Τα περισσότερα παιχνίδια, που αφορούν το “monster collection” genre, σε καλωσορίζουν σε έναν κόσμο γεμάτο χρώμα, ελπίδα και μια παιδική αθωότητα. Σπάνια βλέπουμε εκείνα που μοιάζουν σαν να σε τραβούν βίαια μέσα σε έναν κόσμο ήδη καταδικασμένο, όπου η σήψη έχει ποτίσει τα πάντα πριν ακόμη κάνεις το πρώτο σου βήμα. Το Monster Crown: Sin Eater ανήκει στη δεύτερη κατηγορία και αυτό από μόνο του αποπνέει μια φρεσκάδα.
Κάτω από την retro αισθητική που θυμίζει Game Boy Color κρύβεται ένα RPG πολύ πιο σκληρό, πιο μελαγχολικό και πιο επιθετικό απ’ όσο δείχνει αρχικά. Χτίζει έναν κόσμο βίας, παρακμής και απελπισίας, όπου τα τέρατα αποτελούν κομμάτι μιας κοινωνίας που έχει μάθει να επιβιώνει μέσα από τον φόβο.
Ιστορία εκδίκησης
Η ιστορία ακολουθεί τον Asur, έναν νεαρό αγρότη που βλέπει τη ζωή του να καταρρέει σχεδόν ακαριαία. Από τις πρώτες κιόλας ώρες, το παιχνίδι φροντίζει να δείξει ότι δεν ενδιαφέρεται να κρατήσει ισορροπίες ή να σε προστατεύσει συναισθηματικά. Οι Heavenly Kings κυβερνούν την Crown Nation σαν διεφθαρμένοι θεοί, ενώ η σκιά του Meru Spire μοιάζει να πνίγει κάθε γωνιά του κόσμου. Η αφήγηση δεν κυνηγά συνεχώς μεγάλες ανατροπές, αλλά χτίζει σταδιακά μια βαριά ατμόσφαιρα παρακμής. Χωριά κατεστραμμένα, άνθρωποι εξαντλημένοι και τέρατα που μοιάζουν περισσότερο με αρπακτικά της φύσης παρά με χαριτωμένα mascots, δημιουργούν ένα setting που δύσκολα ξεχνάς.
Αυτό που προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση είναι πως το Sin Eater δεν περιορίζεται σε μια γραμμική περιπέτεια εκδίκησης. Καθώς ο κόσμος ανοίγει, οι διαφορετικές παρατάξεις και οι χαρακτήρες που συναντάς προσφέρουν μικρά κομμάτια lore που συμπληρώνουν σταδιακά την εικόνα της Crown Nation. Επιστήμονες που παίζουν με απαγορευμένη γνώση, στρατιωτικές οργανώσεις που προσπαθούν να επιβιώσουν και άνθρωποι που έχουν αποδεχτεί τη βία ως καθημερινότητα, συνθέτουν ένα setting με αξιοσημείωτο βάθος. Παρ’ όλα αυτά, η μη γραμμική δομή επηρεάζει κάποιες φορές τον ρυθμό της αφήγησης. Υπάρχουν στιγμές όπου σημαντικές πληροφορίες χάνονται μέσα στην εξερεύνηση ή αποκαλύπτονται με κάπως αδέξιο τρόπο.
The monsters…
Στον πυρήνα του όμως, το Monster Crown: Sin Eater ζει και αναπνέει μέσα από τα τέρατά του. Και εδώ, θα έλεγα, πως ξεχωρίζει αρκετά από άλλα του είδους. Οι πάνω από 200 βασικές μορφές τεράτων λειτουργούν περισσότερο σαν πρώτη ύλη για πειραματισμό. Το σύστημα breeding και fusion αποτελεί εύκολα ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία του παιχνιδιού. Δεν περιορίζεσαι απλώς στο να αποκτήσεις ένα δυνατό creature. Μπορείς να χτίσεις κάτι πραγματικά δικό σου, συνδυάζοντας χαρακτηριστικά, abilities και επιθέσεις ώστε να δημιουργήσεις αλλόκοτα υβρίδια που αλλάζουν εντελώς τη δυναμική της ομάδας σου.
Η διαδικασία αυτή δεν είναι μόνο λειτουργική, αλλά και τρομερά εθιστική. Κάθε νέο fusion μοιάζει σαν πείραμα που μπορεί να καταλήξει είτε σε απόλυτη καταστροφή είτε σε μια απρόσμενα πανίσχυρη δημιουργία. Το παιχνίδι σού δίνει τεράστια ελευθερία στο πώς θα προσεγγίσεις το party building και σπάνια σε περιορίζει. Για όσους αγαπούν να “σπάνε” RPG συστήματα και να ανακαλύπτουν overpowered συνδυασμούς, εδώ υπάρχει απίστευτο βάθος. Από την άλλη, αυτή ακριβώς η ελευθερία επηρεάζει και το balancing, καθώς δεν αργεί η στιγμή που μπορείς να αποκτήσεις monsters πολύ ισχυρότερα απ’ ό,τι μπορεί να διαχειριστεί το παιχνίδι.
and the crown…
Το combat ακολουθεί turn-based λογική, αλλά διαθέτει αρκετές ιδέες ώστε να μη νιώθει παρωχημένο. Το σύστημα τύπων είναι πιο απλό σε σχέση με άλλα monster taming RPGs, όμως το Sin Eater χτίζει στρατηγική μέσα από abilities, status effects και τη διαχείριση του Synchro meter. Οι Crowned επιθέσεις και τα transformations δίνουν μια ευχάριστη ένταση στις μάχες, ειδικά απέναντι σε bosses που απαιτούν σωστή προετοιμασία και έξυπνες εναλλαγές τεράτων. Όταν το παιχνίδι σε πιέζει πραγματικά, το combat αποκαλύπτει τον καλύτερό του εαυτό.
