Το “My Museum: Treasure Hunter” παρουσιάζει μια συναρπαστική ιδέα για τους λάτρεις των παιχνιδιών προσομοίωσης και διαχείρισης, συνδυάζοντας την αίσθηση των αρχαιολογικών αποστολών με την ευθύνη της επιμέλειας και διαχείρισης ενός μουσείου. Για εκείνους που έχουν φανταστεί να ακολουθούν τα βήματα του Indiana Jones ή να εξερευνούν αρχαία ερείπια για να ανακαλύψουν κρυμμένους θησαυρούς, αυτό το παιχνίδι στοχεύει να ικανοποιήσει αυτήν την αίσθηση περιπέτειας. Ωστόσο, παρά την πολλά υποσχόμενη προοπτική του, το My Museum: Treasure Hunter πάσχει στην εκτέλεση, οδηγώντας σε μια ανάμικτη εμπειρία που κυμαίνεται μεταξύ στιγμών διασκέδασης και απογοήτευσης.
Εξερεύνηση και γρίφοι
Στον πυρήνα του, το My Museum: Treasure Hunter είναι ένα παιχνίδι προσομοίωσης πρώτου προσώπου που μας στέλνει σε διάφορες αποστολές για την ανακάλυψη αντικειμένων/κειμηλίων. Αυτές οι αποστολές είναι ίσως ένα από τα πιο συναρπαστικά κομμάτια του παιχνιδιού. Εξερευνώντας ποικίλα περιβάλλοντα όπως σπηλιές, κατακόμβες και άλλες απομακρυσμένες τοποθεσίες, δεν θα μπορούσε παρά να προσθέτει μια αίσθηση περιπέτειας, στο παιχνίδι. Εμείς, καλούμαστε να λύσουμε γρίφους για να ανακαλύψουμε και να συλλέξουμε τους θησαυρούς που είναι απαραίτητοι για τις εκθέσεις των μουσείων που διαχειριζόμαστε.
Ο σχεδιασμός των γρίφων προσφέρει μια αρκετά βασική πρόκληση και κάθε περιοχή έχει μοναδική ατμόσφαιρα, βοηθώντας μας να βυθιστούμε στην πλευρά της εξερεύνησης του παιχνιδιού. Ωστόσο, αυτή η αίσθηση μερικές φορές μετριάζεται από την παρουσία προβλημάτων και bugs. Για παράδειγμα, το να κολλάμε ανάμεσα σε αντικείμενα και πόρτες ή να βλέπουμε τον σκύλο μας, έναν πιστό σύντροφο που υποτίθεται ότι βοηθάει στις αποστολές, να παγιδεύεται σε αντικείμενα του περιβάλλοντος, μπορεί να δημιουργήσει δυσανασχέτηση. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι, ενώ οι γρίφοι είναι εκεί για να προσφέρουν μία μερική πρόκληση, το παιχνίδι καθοδηγεί υπερβολικά τους παίκτες κατά την επίλυσή τους, κάτι που υποδηλώνει ότι ενδέχεται να απευθύνεται σε νεότερο ή λιγότερο έμπειρο κοινό.
Μια μισο-υλοποιημένη ιδέα
Αφού συλλεχθούν τα αντικείμενα και επιστραφούν, θα πρέπει να στήσουμε τις εκθέσεις στα αντίστοιχα μουσεία που συνεργαζόμαστε ή το δικό μας. Αυτό περιλαμβάνει τον καθαρισμό των αντικειμένων, την έκθεσή τους και τη διαχείριση της συνολικής διάταξης. Δυστυχώς, το κομμάτι της διαχείρισης του μουσείου είναι εκεί που το παιχνίδι αρχίζει να δείχνει σημαντικά προβλήματα, από τα πρώτα λεπτά.
Η διαδικασία καθαρισμού έχει σχεδιαστεί ως ένα mini-game στο οποίο πρέπει να αφαιρέσουμε τη σκουριά και να γυαλίσουμε τα αντικείμενα πριν τα εκθέσουμε. Προσωπικά, ήταν το αγαπημένο μου στοιχείο και ίσως να ήθελα ένα ξεχωριστό παιχνίδι, βασισμένο μόνο σε αυτό το χαρακτηριστικό. Έχει την ίδια ικανοποίηση με το να καθαρίζεις πράγματα στο PowerWash Simulator. Δυστυχώς όμως, δεν παραλείπονται τα προβλήματα και εκεί. Ο χειρισμός είναι αρκετά αδέξιος και η περιστροφή των αντικειμένων για τον καθαρισμό συχνά απαιτεί να κάνεις zoom-out σε ενοχλητικό βαθμό. Μας δίνεται η επιλογή να ολοκληρώσουμε αυτόματα τη διαδικασία καθαρισμού αφού φτάσουμε σε ένα συγκεκριμένο ποσοστό προόδου, αλλά το γεγονός ότι αυτή η συντόμευση είναι τόσο δελεαστική υποδεικνύει τη μονοτονία.
