Η FromSoftware κυκλοφόρησε πρόσφατα το τελευταίο της (αμφιλεγόμενο) πόνημα, το Elden Ring Nightreign. Πρόκειται για ένα spin-off και, ειλικρινά, για ένα τολμηρό πείραμα. Το Nightreign και το επερχόμενο The Duskbloods, δεν προέκυψαν όμως από το πουθενά. Η κυκλοφορία του(ς) εξυπηρετεί, μεταξύ άλλων, στο να βοηθήσει την FromSoftware στην περαιτέρω ανάπτυξη online στοιχείων, ενδεχομένως για μελλοντικούς τίτλους, και την εκπαίδευση “νέου αίματος”, μέσω project(s) που αφήνουν περιθώρια για αποτυχία.
Το Nightreign, λοιπόν, είναι ένα session-based “RPG” με roguelike και battle royale επιρροές που επιστρέφει στην γνωστή αλλά προσαρμοσμένη περιοχή του Limgrave, πλέον Limveld, με ένα εντελώς νέο twist. “Tριήμερα” boss rush, στη δομή, matches και την ασφυκτική πίεση του χρόνου να καθορίζει τα πάντα.
O πυρηνας
Η βασική ιδέα του Nightreign είναι απλή. Στην πράξη όμως, αυτή η απλότητα μπορεί να γίνει αρκετά ύπουλη. Ουσιαστικά, τρεις παίκτες πέφτουν σε έναν δυναμικό χάρτη. Έχουν τρεις in-game ημέρες να αναπτυχθούν (level up), να εξοπλιστούν και να καταλήξουν σε έναν Nightlord. Μια μέρα μεταφράζεται σε περίπου 15 λεπτά ανοιχτής εξερεύνησης και 5-10 λεπτά μάχης με ένα boss (κάθε ημέρας). Ένα ολόκληρο session μπορεί να κρατήσει γύρω στα 40+ λεπτά. Η “νύχτα”, το κλείσιμο μιας ημέρας δηλαδή, καταφθάνει με το κλείσιμο του χάρτη (τύπου battle royale) και την εμφάνιση του boss. Αν επιζήσει η ομάδα, τότε συνεχίζει στην επόμενη ημέρα. Αν πεθάνουν όμως και οι τρεις παίκτες, το session τελειώνει – αυτό συμβαίνει μόνο στα boss fights, μιας και στην διάρκεια της προετοιμασίας/εξερεύνησης επιτρέπεται το respawn.
Γενικά, υπάρχει αρκετή πίεση. Η τυπική ελευθερία εξερεύνησης του Elden Ring, που ίσως να έχουν λατρέψει (και συνηθίσει) αρκετοί, αντικαθίσταται με ένα πιο αυστηρό χρονοδιάγραμμα ενεργειών. Οι αποφάσεις της ομάδας πρέπει να είναι άμεσες. Δηλαδή, ποιο PoI θα καθαρίσουμε, τι gear χρειαζόμαστε και τα λοιπά.
Η στρατηγική συνεργασία μεταξύ των παικτών είναι κρίσιμη, αλλιώς μπορεί να χαθεί πολύ εύκολα ένα run. Δυστυχώς, για ένα παιχνίδι που βασίζεται τόσο πολύ στο coordination, δεν υπάρχει voice chat ή κάποιο sophisticated σύστημα επικοινωνίας. Υπάρχει ένα απλό ping system που απλά δουλεύει. Η αλήθεια είναι πως ακόμα και έτσι, δεν αντιμετώπισα την τοξικότητα και την αδιαφορία που έχουμε δει σε άλλα παιχνίδια, ούτε ένιωσα πως με περιόριζε αρκετά το σύστημα επικοινωνίας. Ελάχιστα runs περιείχαν κάποιον που αδιαφορούσε για την ομάδα ή δεν καταλάβαινε τους μηχανισμούς.
Classes
Στο Nightreign, αντί να δημιουργείς τον δικό σου Tarnished, επιλέγεις ένα archetype από οκτώ προδιαμορφωμένους Nightfarers. Κάθε ένας έχει Passive, Character Skill και Ultimate. Μεταξύ άλλων, έχουμε τον Wylder, τη Recluse και την Duchess. Οι επιλογές είναι διαφορετικές αισθητικά, ενώ αλλάζουν και ριζικά στο playstyle. Όλοι είναι χρήσιμοι και όλοι έχουν το περιθώριο για πειραματισμό. Επίσης, τα team combinations δεν είναι “απόλυτα”, το οποίο δίνει την ευελιξία στον καθένα να επιλέξει και να παίξει ότι του αρέσει.
