Πριν λίγο καιρό με έπιασε κάτι με τα interactive FMVs και το The Run, μαζί με ορισμένα άλλα που θα δούμε σε ύστερο χρόνο – mini spoiler: το Ladies, Don’t Tempt My Immortality είναι ένα από αυτά -, έπεσε στην αντίληψη μου, μιας και έκανε πρόσφατα release στο Steam. Ως “παιχνίδι” στηρίζεται σχεδόν αποκλειστικά στην αφήγηση, στην αίσθηση της απειλής και στη συμμετοχή του παίκτη μέσα από αποφάσεις. Πρόκειται για ένα FMV (Full Motion Video) θρίλερ, όπου πραγματικά πλάνα και ηθοποιοί αντικαθιστούν τα γραφικά, δημιουργώντας κάτι που μοιάζει περισσότερο με διαδραστική ταινία παρά με παραδοσιακό videogame.
Από τα πρώτα λεπτά γίνεται σαφές ότι το The Run στοχεύει στην ατμόσφαιρα. Η ιστορία ξεκινά ήρεμα, σχεδόν αθώα, όμως αυτή η ηρεμία λειτουργεί περισσότερο ως προετοιμασία. Αφήνει τον χρόνο να κυλήσει, χτίζει τον χώρο, τους χαρακτήρες και την καθημερινότητα της πρωταγωνίστριας πριν αρχίσει να σφίγγει τον κλοιό. Δεν βιάζεται να τρομάξει, κάτι που λειτουργεί θετικά για όσους εκτιμούν το σταδιακό στήσιμο έντασης. Βασικά, δεν μπορώ να πω πως “τρομάζει” τον παίκτη (at all), με την παραδοσιακή έννοια.
Σε γενικές γραμμές, απευθύνεται σε αυτούς που αγαπούν τις αφηγηματικές εμπειρίες, το σασπένς, τις b-movies και την ιδέα ότι μια απλή απόφαση μπορεί να οδηγήσει σε εντελώς διαφορετική εξέλιξη. Δεν προσποιείται ότι είναι κάτι άλλο και αυτό είναι από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματά του.
Από την ευεξία στον εφιάλτη
Η ιστορία ακολουθεί τη Zanna, μια δημοφιλή influencer fitness και ευεξίας, η οποία ταξιδεύει στη βόρεια Ιταλία για να τρέξει μια φημισμένη ορεινή διαδρομή. Το αρχικό πλαίσιο είναι σχεδόν ειρωνικά γαλήνιο. Social media, κάμερα στο χέρι, ωραία τοπία και μια εικόνα ζωής προσεκτικά φτιαγμένη για τους ακολούθους της. Όλα δείχνουν ελεγχόμενα, προβλέψιμα και ασφαλή, τουλάχιστον στην επιφάνεια.
Καθώς η διαδρομή προχωρά, η αφήγηση αλλάζει τόνο. Αυτό που ξεκίνησε ως προσωπική πρόκληση και περιεχόμενο για ένα vlog μετατρέπεται σε αγώνα επιβίωσης. Η απειλή δεν είναι άμεση από την αρχή, αλλά όταν αποκαλύπτεται, γίνεται ωμή και ανελέητη. Η ιστορία δεν εξηγεί τα πάντα αμέσως και αφήνει ερωτήματα να αιωρούνται.
Παρότι το σενάριο ακολουθεί γνώριμα μονοπάτια του είδους, καταφέρνει να διατηρήσει ενδιαφέρον μέσα από τις επιλογές και τις διαφορετικές διαδρομές. Δεν πρόκειται για μια βαθιά συναισθηματική μελέτη χαρακτήρων, αλλά περισσότερο για μια έντονη εμπειρία στιγμής. Το αν αυτό λειτουργεί ή όχι εξαρτάται από το τι περιμένει κανείς. Όσοι ζητούν ένταση και αγωνία θα μείνουν ικανοποιημένοι, ενώ όσοι ψάχνουν συναισθηματικό βάθος ίσως νιώσουν ότι λείπει κάτι.
Επιλογές και gameplay
Το gameplay του The Run είναι εξαιρετικά απλό, σχεδόν μινιμαλιστικό. Ο παίκτης καλείται απλώς να επιλέξει ανάμεσα σε δύο επιλογές κάθε φορά, συνήθως μέσα σε περιορισμένο χρόνο.