Υπάρχουν όμως και στιγμές όπου το balancing λυγίζει. Μετά τις πρώτες περιοχές, ο ανοιχτός σχεδιασμός σου επιτρέπει να περιπλανηθείς σχεδόν παντού, κάτι που βοηθά τρομερά την αίσθηση ελευθερίας αλλά ταυτόχρονα δημιουργεί σοβαρές διακυμάνσεις στη δυσκολία. Είναι πολύ εύκολο να βρεθείς υπερβολικά δυνατός για αρκετές μάχες, ειδικά αν έχεις αφιερώσει χρόνο σε fusion mechanics. Το αποτέλεσμα είναι πως ορισμένα encounters χάνουν την έντασή τους και μετατρέπονται σε διαδικαστικό grinding. Η απουσία του level scaling σε πολλά σημεία φαίνεται σαν μια χαμένη ευκαιρία.
The nation!
Αυτό που εμένα μου άρεσε περισσότερο από όλα είναι η ατμόσφαιρά του. Ο κόσμος του Sin Eater αποπνέει μια διαρκή αίσθηση κινδύνου. Τα τέρατα κινούνται ελεύθερα στο overworld και συμπεριφέρονται διαφορετικά ανάλογα με το είδος τους. Άλλα θα τραπούν σε φυγή, ενώ άλλα θα σε κυνηγήσουν σαν θήραμα. Μικρές λεπτομέρειες σαν κι αυτές δίνουν ζωή στην Crown Nation και κάνουν την εξερεύνηση πιο ενδιαφέρουσα. Ακόμη κι όταν χάνεσαι ή δεν είσαι βέβαιος για τον επόμενο στόχο σου, υπάρχει πάντα κάτι γοητευτικό στον τρόπο που σε αφήνει να περιπλανηθείς.
Η αισθητική του θυμίζει έντονα late ’90s φορητά RPGs, αλλά καταφέρνει να αξιοποιήσει αυτό το retro ύφος με εξαιρετικό τρόπο. Τα sprites είναι γεμάτα χαρακτήρα, τα environments έχουν πυκνή λεπτομέρεια και αρκετά monster designs δείχνουν πραγματικά εφιαλτικά. Παράλληλα, το soundtrack αποτελεί ίσως ένα από τα πιο ωραία του είδους. Η μουσική ντύνει ιδανικά αυτή τη σκοτεινή περιπέτεια και ενισχύει διαρκώς την αίσθηση ότι ο κόσμος γύρω σου βρίσκεται στα όρια της κατάρρευσης.
Κατακλείδα
Το Monster Crown: Sin Eater, αν και διαφορετικό, δεν είναι ένα άψογο RPG. Είναι ακατέργαστο, “άνισο” και ορισμένες φορές υπερβολικά απόμακρο. Όμως μέσα σε αυτή την τραχιά του φύση κρύβεται ένα από τα πιο ιδιαίτερα monster taming παιχνίδια των τελευταίων ετών. Δεν προσπαθεί να μιμηθεί, κάτι το οποίο είναι μια ευχάριστη έκπληξη και αποδεικνύει πως το συγκεκριμένο genre χωράει νέες δημιουργικές προσπάθειες. Δημιουργεί τη δική του ταυτότητα μέσα από έναν κόσμο βίαιο, παρακμιακό και παράξενα μαγνητικό. Για όσους αναζητούν ένα RPG που εμπιστεύεται περισσότερο τον παίκτη και τολμά να γίνει πιο σκοτεινό και απαιτητικό, το Sin Eater είναι μια εμπειρία που αξίζει.
Monster Crown: Sin Eater
Το Monster Crown: Sin Eater είναι ένα σκοτεινό και απαιτητικό monster taming RPG που ξεχωρίζει χάρη στην ατμόσφαιρά του, τα βαθιά customization systems και το εξαιρετικό οπτικοακουστικό του ύφος. Παρά τις αδυναμίες του στο balancing και το pacing, προσφέρει μια ιδιαίτερη εμπειρία που δύσκολα συγχέεται με άλλα παιχνίδια του είδους και καταφέρνει να αποκτήσει τη δική του ταυτότητα.
Ίσως σου αρέσει γιατί:
- Προσφέρει εξαιρετικά βαθύ σύστημα breeding και fusion
- Έχει "δυνατό" soundtrack
- Η αισθητική του είναι retro με όμορφα sprites
- To combat μπορεί να γίνει αρκετά εθιστικό
Ίσως να μην σου αρέσει γιατί:
- Έχει προβλήματα στο balance και το υπερβολικό power scaling
- Η αφηγηματική δομή είναι non-linear
- Δεν υπάρχει σαφής καθοδήγηση
- Ορισμένα grind-heavy σημεία ίσως κουράσουν