Το EDENS ZERO αποτελεί μία από τις πιο φιλόδοξες προσπάθειες της Konami να μεταφέρει στον χώρο του gaming ένα manga και anime με ήδη καθιερωμένη ταυτότητα. Ο δημιουργός του, Hiro Mashima, είναι πασίγνωστος για το Fairy Tail, κι έτσι οι προσδοκίες ήταν μεγάλες. Η βασική ερώτηση είναι αν το παιχνίδι καταφέρνει να ξεφύγει από την παγίδα του “εύκολου fanservice” ή αν μένει στα γνωστά μονοπάτια των μέτριων anime adaptations. Οι πρώτες εντυπώσεις δείχνουν πως, παρά τα προβλήματα και τις τεχνικές του αδυναμίες, είναι κάτι παραπάνω από ένα βιαστικό προϊόν.
Το παιχνίδι συνδυάζει στοιχεία action RPG με αφηγηματικά τμήματα και ένα αρκετά εκτενές pseudo-open world. Από τη μία πλευρά έχουμε μια ιστορία που ακολουθεί πιστά την πλοκή του manga μέχρι τη μάχη με τον Drakken Joe, ενώ από την άλλη υπάρχει η δυνατότητα ελεύθερης εξερεύνησης στον κόσμο του Blue Garden. Η διπλή αυτή δομή δεν είναι τέλεια, αλλά σίγουρα κάνει το παιχνίδι πιο ενδιαφέρον σε σχέση με τις άπειρες επαναλήψεις των arena fighters που κυριαρχούν στα anime games εδώ και δεκαετίες.
The story so far…
Η πλοκή του EDENS ZERO ξεκινά με τον Shiki Granbell, έναν νεαρό που μεγάλωσε ανάμεσα σε robot, σε έναν εγκαταλελειμμένο πλανήτη-πάρκο αναψυχής. Εκεί γνωρίζει τη Rebecca, μια δημιουργό περιεχομένου με το γάτο-ρομπότ της, Happy, και μαζί ξεκινούν ένα ταξίδι στο διάστημα με στόχο να βρουν την μυθική οντότητα γνωστή ως Mother. Πρόκειται για μια ιστορία φιλίας, αναζήτησης και περιπέτειας, με όλα τα χαρακτηριστικά ενός κλασικού shonen.
Αν κάτι ξεχωρίζει, είναι το πόσο πιστά αποτυπώνεται το πνεύμα του manga. Οι συγκινητικές σκηνές, όπως η σχέση του Shiki με τα robot που τον μεγάλωσαν, έχουν μεταφερθεί με ευαισθησία, δίνοντας έναν άμεσο συναισθηματικό δεσμό με τον πρωταγωνιστή. Παράλληλα, η Rebecca λειτουργεί ως το “λογικό αντίβαρο” του Shiki, προσφέροντας χιούμορ και ρεαλισμό στις αλληλεπιδράσεις τους. Ο συνδυασμός τους δημιουργεί μια δυναμική που θυμίζει τις καλύτερες στιγμές του manga, και οι οπαδοί του έργου αναγνωρίζουν εύκολα το style του Mashima.
Η αφήγηση προχωρά με γρήγορους ρυθμούς, κάτι που μπορεί να ξενίσει τους περισσότερους, και ειδικά όσους γνωρίζουν λεπτομερώς το anime ή το manga. Ορισμένα κομμάτια παραλείπονται, ενώ άλλα συμπυκνώνονται αρκετά, με αποτέλεσμα να λείπει η ανάπτυξη δευτερευόντων χαρακτήρων. Ωστόσο, για νέους παίκτες που δεν έχουν προηγούμενη επαφή με το έργο, η ιστορία είναι κάπως κατανοητή και λειτουργεί αυτόνομα. Αυτό είναι από μόνο του επίτευγμα, μιας και ελάχιστες φορές συναντάμε anime adaptations που σέβονται το αρχικό υλικό και το κάνουν προσιτό σε αρχάριους.
Τα συστηματα
Το EDENS ZERO χωρίζεται σε δύο βασικούς άξονες. Τα story missions και την ελεύθερη περιπλάνηση στο Blue Garden. Οι αποστολές ιστορίας είναι γραμμικές, με περιοχές-διαδρόμους όπου παρεμβάλλονται από cutscenes και μάχες. Από πλευράς level design, τα σενάρια αυτά μοιάζουν φτωχά και επαναλαμβανόμενα. Το παιχνίδι θυμίζει πολλές φορές ένα απλό beat ‘em up/musou με αφηγηματικά στοιχεία, κάτι που δείχνει έλλειψη φαντασίας στη διαχείριση των σκηνών του manga που θα μπορούσαν να γίνουν πολύ πιο εντυπωσιακές.
