Το Immortal Life είναι ένας τίτλος που επιχειρεί να “ανανεώσει ριζικά” το είδος (farming sim), παντρεύοντας μηχανισμούς καλλιέργειας με την “πνευματική αναζήτηση”, τον μυστικισμό και πολιτιστικά στοιχεία από την κινεζική μυθολογία. Ενώ ο περισσότερος κόσμος έχει εξοικειωθεί με τίτλους όπως το Stardew Valley, έναν τίτλο που προσωπικά δεν μπορώ να επενδύσω πολύ χρόνο, εδώ συναντάμε κάτι τελείως διαφορετικό. Πρόκειται για ένα παιχνίδι που συγχέει εργασίες όπως είναι η γεωργία, με έννοιες όπως “καλλιέργεια της ψυχής”… όλα αυτά σε ένα αφηγηματικό πλαίσιο βγαλμένο από wuxia φαντασία.
Στην καρδιά του παιχνιδιού βρίσκεται το μονοπάτι της “καλλιέργειας”, όχι μόνο της γης αλλά και του πνεύματος. Ως παίκτες, καλούμαστε να αποκαταστήσουμε ένα κατεστραμμένο μοναστήρι και να υποστηρίξουμε την κοινότητα των αγροτών που επιβίωσαν μετά από μια καταστροφή που άλλαξε τα πάντα. Από την πρώτη στιγμή, το Immortal Life μας βάζει στο πετσί ενός ήρωα που δεν κληρονόμησε μια απλή φάρμα αλλά μια πνευματική αποστολή.

Ανατολιτικη φαντασια
Η ιστορία ξεκινάει στα Βουνά Guiyun, όπου καταφθάνουμε για να ενταχθούμε στη γνωστή “Σέκτα των Καλλιεργητών”. Πριν προλάβουμε να ξεκινήσουμε την εκπαίδευση, ο ουρανός σκίζεται και μια βροχή από φωτιά καταστρέφει τα πάντα. Το μοναστήρι και τα γύρω χωριά μετατρέπονται σε ερείπια, και έτσι ξεκινά το ταξίδι της αποκατάστασης.
Σε αντίθεση με πολλά δυτικά farming sims όπου το σενάριο είναι απλώς ένα πρόσχημα για να πέσεις με τα μούτρα στην καλλιέργεια, εδώ το αφηγηματικό υπόβαθρο έχει ένα ιδιαίτερο βάρος. Το Immortal Life προσφέρει μια ιστορία επιβίωσης, ανασυγκρότησης και εσωτερικής μεταμόρφωσης. Ότι δηλαδή θα περίμενε κανείς από ένα κινεζικό αφήγημα. Το κλίμα είναι γεμάτο μυστικισμό και οι χαρακτήρες λειτουργούν μέσα σε ένα πολιτισμικά φορτισμένο πλαίσιο που επιδρά, όντως, στο gameplay.
Οι ήρωες έχουν προσωπικότητα και στόχους, με κάποιους από αυτούς να ξεχωρίζουν, όπως μία γυναίκα που παίζει καίριο ρόλο στην οικονομική ανάκαμψη της περιοχής. Αν και η μετάφραση στα αγγλικά είναι σε γενικές γραμμές ανεκτή, υπάρχουν στιγμές όπου οι διάλογοι χάνουν τη φυσικότητά τους, εξαιτίας της υπερβολικής ευγένειας ή των ανεπαρκών αντιθέσεων.


Μηχανισμοι
Το στοιχείο που κάνει πραγματικά τη διαφορά στο Immortal Life είναι η εισαγωγή της μαγείας ως μέρος των βασικών μηχανισμών. Ξέχνα τα συνηθισμένα εργαλεία που σπάνε και τις ατελείωτες περατζάδες για γέμισμα και πότισμα. Εδώ έχεις ένα μαγικό δοχείο που δεν αδειάζει ποτέ, καθώς και ξόρκια που σου επιτρέπουν να ποτίζεις όλο το χωράφι με ένα μόνο σύννεφο βροχής.
Η καλλιέργεια δεν είναι πλέον μια βαρετή ρουτίνα αλλά γίνεται στρατηγική δράση, καθώς διαχειρίζεσαι όχι μόνο φυσικούς αλλά και πνευματικούς πόρους (όπως το mana). Η προσθήκη μαγικών εργαλείων που βελτιώνουν την ποιότητα των σπόρων ή επιταχύνουν την ανάπτυξη των φυτών φέρνει μια νέα διάσταση στο farming simulation.
Αξιοσημείωτο είναι πως ενώ τα περισσότερα farming sims επιμένουν στον ρεαλισμό, το Immortal Life επιλέγει το φανταστικό, κάνοντας το παίξιμο πιο ευχάριστο και ταυτόχρονα πιο εθιστικό. Δεν είναι υπερβολή, η δήλωση, πως αυτά τα μαγικά συστήματα θα έπρεπε να γίνουν πρότυπο και για άλλα παιχνίδια του είδους.