Τα πετυχημένα runs ανταμείβονται με relics και currency, για την αγορά πραγμάτων όπως skins, που μεταφέρονται από run σε run. Η κατανομή και αξιοποίηση των relics καθορίζει σε μεγάλο βαθμό το mid-to-late game, αλλά δεν είναι αρκετά ισχυρά για να «σπάσουν» το παιχνίδι. Είναι κάποιου τύπου ενίσχυση και όχι εγγύηση νίκης. Όποιος ψάχνει για build optimization, θα βρει πολύ υλικό σίγουρα, αλλά χωρίς την παλιά ελευθερία στην κατανομή στατιστικών.
Εχθροι, Bosses και Nightlords
Εδώ λάμπει το DNA της FromSoftware. Το Nightreign είναι κατά βάση ένα boss-rush game. Ναι, υπάρχουν camps, mini-bosses και world events, αλλά όλα οδηγούν στις πραγματικές δοκιμασίες που είναι τα nightly bosses και, στο τέλος, οι Nightlords. Αυτά τα encounters είναι σκληρά, θεαματικά και απαιτητικά, ιδίως όταν το RNG δεν σου έχει δώσει τα κατάλληλα εργαλεία.
Τα περισσότερα bosses είναι ένα remix παλιών γνωστών όπως Tree Sentinel, Fell Omen, Dancer of the Boreal Valley… επιστρέφει ακόμα και ο Nameless King. Μάλιστα βλέπουμε και bosses από άλλα παιχνίδια της FromSoftware και όχι μόνο από το Elden Ring. Επίσης, η FromSoftware δίνει χώρο και σε νέες μορφές όπως είναι ο Libra, ο Tricephalos και ο Gladius.
Κάθε μάχη απαιτεί διαφορετική στρατηγική. Δεν μπορείς να “spamάρεις” ούτε να ελπίζεις στη τύχη ή στην ικανότητα των άλλων δύο για να σε κουβαλήσουν. Χρειάζεται γνώση, συνεργασία, και… να πατάς τα κουμπάκια σου.
Limveld
Ο χάρτης του Nightreign, το Limveld, είναι ουσιαστικά μια παραλλαγή του Limgrave. Ίδιοι λόφοι, ίδια δέντρα, παρόμοια ερείπια, και αυτή η οικειότητα λειτουργεί ως δίκοπο μαχαίρι. Από τη μία, βάζει τον έμπειρο παίκτη σε άμεση εγρήγορση, δίνοντας την αίσθηση του «ξέρω πού βρίσκομαι». Από την άλλη, φωνάζει από χιλιόμετρα asset reuse. Το “copy-paste” δεν κρύβεται, ειδικά όταν δεις τα ίδια Churches of Marika σε τρεις διαφορετικές τοποθεσίες με ελάχιστες αλλαγές.
Ωστόσο, υπάρχουν αληθινές πινελιές δημιουργικότητας. Το σύστημα “Shifting Earth” προσθέτει νέα layers στο Limveld. Ηφαίστεια, χιονισμένα πεδία, rot-infested δάση ή μια αρχαία πόλη εμφανίζονται απρόβλεπτα, αλλάζοντας τον χάρτη. Αυτά τα events αναγκάζουν τους παίκτες να αλλάξουν στρατηγική, να αναπροσαρμόσουν τα routes τους και προσφέρουν χρήσιμα rewards, συνήθως ισχυρά όπλα ή απαραίτητα buffs.
Εκεί που το παιχνίδι αποτυγχάνει κάπως είναι στην ποικιλία των “εσωτερικών” περιοχών. Πολλά camps είναι σχεδόν πανομοιότυπα. Η έλλειψη δραστικών διαφορών στις τοποθεσίες καταλήγει να κουράζει, ιδιαίτερα έπειτα από 30-40 runs. Παρά την ύπαρξη νέων στοιχείων, όπως bosses και special encounters, το περιβάλλον σου δίνει την αίσθηση πως ξαναπαίζεις τα ίδια σε διαφορετική σειρά. Όλα αυτά είναι χαρακτηριστικό των roguelikes και των ARPG, αλλά στην προκειμένη είναι κάπως περίεργο για έναν FromSoftware τίτλο που όσο reuse και να έχει κάνει από παιχνίδι σε παιχνίδι, δεν είχε δώσει ποτέ την εντύπωση πως βλέπουμε το ίδιο παιχνίδι. Ενδέχεται να δούμε, μελλοντικά, άλλα κομμάτια από τις περιοχές του Elden Ring, όπως Caelid. Όταν γίνει αυτό, τότε ίσως τα πράγματα να είναι κάπως διαφορετικά σε αυτόν τον τομέα.
