To Mika and the Witch’s Mountain της Chibig προσφέρει μια cozy περιπέτεια εμπνευσμένη από το Kiki’s Delivery Service, αλλά ενώ ξεκινά ως ένας υποσχόμενος τίτλος, τελικά δυσκολεύεται να προκαλέσει εντύπωση. Συνδυάζοντας παραμυθένια αφήγηση, εξερεύνηση ανοιχτού κόσμου και έναν πυρήνα που επικεντρώνεται στην παράδοση δεμάτων, αυτός ο indie τίτλος πετυχαίνει στη σύλληψη της ιδέας αλλά υστερεί στην εκτέλεση. Παρά τα όμορφα γραφικά και τη συμπαθητική πρωταγωνίστρια, το παιχνίδι υποφέρει από ρηχό gameplay, κάποια τεχνικά προβλήματα και έλλειψη ουσιαστικού αφηγηματικού βάθους.
Μια ιστορία ενηλικίωσης
Οι ομοιότητες μεταξύ του Mika and the Witch’s Mountain και του αριστουργήματος του Studio Ghibli, Kiki’s Delivery Service του 1989, είναι αδιαμφισβήτητες. Και οι δύο ιστορίες περιστρέφονται γύρω από νεαρές μάγισσες που ξεκινούν ένα ταξίδι αυτογνωσίας. Η Mika, όπως και η Kiki, πρέπει να φύγει από το σπίτι της για να ολοκληρώσει την εκπαίδευσή της ως μάγισσα. Μετά από ένα ατυχές περιστατικό με τη δασκάλα της, τη “Μεγάλη Μάγισσα”, η Mika σπάει τη σκούπα της και αναγκάζεται να εργαστεί ως ταχυμεταφορέας για να κερδίσει τα “προς το ζην”. Ακολουθεί μια ιστορία ενηλικίωσης που αντικατοπτρίζει θέματα ανεξαρτησίας και αυτοπεποίθησης, βασικά στοιχεία και της ιστορίας της Kiki.
Η αφήγηση ξεκινά με δυναμισμό. Η αισιόδοξη διάθεση της Mika και οι αδέξιες γκάφες της θυμίζουν αμέσως τη γοητεία της Kiki, αλλά όσο η ιστορία εξελίσσεται, χάνει τον ρυθμό της. Ενώ το Kiki’s Delivery Service εντυπωσιάζει με τη συναισθηματική του βαρύτητα και τις σχέσεις μεταξύ των χαρακτήρων, το Mika and the Witch’s Mountain υποφέρει από επιφανειακή γραφή και υποπλοκές που δεν αναπτύσσονται επαρκώς. Ένα σύντομο, ενδιαφέρον κομμάτι της ιστορίας, με τον δήμαρχο της πόλης, διακόπτεται απότομα στα μισά του παιχνιδιού, αφήνοντας μια αίσθηση χαμένων αφηγηματικών ευκαιριών. Η γραφή, αν και σαφώς προσανατολισμένη σε νεότερο κοινό, είναι επαρκής, αλλά σπάνια καθηλωτική.
Παράδοση Δεμάτων, ξανά και ξανά…
Το gameplay του Mika and the Witch’s Mountain περιστρέφεται γύρω από την παράδοση δεμάτων σε ένα γραφικό νησί. Εξοπλισμένη με τη μαγική της σκούπα, η Mika βελτιώνει τις ικανότητες πτήσης της όσο προχωρά η ιστορία, ξεκλειδώνοντας “μεγαλύτερα ύψη πτήσης” και την ικανότητα να εκμεταλλεύεται τα ρεύματα του ανέμου. Ο χειρισμός είναι λίγο περίεργος αλλά λειτουργικός, ενώ το παιχνίδι είναι επιεικές με τα λάθη. Η επιλογή “επαναπροσπάθειας” και οι χαλαρές απαιτήσεις για τη διαχείριση των δεμάτων εξασφαλίζουν ότι ακόμη και όταν οι παραδόσεις πάνε στραβά, η απογοήτευση παραμένει στο ελάχιστο. Ωστόσο, αυτός ο σχεδιασμός χωρίς εντάσεις έχει το κόστος του: την έλλειψη ιδιαίτερης πρόκλησης και ποικιλίας – το οποίο είναι αποδεκτό σε ένα βαθμό, λόγω του ότι απευθύνεται κυρίως σε μικρές ηλικίες.