Μαγειρικη και Crafting
Ένα άλλο ξεχωριστό στοιχείο είναι το σύστημα μαγειρικής. Πρόκειται για μια ξεχωριστή εμπειρία με το δικό του gameplay. Δεν μαγειρεύουμε στο σπίτι μας, αλλά νοικιάζουμε μια κουζίνα ενός πανδοχείου. Εκεί, μέσω ενός mini-game, πρέπει να συνδυάζεις υλικά και να τα επεξεργαστείς, σε περιορισμένο χρόνο, για να πετύχεις τις ιδανικές συνταγές. Ουσιαστικά, οι μηχανισμοί αντιστοιχούν σε μηχανισμούς ολόκληρων παιχνιδιών που βασίζονται αποκλειστικά στην μαγειρική.
Υπάρχουν διάφορες μέθοδοι μαγειρέματος όπως τηγάνισμα, βράσιμο, ατμός, και η προσοχή στη λεπτομέρεια θυμίζει παιχνίδια όπως το Overcooked, μόνο που εδώ το αποτέλεσμα έχει ουσιαστικό ρόλο στην πρόοδο. Τα φαγητά αποκαθιστούν στατιστικά ή πωλούνται για σημαντικό κέρδος, ενώ η μαγειρική εξελίσσεται οργανικά καθώς μαθαίνεις νέες συνταγές από τα ίδια τα υλικά που καλλιεργείς.
Από την άλλη, η δημιουργία αντικειμένων (crafting) ακολουθεί μια παρόμοια πορεία. Μέσα από αποστολές, αποκτάς πρόσβαση σε σταθμούς εργασίας και μαθαίνεις νέες συνταγές. Το crafting δεν είναι απλώς υποστηρικτικό στοιχείο, αλλά βασικός μηχανισμός στην αποκατάσταση του ναού και της κοινότητας, και αυτό προσθέτει βάθος και νόημα στις καθημερινές δραστηριότητες.





Ο κοσμος
Αν και το αισθητικό κομμάτι του παιχνιδιού είναι… ιδιαίτερο, από τα εποχιακά splash screens μέχρι τα λεπτομερή backgrounds και τα animations, δεν μπορώ να πω πως το ίδιο ισχύει για την έκταση του κόσμου. Ο χάρτης αποτελείται κυρίως από δύο σημαντικές περιοχές: την οικιστική βάση του παίκτη και το χωριό Ferry Stop. Ανάμεσα τους μεσολαβεί μια οθόνη φόρτωσης (loading), και το κάθε μέρος είναι αρκετά μικρό σε κλίμακα.
Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τον περιορισμό της εξερεύνησης. Σε σύγκριση με παιχνίδια όπως το Stardew Valley ή το My Time at Portia, ο κόσμος του Immortal Life δείχνει μικρός και σχετικά στατικός, παρόλο που εξελίσσεται οργανικά. Δεν υπάρχει χώρος για αυθόρμητες ανακαλύψεις, και η ρουτίνα της καθημερινότητας περιορίζεται σε συγκεκριμένες διαδρομές και επαναλαμβανόμενες ενέργειες.
Ωστόσο, η “αίσθηση της τοποθεσίας” παραμένει δυνατή χάρη στην έντονη πολιτισμική χροιά. Οι χαρακτήρες αλληλεπιδρούν μέσω παραδοσιακών τρόπων επικοινωνίας, όπως τα origami cranes που φέρνουν μηνύματα και δώρα, και οι μεταβάσεις από εποχή σε εποχή συνοδεύονται από έργα τέχνης που ενισχύουν το αίσθημα της παράδοσης και του μύθου.


Combat και Dungeons
Η μάχη στο Immortal Life προσπαθεί να προσθέσει ένα στοιχείο ποικιλίας αλλά δεν το πετυχαίνει απόλυτα. Το σύστημα μάχης μοιάζει περισσότερο με twin-stick shooter, καθώς ελέγχουμε τον χαρακτήρα μέσω WASD και ποντικιού, κάτι που φαίνεται άβολο και άχαρο, ιδιαίτερα εντός των dungeon.
Η χρήση μαγείας στη μάχη (όπως η επίθεση με πέντε ιπτάμενα σπαθιά) είναι ενδιαφέρουσα, αλλά περιορισμένη. Το αντίπαλο AI είναι υποτυπώδης, με τους εχθρούς να επιτίθενται ευθεία και να εγκαταλείπουν εύκολα τη μάχη. Η στόχευση είναι περίεργη, ενώ η αίσθηση του κινδύνου σχεδόν ανύπαρκτη.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι τα dungeons δεν προσφέρουν κάτι ιδιαίτερο από ένα σημείο και μετά. Είναι γραμμικά, προβλέψιμα και αισθητικά αδιάφορα. Σε συνδυασμό με τον άβολο χειρισμό, αποτελούν το πιο αδύναμο σημείο του gameplay, αφήνοντας την εντύπωση ότι προστέθηκε για λόγους περιεχομένου παρά για ουσιαστική εμπλουτισμένη εμπειρία.