Οι αποφάσεις μπορεί να είναι πρακτικές, όπως ποια κατεύθυνση να ακολουθήσει η Zanna, ή ηθικές, όπως αν θα βοηθήσει κάποιον ή αν θα δώσει προτεραιότητα στη δική της ασφάλεια. Πολλές επιλογές μοιάζουν ασήμαντες τη στιγμή που λαμβάνονται, όμως αργότερα αποδεικνύεται ότι έχουν αντίκτυπο. Άλλες, πάλι, οδηγούν άμεσα στον θάνατο, χωρίς περιθώρια διόρθωσης.
Υπάρχει επιλογή είτε για αποφάσεις σε πραγματικό χρόνο είτε μέσω “παγωμένης εικόνας” (screen freeze/pause), κάτι που επιτρέπει τόσο πιο αγχωτικό gameplay όσο και πιο “παρεΐστικες” συνεδρίες. Παρότι αυτό μειώνει τη δυσκολία, δεν αφαιρεί την ένταση, καθώς ακόμη και η πιο λογική απόφαση μπορεί να αποδειχθεί μοιραία.
Χαρακτήρες και ερμηνείες
Στο επίκεντρο του The Run βρίσκεται η Zanna, ένας χαρακτήρας που αρχικά παρουσιάζεται μέσα από το φίλτρο της διαδικτυακής εικόνας. Είναι γεμάτη αυτοπεποίθηση, συνηθισμένη στο να ελέγχει την αφήγηση της ζωής της και να προβάλλει μια συγκεκριμένη εκδοχή του εαυτού της. Αυτή η προσέγγιση λειτουργεί θεματικά, καθώς όσο η ιστορία εξελίσσεται, αυτός ο έλεγχος αρχίζει να καταρρέει και η Zanna αναγκάζεται να αντιδράσει ενστικτωδώς, συχνά χωρίς χρόνο για σκέψη.
Η ερμηνεία της Roxanne McKee είναι σταθερή και πειστική, ακόμη κι όταν ο χαρακτήρας περνά από διαφορετικές συμπεριφορές λόγω των επιλογών του παίκτη. Άλλοτε εμφανίζεται συμπονετική και ανθρώπινη, άλλοτε απότομη ή ακόμη και εγωκεντρική. Αυτές οι μεταπτώσεις δεν φαίνονται αφύσικες μέσα στο πλαίσιο της ιστορίας, αλλά ενισχύουν την αίσθηση ότι οι αποφάσεις διαμορφώνουν τη Zanna σε πραγματικό χρόνο.
Ο Matteo λειτουργεί περισσότερο ως καταλύτης παρά ως πλήρως ανεπτυγμένος χαρακτήρας. Η παρουσία του προσφέρει στήριξη, αλλά και επιπλέον βάρος στις αποφάσεις, καθώς ο παίκτης δεν ευθύνεται πλέον μόνο για μία ζωή. Η χημεία των δύο ηθοποιών είναι επαρκής και δεν αποσπά την προσοχή από την ένταση της κατάστασης, κάτι που είναι σημαντικό για ένα FMV με περιορισμένο καστ.
Οπτικοακουστικός τομέας και σκηνοθεσία
Ένα από τα δυνατότερα σημεία του The Run είναι η παραγωγή του. Τα γυρίσματα σε φυσικές τοποθεσίες της ιταλικής υπαίθρου προσδίδουν αυθεντικότητα και ομορφιά στην εμπειρία. Πυκνά δάση, πέτρινα χωριά και ανοιχτά ορεινά μονοπάτια συνθέτουν ένα περιβάλλον που αρχικά μοιάζει ειδυλλιακό, αλλά σταδιακά μετατρέπεται σε παγίδα. Η αντίθεση αυτή λειτουργεί υποσυνείδητα και ενισχύει την αίσθηση κινδύνου.
Η σκηνοθεσία δείχνει προσοχή στη λεπτομέρεια, με (κάπως) ομαλές μεταβάσεις ανάμεσα στις σκηνές και στις επιλογές, με τον ήχο όμως να παρουσιάζει μικρές διακοπές. Δεν υπάρχουν απότομα κοψίματα που να θυμίζουν ότι παρακολουθείς βίντεο με διακλαδώσεις. Αντιθέτως, όλα ρέουν φυσικά, κάτι που δεν είναι δεδομένο στο είδος. Τα drone πλάνα και οι διαφορετικές γωνίες λήψης δίνουν κινηματογραφικό χαρακτήρα, χωρίς υπερβολές.