Οι αποστολές παράδοσης, αν και αρχικά γοητευτικές, γίνονται επαναλαμβανόμενες. Μεταφέρουμε αντικείμενα ανάμεσα σε λίγες τοποθεσίες, συχνά υπό συνθήκες που είναι υπερβολικά εύκολες να ικανοποιηθούν. Για παράδειγμα, τα δέματα πρέπει να διατηρούνται στεγνά ή να παραδίδονται εντός χρονικού ορίου, αλλά αυτοί οι περιορισμοί σπάνια προσθέτουν ένταση. Το να επιπλέει ένα δέμα στο νερό δεν προκαλεί ζημιά, ενώ το να συγκρουστείς με τοίχους, ένα από τα λίγα πραγματικά εμπόδια, απλώς ενεργοποιεί μια άμεση επαναπροσπάθεια. Ένα άλλο παράδειγμα είναι ένας μηχανισμός που απαιτεί τα παγωτά να διατηρούνται στη σκιά για να μην λιώσουν, ο οποίος προσφέρει μια δημιουργική πινελιά, αλλά τέτοιες στιγμές είναι σπάνιες.
Η έλλειψη ποικιλίας στις αποστολές καθιστά το βασικό gameplay στάσιμο. Παρόλο που η απλή, «ζεστή» εμπειρία είναι σαφώς μια εσκεμμένη σχεδιαστική επιλογή, χωρίς ένα ουσιαστικό σύστημα προόδου, το Mika and the Witch’s Mountain δυσκολεύεται να κρατήσει το ενδιαφέρον του παίκτη σε όλη τη μικρή διάρκειά του.
Ένας κόσμος με δυνατότητες
Οπτικά, το παιχνίδι αποπνέει τη χαλαρή γοητεία του The Legend of Zelda: The Wind Waker. Τα τοπία του Όρους Gaun, σχεδιασμένα με “cel shading”, περιλαμβάνουν biomes που ποικίλλουν. Το νησί ανοίγεται σταδιακά καθώς η Mika αποκτά νέες ικανότητες, προσφέροντας μια αίσθηση εξερεύνησης και ανακάλυψης. Συλλεκτικά νομίσματα και κάρτες ταρώ προσθέτουν μια ελαφριά πτυχή επίλυσης γρίφων, ενθαρρύνοντας τους παίκτες να εξερευνήσουν κάθε γωνιά. Ενώ οι περισσότερες προαιρετικές αποστολές είναι απλές, ορισμένες απαιτούν στοχαστική επίλυση προβλημάτων, προσφέροντας περιστασιακές στιγμές ικανοποίησης.
Ωστόσο, ασυνέπειες στα γραφικά υπονομεύουν το μαγευτικό καλλιτεχνικό ύφος. Στο Nintendo Switch, συχνές καθυστερήσεις στην εμφάνιση αντικειμένων, επίπεδες υφές και θολά μοντέλα χαρακτήρων μειώνουν τη συνολική αισθητική. Οι μεταβάσεις στις σκηνές αφήγησης δείχνουν ακατέργαστες, με πορτρέτα χαρακτήρων που καλύπτουν το κείμενο και χρόνους φόρτωσης που διαρκούν περισσότερο από όσο θα περίμενα. Παρά τη γενικά σταθερή απόδοση του frame rate, το παιχνίδι παρουσιάζει περιστασιακά «κολλήματα» κοντά σε υδάτινες περιοχές ή σε πολυσύχναστα σημεία. Αυτές οι τεχνικές ατέλειες, αν και όχι καταστροφικές, φθείρουν τη μαγεία ενός κατά τα άλλα γοητευτικού κόσμου. Ο τίτλος, λαμβάνοντας υπόψιν την έκδοση του PC τουλάχιστον, φαίνεται πως βρίσκεται σε “early access”, με την κυκλοφορία να έχει προγραμματιστεί για τις 22 Ιανουαρίου. Ενδέχεται κάποια από αυτά τα θεματάκια να έχουν επιλυθεί με κάποιο patch, έως τότε. Επίσης, τις επόμενες εβδομάδες, αναμένουμε το “Into the Mont Gaun”, το τρίτο και τελευταίο, content patch. Αυτό θα περιλαμβάνει 3 νέα dungeons.