Σχεδιασμος και Quality of Life
Παρά τις δημιουργικές ιδέες, το Immortal Life υποφέρει από μια σειρά σχεδιαστικών προβλημάτων που φθείρουν την εμπειρία. Το πιο χαρακτηριστικό είναι το inventory system. Οι σοδειές έχουν διαφορετικές ποιότητες (qualities), και το κάθε αντικείμενο καταλαμβάνει ξεχωριστή θέση στο απόθεμα. Το αποτέλεσμα είναι μια συνεχής μάχη με γεμάτα slots, συχνό “tetris” για την αποθήκευση αντικειμένων και αχρείαστη διαχείριση όλων των αποθηκευτικών χώρων.
Το κομμάτι των αποστολών επίσης, πάσχει. Πολλές αποστολές είναι απλά fetch quests (π.χ., μάζεψε 10 πιπεριές), χωρίς βάθος ή σύνδεση με τον κύριο στόχο της αποκατάστασης του ναού.
Ακόμα και το σύστημα φιλίας, ένα σημαντικό κομμάτι των farming RPG, είναι αρκετά περιορισμένο και αδιάφορο. Η προσέγγιση των χαρακτήρων βασίζεται σε καθημερινά δώρα, με την εξέλιξη της σχέσης να φαίνεται ρηχή. Αν και κάποιοι χαρακτήρες ξεχωρίζουν, η γενική έλλειψη αλληλεπιδράσεων με μεγαλύτερο βάθος δεν επιτρέπει στους δεσμούς να αποκτήσουν πραγματική συναισθηματική βαρύτητα.

Με ψυχη και ελλειψεις
Το Immortal Life είναι ένα παράδοξο παιχνίδι. Από τη μία πλευρά, εισάγει φρέσκιες ιδέες, συνδυάζοντας μαγεία, πνευματικότητα και καλλιέργεια με έναν αισθητικά πλούσιο και πολιτισμικά ενδιαφέροντα κόσμο. Από την άλλη, τα συστήματα του εμφανίζουν ρηχότητα και η δομή του gameplay μοιάζει πρόχειρη, με αρκετά “τραχιά” σημεία, ακόμα και σήμερα, που αποσπούν τον παίκτη από τη μαγεία της εμπειρίας.
Η μαγειρική είναι εξαιρετική, το farming εμπνευσμένο, αλλά η μάχη, το UI και η συνοχή της ιστορίας υποφέρουν. Είναι δεδομένο πως αρκετοί θα φτάσουν νωρίς στο σημείο που “σηκώνουν τα χέρια ψηλά”, αναρωτώμενοι τι ακριβώς πρέπει να κάνουν στη συνέχεια. Όχι γιατί τελείωσαν το παιχνίδι, αλλά γιατί η κατεύθυνση χάνεται κάτω από σωρούς ασήμαντων tasks.
Ωστόσο, το παιχνίδι κρατά ζωντανό το ενδιαφέρον με το πνευματικό του υπόβαθρο, της συλλογικότητας και της προσπάθειας για ανόρθωση μέσα από την εργασία και τη συνεργασία. Αυτή η θεματική είναι που δίνει την όποια ουσία στο παιχνίδι, ακόμα και όταν οι μηχανισμοί του μπορεί να κουράσουν.

Ενα ακατεργαστο διαμαντι
Το Immortal Life είναι ένα φιλόδοξο έργο με σπάνια αισθητική ταυτότητα. Συνδυάζει επιτυχημένα farming, crafting και μαγεία, προσφέροντας κάτι διαφορετικό για τους φίλους του είδους. Όμως, χρειάζεται, ακόμα, βελτιώσεις στη δομή, την καθοδήγηση και την ποιότητα ζωής του παίκτη.
Για όσους αγαπούν τα ανατολίτικα σκηνικά, τα φανταστικά στοιχεία και δεν ενοχλούνται από μερικά προβλήματα στο σχεδιαστικό κομμάτι, αποτελεί μια εξαιρετική πρόταση. Για τους πιο απαιτητικούς, μπορεί να μοιάζει με ημιτελές έργο που φωνάζει για polish ή έστω και sequel.
Με δεδομένη την τιμή των 13,99€, προσφέρει πάρα πολλές ώρες gameplay, όχι πάντα ομαλές, αλλά σίγουρα μοναδικές. Η σχέση κόστους/προσφοράς το κάνει μία άνετη αγορά.