Η έκθεση των αντικειμένων και ο σχεδιασμός της διάταξης του μουσείου επίσης απέχουν πολύ από το να είναι λειτουργικά. Ενώ η ιδέα της δημιουργίας ενός μουσείου και της δημιουργίας αισθητικά ευχάριστων εκθέσεων θα έπρεπε να ήταν το κορυφαίο σημείο του παιχνιδιού, η εμπειρία τρώει τρικλοποδιές από άβολους χειρισμούς και προβλήματα. Η μετακίνηση αντικειμένων είναι δύσκολη και κάθε φορά που τοποθετείται ένα αντικείμενο, το παιχνίδι επανέρχεται σε προβολή πρώτου προσώπου, διακόπτοντας τη ροή. Επιπλέον, το κατάστημα από όπου αγοράζεις εκθεσιακά αντικείμενα φαίνεται επίσης να έχει πρόβλημα, καθώς προσφέρει συνεχώς τα ίδια αντικείμενα, καθιστώντας αδύνατη τη στέγαση όλων των μοναδικών αντικειμένων που βρέθηκαν στις αποστολές. Αυτός ο περιορισμός μειώνει το στοιχείο της ικανοποίησης.
Από οπτικής άποψης, το My Museum: Treasure Hunter είναι ικανοποιητικό, αλλά τίποτα το αξιοσημείωτο ή το διαφορετικό από άλλα παιχνίδια του είδους. Τα γραφικά είναι αρκετά βασικά και η ποιότητα των ελάχιστων animation δεν είναι κάτι που θα προκαλέσει ενθουσιασμό. Παρ’ όλα αυτά, η ατμόσφαιρα κατά τη διάρκεια των αποστολών είναι on-point και το παιχνίδι καταφέρνει να μας προσφέρει, έστω και ελάχιστα, τη συγκίνηση της ανακάλυψης. Τα διάφορα περιβάλλοντα είναι διακριτά και συμβάλλουν στην συνολική εμπειρία της περιπέτειας.
Ωστόσο, το UI αφήνει πολλά περιθώρια βελτίωσης. Τα menu είναι αδέξια ή μη λειτουργικά και η πλοήγηση μέσα από αυτά μπορεί να είναι απογοητευτική, ειδικά όταν η έξοδος από ένα menu κλείνει απροσδόκητα το παιχνίδι αντί να σε επιστρέφει στην προηγούμενη οθόνη.
Μια κουραστική και επιφανειακή εμπειρία
Ίσως το πιο σημαντικό ελάττωμα του My Museum: Treasure Hunter βρίσκεται στο σύστημα διαχείρισης των επισκεπτών. Το παιχνίδι απαιτεί από εμάς να κατευθύνουμε τους επισκέπτες σε συγκεκριμένες εκθέσεις που ταιριάζουν με τα ενδιαφέροντά τους. Αν και αυτό ακούγεται ως μια απλή διαδικασία, η εκτέλεση είναι εξαιρετικά βάναυση. Το να κάνεις click στον επισκέπτη και στη συνέχεια στη μονάδα έκθεσης για να τον κατευθύνεις θα έπρεπε να είναι μία ομαλή διαδικασία, αλλά αντίθετα, ως παίκτης δίνεις συνέχεια μάχη με τους χειρισμούς και το UI.