Ο ήχος υποστηρίζει διακριτικά την ένταση. Δεν βασίζεται συνεχώς σε δυνατή μουσική, αλλά αφήνει τη σιωπή και τους φυσικούς ήχους να κάνουν τη δουλειά τους. Όταν η βία εμφανίζεται, είναι ωμή και σοκαριστική, όχι για εντυπωσιασμό, αλλά για να υπενθυμίσει ότι οι συνέπειες είναι πραγματικές μέσα στο πλαίσιο του παιχνιδιού.
Επαναληψιμότητα, endings και δομή
Η βασική διάρκεια ενός playthrough είναι σχετικά μικρή, κάτι περισσότερο από μία ώρα. Ωστόσο, αυτό δεν αντικατοπτρίζει το συνολικό περιεχόμενο. Το The Run έχει πολλαπλές διαδρομές, διαφορετικές σκηνές και πέντε ξεχωριστά endings. Μετά το πρώτο τέλος, γίνεται ξεκάθαρο ότι ο παίκτης έχει δει μόνο ένα μέρος της ιστορίας.
Η ύπαρξη χάρτη προόδου βοηθά σημαντικά, καθώς δείχνει ποιες επιλογές και ποια σημεία παραμένουν ανεξερεύνητα. Αυτό μετατρέπει την επανάληψη σε μια πιο στρατηγική διαδικασία, αντί για τυφλό πειραματισμό. Παρότι ορισμένοι θάνατοι είναι αναπόφευκτοι σε συγκεκριμένες επιλογές, η διαδικασία της ανακάλυψης παραμένει διασκεδαστική.
Τα endings ενδέχεται να διχάσουν. Κάποια προσφέρουν ικανοποιητικό κλείσιμο, ενώ άλλα ακολουθούν πιο γνώριμες αφηγηματικές λύσεις. Παρ’ όλα αυτά, λειτουργούν ως κομμάτια ενός παζλ που αποκτά νόημα μόνο όταν ο παίκτης τα δει συνδυαστικά. Το The Run δεν αποκαλύπτει τα πάντα με την πρώτη και αυτό είναι συνειδητή επιλογή.
Sprint
Το The Run δεν είναι για όλους και σίγουρα όχι από τα καλύτερα δυνατά παραδείγματα ενός “γεμάτου” FMV παιχνιδιού επιλογών. Για όσους εκτιμούν τις αφηγηματικές εμπειρίες και την ιδέα της διαδραστικής ταινίας, αποτελεί μια ικανοποιητική επιλογή – ειδικά στα (9,99€) 8,99€. Η προσεγμένη παραγωγή, οι σταθερές ερμηνείες και η αίσθηση διαρκούς απειλής θα σου προσφέρουν ένα ωραίο απογευματινό διάλειμμα, παρά τις σεναριακές του αδυναμίες και κάποιες πιο προβλέψιμες επιλογές.
The Run
Το The Run είναι ένα αφηγηματικό FMV θρίλερ που λειτουργεί περισσότερο ως διαδραστική ταινία παρά ως παραδοσιακό videogame, εστιάζοντας στην ατμόσφαιρα, στις επιλογές και στο σταδιακό χτίσιμο έντασης. Ακολουθεί τη Zanna, μια fitness influencer, της οποίας η φαινομενικά ήρεμη διαδρομή στη βόρεια Ιταλία μετατρέπεται σε αγώνα επιβίωσης, με τις αποφάσεις του παίκτη να καθορίζουν τη ροή και την έκβαση της ιστορίας. Παρότι δεν τρομάζει με την κλασική έννοια και το σενάριο κινείται σε γνώριμα μονοπάτια, η προσεγμένη παραγωγή, οι ικανοποιητικές ερμηνείες και η επαναληψιμότητα μέσω πολλαπλών endings το καθιστούν μια τίμια πρόταση για όσους αγαπούν τα FMV, το σασπένς και τις b-movie αφηγηματικές εμπειρίες.
Ίσως σου αρέσει γιατί:
- Έχει ωραίες ερμηνείες
- Έχει ωραία παραγωγή
- Προσφέρει πολλαπλά playthroughs
- Όχι ιδιαίτερα προβλέψιμη ιστορία
Ίσως να μην σου αρέσει γιατί:
- Κάποιες επιλογές είναι game over
- Δεν επιτρέπει pick-and-play σκηνής μετά το πρώτο playhtrough
- Tα endings...