Το Blue Garden όμως σώζει την κατάσταση. Εδώ μπορούμε να περιηγηθούμε ελεύθερα, να αναλάβουμε side quests, να συλλέξουμε αντικείμενα, να δημιουργήσουμε φιλίες με άλλους χαρακτήρες και να ενισχύσουμε το πλήρωμα του σκάφους. Οι αποστολές ποικίλλουν, από απλές αποστολές τύπου fetch μέχρι μάχες με εχθρούς και ειδικές αποστολές χαρακτήρων. Παρόλο που η ποιότητα δεν είναι πάντα υψηλή και πολλές δραστηριότητες είναι επαναλαμβανόμενες, το αίσθημα προόδου μέσα από τις ανταμοιβές κρατάει το ενδιαφέρον.
Η δυνατότητα χρήσης οχημάτων κάνουν την εξερεύνηση πιο ευχάριστη, ενώ το ranking system των αποστολών δίνει κίνητρο για περισσότερη ενασχόληση. Παρότι τα περιβάλλοντα είναι συχνά άδεια και τεχνικά φτωχά, η ελευθερία να περιπλανηθείς και να χτίσεις το δικό σου ρυθμό εξερεύνησης είναι ένα από τα δυνατά στοιχεία του τίτλου. Για όσους αρέσκονται στο grinding και στην ανακάλυψη, το Blue Garden αποτελεί πηγή δεκάδων ωρών περιεχομένου, ακόμη κι αν ο σχεδιασμός του υστερεί.
Η μαχη
Οι μάχες στο EDENS ZERO βασίζονται σε ένα απλό, αλλά αρκετά ευχάριστο action RPG σύστημα. Μπορούμε να εκτελέσουμε βασικά combos με απλές επιθέσεις, να χρησιμοποιήσουμε ειδικές ικανότητες μέσω του Ether Gear και να εναλλάσσουμε ανάμεσα σε τέσσερις διαφορετικούς χαρακτήρες. Αυτή η δυνατότητα εναλλαγής είναι από τα πιο διασκεδαστικά στοιχεία, καθώς κάθε ήρωας έχει το δικό του style. Για παράδειγμα, ο Shiki χρησιμοποιεί βαρυτικές δυνάμεις για να μαζεύει εχθρούς σε ένα σημείο, η Rebecca μετατρέπει τον Happy σε rifle, ενώ η Witch εναλλάσσει στοιχεία για να προκαλεί status effects.
Η ποικιλία αυτή προσφέρει στρατηγικό βάθος, αλλά η αλήθεια είναι πως σπάνια χρειάζεται να το εκμεταλλευτείς πλήρως. Ο χαμηλός βαθμός δυσκολίας και η αδύναμη AI των αντιπάλων κάνουν το button mashing μία απολύτως έγκυρη τακτική. Ακόμη και σε στιγμές με δεκάδες εχθρούς, μόνο λίγοι θα σου επιτεθούν ταυτόχρονα, με αποτέλεσμα οι μάχες να δείχνουν συχνά γελοίες και να είναι βαρετές. Οι μάχες με bosses είναι σαφώς καλύτερες, με πιο διακριτά μοτίβα και ανάγκη για προσοχή, αλλά και πάλι δεν ξεφεύγουν από μια αίσθηση ευκολίας.
Ωστόσο, καθώς οι χαρακτήρες ανεβαίνουν επίπεδο και ξεκλειδώνουν νέες κινήσεις μέσω skill trees, η εμπειρία γίνεται πιο απολαυστική. Η δυνατότητα συνδυασμού κινήσεων δίνει στιγμές δημιουργικής μάχης. Το πρόβλημα είναι πως το παιχνίδι δεν σε ωθεί να εκμεταλλευτείς αυτές τις επιλογές, με αποτέλεσμα η στρατηγική να είναι περισσότερο προαιρετική παρά απαραίτητη.