Αφηγηση
Το Nightreign δεν προσφέρει την παραδοσιακή «αφηρημένη αφήγηση» της FromSoftware. Δεν θα βρεις lore fragments σε item descriptions, ούτε μεγάλα cryptic μηνύματα. Το storytelling εδώ είναι περισσότερο modular και αποτελείται από τρία ξεχωριστά στρώματα.
Έχουμε την βασική ιστορία, η οποία εκτιλίσεται σε έναν παράλληλο κόσμο του Elden Ring που έχει βυθιστεί στη νύχτα. Οι Nightlords έχουν εξαπολύσει το Night’s Tide και μόνο οι Nightfarers μπορούν να τους σταματήσουν. Είναι μια κλασική ιστορία αντίστασης με αρχή, μέση και τέλος. Ελλειπής μεν, λειτουργική δε.
Μετά έχουμε τα Remembrances. Κάθε Nightfarer έχει τις δικές του αποστολές και ιστορία. Μέσα από αυτά ανακαλύπτεις το παρελθόν τους, ποιος ήταν, γιατί πολεμά, τι σημαίνει η νύχτα για αυτόν και τα λοιπά.
Τέλος, έχουμε την “δική σου διαδρομή”. Όπως σε κάθε Souls τίτλο, οι ιστορίες χτίζονται με εμπειρίες. Εκείνο το run που σώθηκες στο τελευταίο δευτερόλεπτο. Η στιγμή που έκανες revive τους teammates σου ενώ όλα έδειχναν χαμένα. Αυτές οι στιγμές γίνονται το αληθινό lore του παιχνιδιού.
Παρατηρησεις
Παρά τις αρετές του, το Nightreign έχει σημαντικά μειονεκτήματα. Πρώτο και κύριο το matchmaking. Τυχαία runs με αγνώστους συχνά είναι καταδικασμένα προς αποτυχία. Όπως προανέφερα, δεν υπάρχει φωνητική επικοινωνία και η απουσία κάποιου «practice mode» για τους Nightlords σημαίνει ότι κάθε αποτυχημένο run είναι χαμένος χρόνος. Αν δεν έχετε φίλους για coordinated play, οι πιθανότητες για ένα καλό run, τουλάχιστον τον πρώτο μήνα, πέφτουν αρκετά.
Επίσης, υπάρχει ένα πρόβλημα βάθους περιεχομένου. Όταν νικήσεις και τους 8 Nightlords και ολοκληρώσεις τα Remembrances, τι μένει; Το παιχνίδι, ως έχει, δεν προσφέρει αληθινό endgame. Δεν υπάρχει randomizer mode, ούτε escalation challenges ή endless expeditions (κάποια από αυτά είναι προγραμματισμένα να έρθουν). Το replay value βασίζεται στο ότι «απλά θα θες να παίξεις άλλη μια φορά». Για μερικούς, αυτό φτάνει. Για άλλους, είναι περιοριστικό.
Ηχητικος σχεδιασμος
Ο ηχητικός σχεδιασμός του Nightreign κινείται ανάμεσα στο γνώριμο και το φρέσκο. Πολλοί ήχοι, από τα χτυπήματα των όπλων μέχρι τα ουρλιαχτά των εχθρών, προέρχονται αυτούσιοι από το Elden Ring. Αυτό δεν αποτελεί απαραίτητα πρόβλημα, αλλά για όσους έχουν ήδη επενδύσει εκατοντάδες ώρες στον αρχικό τίτλο, η ηχητική ανακύκλωση ίσως να κουράσει.
Η μουσική, ωστόσο, παρότι ακολουθεί την αισθητική της FromSoftware, διαφέρει θεματικά. Δεν υπάρχουν ατμοσφαιρικές συνθέσεις για περιήγηση ή εξερεύνηση, μόνο έντονα κομμάτια για μάχες. Ουσιαστικά, το soundtrack του Nightreign είναι φτιαγμένο για μάχη, κορύφωση και ένταση. Οι Nightlords, συγκεκριμένα, συνοδεύονται από συνθέσεις που εντείνουν το άγχος και καθιστούν τις συγκρούσεις ακόμη πιο κινηματογραφικές.
Η αληθινή λάμψη έρχεται από τις φωνές των χαρακτήρων. Αν και δεν μιλάμε για κάποιο τεράστιο cast, οι ηθοποιοί που ερμηνεύουν τους Nightfarers αποδίδουν πειστικά τις προσωπικότητες και τα ψυχικά βάρη των χαρακτήρων. Kάθε Nightfarer νιώθει αυθεντικός.