Χαρακτήρες χωρίς σύνδεση
Ένα βασικό αδύναμο σημείο του Mika and the Witch’s Mountain είναι οι αλληλεπιδράσεις με τα NPC. Σε αντίθεση με τη ζωντανή, διασυνδεδεμένη κοινότητα του Kiki’s Delivery Service, οι κάτοικοι του Όρους Gaun φαίνονται ματαιόδοξοι. Οι διάλογοι είναι ελάχιστοι, και αρκετοί χαρακτήρες υπάρχουν μόνο για να παραλάβουν δέματα. Οι συζητήσεις περιορίζονται σε φούσκες διαλόγου που αποκαλύπτουν επιφανειακές σκέψεις, ενώ οι αφηγηματικές εξελίξεις ολοκληρώνονται μέσα σε λίγα λεπτά. Αυτή η έλλειψη συναισθηματικής σύνδεσης μειώνει την αίσθηση του ανήκειν, η οποία θα έπρεπε να αποτελεί τον πυρήνα του ταξιδιού της Mika.
Ένα πιο δεμένο και ενδιαφέρον cast χαρακτήρων θα μπορούσε να προσθέσει βάθος στο ζεστό αφηγηματικό πλαίσιο του παιχνιδιού. Η ενσωμάτωση δυναμικών εξελίξεων χαρακτήρων ή σχέσεων που εξελίσσονται θα αναβάθμιζε την αφήγηση, παρέχοντας μας έναν λόγο να νοιαστούμε για την ανάπτυξη της Mika και την επίδρασή της στην πόλη. Δυστυχώς, η φευγαλέα φύση κάθε συνάντησης αφήνει μία πικρή γεύση.
Προβλήματα και μονοτονία
Τα συστήματα συλλογής του παιχνιδιού, αν και αρχικά ελκυστικά, μπορεί να γίνουν κουραστικά. Οι κάρτες ταρώ, εμπνευσμένες από τη “Μεγάλη Αρκάνα”, απαιτούν από εμάς να σπάμε κάποια βάζα ρίχνοντας τα από μεγάλα ύψη. Η ευθυγράμμιση αυτών των πτώσεων μπορεί να αποδειχθεί απογοητευτική, απαιτώντας επαναλαμβανόμενες προσπάθειες που μοιάζουν περισσότερο με αγγαρεία. Τα συλλεκτικά “Napopo Figures” ξεκλειδώνουν νέα ρούχα, προσφέροντας ένα αισθητικό κίνητρο, αλλά η δομή επιβράβευσης στερείται βάθους.
Τα τεχνικά προβλήματα επιδεινώνουν την κατάσταση. Οι χαρακτήρες συχνά διαπερνούν τοίχους, μαύρες γραμμές χαλάνε τις σκηνές αφήγησης και το κείμενο δεν εμφανίζεται σωστά. Επίσης, στην PC έκδοση, φαίνεται πως σε αρκετά συστήματα “crash-αρει” συχνά. Αυτά τα προβλήματα, σε συνδυασμό με τις προαναφερθείσες γραφικές ασυνέπειες, δημιουργούν μια αίσθηση «τραχύτητας» που μειώνει την ποιότητα και την προσεγμένη εικόνα του παιχνιδιού.
Τελικές σκέψεις
Το Mika and the Witch’s Mountain είναι ένα παιχνίδι με χρυσή καρδιά και μια υπόθεση γεμάτη δυνατότητες. Η ζεστή του ατμόσφαιρα, τα γοητευτικά γραφικά και η ευχάριστη ιδέα του προσφέρουν μια ευχάριστη απόδραση. Ωστόσο, το επαναλαμβανόμενο gameplay, οι αδιάφοροι χαρακτήρες και οι τεχνικές αδυναμίες του εμποδίζουν την επίτευξη της αριστείας. Παρά το γεγονός ότι αποτίει έναν στοργικό φόρο τιμής στο Kiki’s Delivery Service, του λείπει το αφηγηματικό βάθος, η συναισθηματική απήχηση και η προσεγμένη εκτέλεση που κάνουν την έμπνευσή του ένα διαχρονικό κλασικό έργο.
Στο τέλος, το Mika and the Witch’s Mountain προσφέρει μια γλυκιά, αλλά σύντομη εμπειρία, αφήνοντας μας να επιθυμούμε κάτι παραπάνω. Το ταξίδι είναι ήπιο, τα γραφικά πολύχρωμα, αλλά μοιάζει ημιτελής. Ως παιχνίδι παράδοσης με μια μάγισσα στο, πετυχαίνει στο να αιχμαλωτίζει ένα παιχνιδιάρικο πνεύμα, όμως δυσκολεύεται να μαγέψει πραγματικά.