Τα τεχνικα
Από τεχνικής πλευράς, τα όρια του είναι εμφανή. Τα γραφικά θυμίζουν παιχνίδι προηγούμενης γενιάς, με χαμηλής ανάλυσης textures, φτωχό draw distance και άψυχους κόσμους. Τα animations, ειδικά στα cutscenes, είναι άκαμπτα και συχνά αδέξια. Σε ανοιχτούς χώρους παρατηρούνται πτώσεις στο frame rate και έντονο pop-in στα textures, κάτι που χαλάει την συνοχή. Για έναν τίτλο που κυκλοφορεί σε κονσόλες νέας γενιάς (και όχι σε handhelds), αυτά τα τεχνικά προβλήματα είναι δύσκολο να αγνοηθούν.
Κι όμως, παρά τις αδυναμίες, η καλλιτεχνική ταυτότητα του Mashima ξεχωρίζει. Οι χαρακτήρες έχουν σχεδιαστεί με πιστότητα και ζωντάνια, διατηρώντας τις εκφράσεις και το style του manga. Οι σκηνές δράσης, παρότι τεχνικά μέτριες, καταφέρνουν να μεταφέρουν το χιούμορ και το συναίσθημα του πρωτοτύπου. Επιπλέον, η μουσική υπόκρουση προσθέτει ατμόσφαιρα διαστημικής περιπέτειας, ενώ το voice acting με το ιαπωνικό cast του anime αποτελεί δυνατό χαρτί.
Εν ολίγοις, το παιχνίδι αποτυγχάνει να εντυπωσιάσει τεχνικά, αλλά καταφέρνει να κρατήσει την καλλιτεχνική του ψυχή ζωντανή. Οι φίλοι της σειράς θα εκτιμήσουν τη φροντίδα στον σχεδιασμό των ηρώων, ενώ οι υπόλοιποι μάλλον θα ενοχληθούν από τον παρωχημένο τεχνικό τομέα.
Εν κατακλειδι
Το EDENS ZERO είναι αδιαμφισβήτητα πιστό στο αρχικό έργο. Από τις συναισθηματικές σκηνές μέχρι τις αστείες αλληλεπιδράσεις, οι χαρακτήρες και οι σχέσεις τους ζωντανεύουν με τρόπο που δεν συναντάμε συχνά σε anime adaptations. Το gameplay loop με την εξερεύνηση, την πρόοδο των χαρακτήρων και την ενίσχυση του πληρώματος δημιουργεί μια ευχάριστη αίσθηση. Η δυνατότητα να γνωρίσεις την ιστορία χωρίς να έχεις δει το anime είναι επίσης σημαντικό ατού για νέους παίκτες.
Στον αντίποδα, τα αρνητικά είναι εξίσου εμφανή. Η απλοϊκή μάχη, η χαμηλή δυσκολία, η φτωχή τεχνική απόδοση και το αδύναμο level design περιορίζουν σημαντικά την εμπειρία. Το open world, αν και μεγάλο, δείχνει άδειο και επαναλαμβανόμενο. Πολλές αποστολές είναι απλά fetch quests χωρίς φαντασία, ενώ η πρόοδος στην ιστορία είναι γρήγορη σε βαθμό που αφήνει κενά. Συνολικά, μιλάμε για έναν τίτλο που διασκεδάζει αλλά σπάνια εντυπωσιάζει.
Το τελικό ισοζύγιο γέρνει θετικά για τους φανατικούς του Mashima, που θα βρουν εδώ μια πιστή μεταφορά της αγαπημένης τους σειράς. Για τους υπόλοιπους, το παιχνίδι μπορεί να φανεί σαν ένα μέτριο “anime game” με φθηνή παραγωγή, που αν και έχει περιεχόμενο, δύσκολα στέκεται δίπλα σε πιο καλοδουλεμένους ανταγωνιστές του είδους.
Είναι ένας τίτλος που κινείται κάπου στη μέση, σε γενικές γραμμές. Αν είσαι λάτρης του manga ή του anime, θα σε διασκεδάσει, θα σε συγκινήσει και θα σε κάνει να χαμογελάσεις με το χιούμορ του. Αν όμως το δεις απλώς σαν ένα RPG, χωρίς συναισθηματικό δέσιμο με το franchise, πιθανότατα θα το θεωρήσεις απλώς επαρκές. Σε κάθε περίπτωση, η ύπαρξή του δείχνει ότι τα anime games μπορούν να είναι κάτι παραπάνω από απλά arena fighters και ίσως αυτό να είναι το μεγαλύτερο κατόρθωμά του.
EDENS ZERO
Το EDENS ZERO είναι αδιαμφισβήτητα πιστό στο αρχικό έργο, ενώ η ύπαρξή του δείχνει ότι τα anime games μπορούν να είναι κάτι παραπάνω από απλά arena fighters...!