Ρυθμος, ρισκα και αμοιβες
Το μεγάλο όπλο του Nightreign είναι η ένταση. Δεν αφήνει χρόνο για δισταγμούς. Δεν μπορείς να εξερευνήσεις ανέμελα ή να διαβάσεις περιγραφές. Πρέπει να ζήσεις στη στιγμή. Από το πρώτο ping μέχρι τη μάχη με τον Nightlord, όλα είναι tuned για ταχύτητα. Ακόμα και η κίνηση έχει αλλάξει. Μπορείς να σκαρφαλώσεις, να κάνεις sprint ατελείωτα, να απορρίψεις το βάρος του εξοπλισμού και να μην τρως fall damage. Ο στόχος είναι ένας… η απόδοση.
Η διαχείριση χρόνου και πόρων είναι καθοριστική. Συνήθως βρίσκεις τον εαυτό σου απέναντι σε αποφάσεις όπως πότε να ρισκάρεις να μπεις στο Night’s Tide για να μην χάσεις κάτι, πότε να παλέψεις ένα επικίνδυνο boss, πότε να κυνηγήσεις κάποιο flask upgrade και τα λοιπά. Το παιχνίδι φαίνεται πως σου προσφέρει σχεδόν πάντα την ψευδαίσθηση της επιλογής, αλλά μόνο το σωστό μονοπάτι οδηγεί σε ακούραστη νίκη. Οτιδήποτε άλλο, οδηγεί σε “αίμα, δάκρυα και ιδρώτα”, χωρίς να σημαίνει ότι όλα έχουν χαθεί.
Solo vs Coop
Παρά το γεγονός ότι η FromSoftware προσφέρει “solo mode”, η πραγματικότητα είναι η εξής: το Nightreign δεν είναι tuned για solo runs. Οι εχθροί έχουν μεν λιγότερo HP, αλλά η κατανομή των κινδύνων, οι μηχανισμοί των boss fights και ο φόρτος του χάρτη καθιστούν τη solo εμπειρία εξουθενωτική.
Η συνεργασία τριών ατόμων είναι η ραχοκοκαλιά του παιχνιδιού. Το παιχνίδι σε προτρέπει να παίξεις σε ρόλους, DPS, tank, support, χωρίς να το δηλώνει ρητά. Οι σχεδιαστικές επιλογές (shared runes, διαφορετικά drops ανά σημείο, revival) ενισχύουν τη συνεργασία. Ένα καλά συντονισμένο party μπορεί να κατακτήσει τον χάρτη. Ένα ανοργάνωτο, θα φανεί εξαρχής πως πάει για καμένο run.
Μετα το τελος, τι;
Αφού νικήσεις τους 8 Nightlords, ολοκληρώσεις όλα τα Remembrances και ξεκλειδώσεις τα περισσότερα Relics, εμφανίζεται το μεγάλο ερώτημα: τι κάνεις μετά;
Το παιχνίδι δεν έχει true endgame. Δεν υπάρχουν challenges ή άλλα modes. Το μόνο κίνητρο είναι το να γίνεις καλύτερος. Να φτάσεις κάθε Nightfarer στο μέγιστο, να πειραματιστείς με builds και να βοηθάς άλλους σε co-op. Είναι μια εμπειρία που επιβραβεύει την τελειότητα, αλλά όχι απαραίτητα τη διάρκεια.
Ενα πετυχημενο πειραμα
Το Elden Ring: Nightreign δεν είναι για όλους και ούτε προσπαθεί να είναι. Δεν προσφέρει την επική, ανοιχτή εξερεύνηση του Elden Ring, ούτε την αφήγηση του Dark Souls. Είναι ένα συγκεντρωμένο, πιεστικό boss-rush roguelike με ασφυκτική ενέργεια, σχεδιασμένο για ομάδες τριών παικτών με υπομονή και συντονισμό.
Για τους λάτρεις της δυσκολίας, για όσους βρίσκουν ικανοποίηση στη μικροβελτίωση και στην απόλυτη γνώση συστημάτων, είναι ένα διαμάντι. Για όσους ήρθαν στον κόσμο της FromSoftware μέσω της ελευθερίας και της ατμόσφαιρας του Elden Ring, το Nightreign μπορεί να φανεί περιορισμένο.
Elden Ring Nightreign
Χτισμένο πάνω σε ανακυκλωμένα assets του Elden Ring και με σύστημα archetypes αντί για πλήρη δημιουργία χαρακτήρα, προσφέρει έντονη δράση και σκληρές μάχες, αλλά η απουσία πραγματικού endgame και επικοινωνιακών εργαλείων μπορεί να αποθαρρύνει αρκετούς. Ωστόσο, για όσους διψούν να κάνουν master έναν ακόμη souls τίτλο, λατρεύουν το ρίσκο ή λατρεύουν την λογική του «ακόμα ένα run», η νύχτα είναι δική τους.