σχετικά με τη ροή των level, ο παίκτης περνάει από δωμάτιο σε δωμάτιο ενώ διαλέγει τι rewards θα έχει το επόμενο – κρατιέμαι να μην πω την “H” λέξη. Μια σειρά από rewards ανοίγει τον δρόμο σε συγκεκριμένα στατιστικά και κατ’ επέκταση “builds”, το οποίο μόλις φτάσουμε στο ποθητό “final build” δείχνει πλούσιο σε επιλογές, καθώς πρόκειται για τέσσερις χαρακτήρες με τρία όπλα ο καθένας.
Αναφορικά με την αφήγηση και τη βασική πλοκή δεν μπορώ να τοποθετηθώ μιας και οι ελάχιστοι διάλογοι που συνάντησα δεν πρόδωσαν κάτι παραπάνω από την περιγραφή του steam page. Η ιστορία ακολουθεί την Red, η οποία κατά τη διάρκεια ενός κυνηγιού συνειδητοποιεί πως αποτελεί χαρακτήρας σε ένα αφήγημα. Στο δρόμο της θα συναντήσει χαρακτήρες που ζουν ως μαριονέτες υπακούοντας σε άγνωστες βουλές και προκαθορισμένα πεπρωμένα. Με την πορεία οι χαρακτήρες αποκτούν συνείδηση και ενώνονται με κοινό σκοπό να αντισταθούν στο αινιγματικό “Book Spirit”.
Ο εικαστικός τομέας του Realm of Ink είναι ίσως και το δυνατότερο του χαρτί. Είμαι γενικά μεγάλος fan ink-style art, και το Realm of Ink δε χάνει ευκαιρία να επιδείξει όμορφα πορτρέτα, περιβάλλοντα και εχθρούς σε κάθε καρέ. Είναι σαν παίζει κανείς GetsuFumaDen με προοπτική Hades και το λατρεύω. Για τον μουσικό τομέα από την άλλη δεν έχω πολλά εύσημα να δώσω μιας και θεωρώ πως απλά επιτελούσε το σκοπό background noise.
Εν κατακλείδι το Realm of Ink νιώθω πως προσπαθεί να βρει μια δική του ταυτότητα αλλά δανείζεται σε μεγάλο βαθμό από Hades. Θεωρώ πως κατανοεί όλα τα στοιχεία που έκαναν παιχνίδια, όπως το Hades, καλά και τα αναπαράγει σε επίπεδο ώστε να προσφέρει ένα παρόμοιο επίπεδο ικανοποίησης. Αλλά το κατά πόσο στέκονται μόνες τους οι ιδέες του Realm of Ink είναι κάτι που θα δείξει το full release του παιχνιδιού. Καθώς όσο και να επαινώ το Hades, στοιχεία όπως η ιστορία, η μουσική, οι χαρακτήρες και ο εναρμονισμός τους στo Roguelike είδος, είναι αυτά που το έσπρωξαν στο “Hall of Fame”.
Συνεπώς το κατά πόσο το Realm of Ink θα καταφέρει να γλιτώσει χαρακτηρισμούς όπως “filler”, “Hades των φτωχών”, “we got Hades at home” κοκ, μέχρι να βγει το Hades 2, στηρίζεται στο πόσο θα κατορθώσει να διαφοροποιηθεί κατά το τελικό build. Μακάρι να το κατορθώσει γιατί ο σκελετός δομής που είδα υπόσχεται μία τουλάχιστον ωραία εναλλακτική.
Το Realm of Ink, αναπτύσσεται από τα Leap Studio και Maple Leaf Studio, ενώ την διανομή έχει αναλάβει η 663 Games. Πρόκειται να κυκλοφορήσει για PC (Steam) και δεν γνωρίζουμε, για την ώρα, ακριβή ημερομηνία κυκλοφορίας.