Οι οδηγίες του παιχνιδιού για τη διαχείριση των επισκεπτών εμφανίζονται κάθε φορά που ανοίγεις το interface ελέγχου των επισκεπτών, αλλά προσφέρουν ελάχιστες πληροφορίες. Οι ίδιοι οι επισκέπτες φαίνονται σα να έχουν ακανόνιστη συμπεριφορά, περιπλανώμενοι τυχαία χωρίς προφανές μοτίβο ή λογική. Δεν είναι σαφές αν αυτό οφείλεται σε κακό ΑΙ ή κάποιο bug, αλλά καθιστά τη διαδικασία διαχείρισης περιττά κουραστική. Μια πιο απλοποιημένη προσέγγιση, όπως τα συστήματα που υπάρχουν σε άλλα παιχνίδια προσομοίωσης, όπως το Super Market Simulator, θα ήταν πολύ πιο απολαυστική. Αντίθετα, η μικροδιαχείριση κάθε επισκέπτη γίνεται πάρα πολύ γρήγορα κουραστική, επισκιάζοντας την αίσθηση επιτυχίας που θα μπορούσε να έχει προκύψει από τη δημιουργία και την επιμέλεια του μουσείου.
Όσον αφορά τα επιχειρηματικά στοιχεία της διαχείρισης του μουσείου, το παιχνίδι υστερεί και εκεί, εξίσου. Μας δίνεται η δυνατότητα να ξεκλειδώσουμε μεγαλύτερα μουσεία, αλλά υπάρχει ελάχιστη ουσιαστική πρόοδος πέρα από αυτό. Οι βασικοί μηχανισμοί του ανοίγματος και κλεισίματος του μουσείου, η διαχείριση κερδών και της επέκτασης των εκθεμάτων, είναι ανεπαρκώς ανεπτυγμένοι, καθιστώντας την επιχειρηματική πλευρά του παιχνιδιού αρκετά επιφανειακή. Αυτό είναι ιδιαίτερα απογοητευτικό για όσους αναμένουν κάτι αυτονόητο από ένα παιχνίδι προσομοίωσης.
Προβλήματα
Όπως πολλά indie παιχνίδια, το My Museum: Treasure Hunter δεν στερείται των τεχνικών ζητημάτων. Τα bugs είναι σκόρπια σε όλο το παιχνίδι, από τα μικρά, όπως είναι οι αδέξιοι χειρισμοί, έως τα πιο σημαντικά προβλήματα που επηρεάζουν άμεσα το gameplay, όπως το να κολλάς σε περιβάλλοντα ή να αντιμετωπίζεις μη ανταποκρινόμενα menu και crashes. Αυτές οι τεχνικές ατέλειες, εύλογα, οδήγησαν σε αρκετές αρνητικές κριτικές στο Steam.
Ωστόσο, είναι σαφές ότι η ομάδα ανάπτυξης, που δεν γνωρίζω από πόσα άτομα αποτελείται, υποτίθεται πως εργάζεται ενεργά για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, κάτι που μέχρι στιγμής δεν φαίνεται. Η παρουσία στο Steam, με την ανταπόκρισή στα σχόλια των παικτών και την κυκλοφορία ενημερώσεων για την επιδιόρθωση προβλημάτων, δείχνει ότι το παιχνίδι βρίσκεται ακόμη σε κάποιο στάδιο ανάπτυξης.
Επίλογος
Το My Museum: Treasure Hunter είναι ένα παιχνίδι με μία καλή ιδέα στην βάση, αλλά προς το παρόν εμποδίζεται ίσως από την έλλειψη εμπειρίας, το ελλιπές “polishing” και τις “τσαπατσουλιές”. Ο βασικός του πυρήνας, ο συνδυασμός αρχαιολογίας, επίλυσης γρίφων και διαχείρισης μουσείων, είναι ενδιαφέρων και το παιχνίδι λάμπει περισσότερο κατά τη διάρκεια των αποστολών αναζήτησης θησαυρών. Ωστόσο, ο αδέξιος χειρισμός, η ρηχή επιχειρηματική προσομοίωση και τα απογοητευτικά συστήματα διαχείρισης, μειώνουν τη συνολική εμπειρία.
Για όσους δεν έχουν πρόβλημα να ανεχτούν ένα μισοτελειωμένο παιχνίδι, μπορεί να προσφέρει μια κάποια γοητεία, ειδικά αν είστε από αυτούς που τους αρέσει η ιδέα να επιμελείστε το δικό σας μουσείο. Ωστόσο, προς το παρόν, το My Museum: Treasure Hunter μοιάζει με ένα ημιτελές έργο που χρειάζεται περαιτέρω βελτίωση. Αν η ομάδα ανάπτυξης καταφέρει να διορθώσει τα τεχνικά ζητήματα, να επεκτείνει τα στοιχεία διαχείρισης και να βελτιώσει τους χειρισμούς, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτό το παιχνίδι θα μπορούσε να εξελιχθεί σε κάτι ξεχωριστό.