Το Chained Echoes είναι ένα χειροποίητο δημιούργημα με ψυχή και μεράκι, ενώ ο δημιουργός του, Matthias Linda, φαίνεται πως έχει βαθιά κατανόηση του τι κάνει διασκεδαστικό ένα “western” JRPG. Δεν έχουμε να κάνουμε απλώς με άλλο ένα retro project, σε μια προσπάθεια να πατήσει στη νοσταλγία των JRPGs της χρυσής εποχής (’90s). Ουσιαστικά, είναι ένα παιχνίδι που χρειάστηκε επτά χρόνια ανάπτυξης από έναν και μόνο άνθρωπο και το αποτέλεσμα μπορώ να πω πως είναι συναρπαστικό. Ως παιχνίδι, σε κερδίζει από τις πρώτες του στιγμές. Όχι επειδή μιμείται επιτυχίες όπως τα Chrono Trigger, Suikoden ή Final Fantasy, αλλά επειδή καταφέρνει να σταθεί δίπλα τους (και ισάξια) με τη δική του, μοναδική, ταυτότητα.
Το Chained Echoes είναι γεμάτο αναφορές και easter eggs προς τα κλασικά JRPGs, αλλά ουδέποτε πέφτει στην παγίδα του ρηχού fanservice. Επίσης, θαρρώ πως αυτό που θα εντυπωσιάσει τους περισσότερους είναι πως δεν νιώθει “παλιό”. Οι μηχανισμοί, η αφήγηση και ο ρυθμός του παιχνιδιού είναι φρέσκοι και μοντέρνοι, φιλτράροντας την JRPG ταυτότητα μέσα από μια σύγχρονη οπτική.
Μια ωριμη ιστορια
Η ιστορία διαδραματίζεται στη φανταστική ήπειρο Valandis, όπου τρεις μεγάλες δυνάμεις βρίσκονται σε πολυετή πόλεμο. Εμείς, ως παίκτες, ξεκινάμε εν μέσω μιας αποστολής που πάει τρομακτικά στραβά: η καταστροφή ενός κρυστάλλου-όπλου προκαλεί μαζική καταστροφή και χιλιάδες θανάτους. Ο πόλεμος σταματά προσωρινά, αλλά η ειρήνη είναι εύθραυστη και επιφανειακή. Πίσω από τις σκιές, πολιτικές ίντριγκες και μυστικές φατριές εργάζονται για να ξαναφουντώσει η σύγκρουση. Το αποτέλεσμα, δηλαδή, που θα περίμενε κανείς από λαούς που το μόνο που έχουν ζήσει είναι ένας διαρκείς πόλεμος.
Η γραφή είναι ώριμη, ρέει φυσικά και ενίοτε εκπλήσσει. Οι διάλογοι αποφεύγουν την κοινοτοπία και καταφέρνουν να αποδώσουν σύνθετα συναισθήματα και εσωτερικές συγκρούσεις χωρίς περιττές φλυαρίες. Δεν “τσεκάρει κουτάκια” που μας έχει συνηθίσει το genre. Αντιθέτως, επιδιώκει να προσφέρει ανατροπές που δεν εξυπηρετούν ως “glitter”, αλλά τη θεματική και συναισθηματική ωρίμανση της αφήγησης.
Αυτό που μου αρέσει, και βλέπουμε σπάνια, είναι η επιλογή του Linda να μοιράσει την προσοχή του εξίσου σε όλους τους χαρακτήρες. Δεν υπάρχει ένας ξεκάθαρος “πρωταγωνιστής”, αλλά μια συλλογική πορεία μιας ομάδας ανθρώπων με αντικρουόμενα κίνητρα. Αυτό δίνει στον τίτλο μια σπάνια αίσθηση ισορροπίας.
Ενα καλοκουρδισμενο ensemble
Μεταξύ άλλων, έχουμε τον Glenn, τον μηχανικό με το βάρος ενός εγκλήματος στον ώμο του. Την πριγκίπισσα Lenne, που αρνείται τη μοίρα που της επιβάλλουν. Τον αιωνόβιο Victor, που γνωρίζει περισσότερα απ’ όσα δείχνει. Την κυνική και πανέξυπνη Sienna, και τον ψύχραιμο Ba’thraz. Καθένας φέρει τη δική του ιστορία, σκοτεινές και φωτεινές πλευρές, και όλοι συμβάλλουν ουσιαστικά στην πλοκή και το gameplay.
Οι χαρακτήρες εξελίσσονται, αλληλεπιδρούν ουσιαστικά και συνθέτουν ένα μωσαϊκό προσωπικοτήτων που αντανακλούν διαφορετικές πλευρές της ανθρώπινης φύσης. Οι σκηνές μεταξύ τους προσφέρουν τόσο συγκίνηση όσο και χιούμορ, αποφεύγοντας την παγίδα της υπερβολικής σοβαρότητας ή επιφανειακής “χαριτωμενιάς”.
Το εξίσου εντυπωσιακό είναι ότι το παιχνίδι καταφέρνει να δώσει χρόνο σε όλους χωρίς να χάνεται η συνοχή. Οι αποκαλύψεις, οι σχέσεις και οι συγκρούσεις τους δημιουργούν δραματικές κορυφώσεις που πραγματικά νοιάζεσαι να δεις μέχρι τέλους.
Ο ρυθμος
Σε αντίθεση με τα περισσότερα JRPGs, εδώ δεν υπάρχει grinding. Δεν υπάρχουν “τυχαίες” μάχες. Ο ρυθμός της εξερεύνησης και της προόδου είναι σφιχτός και προσεκτικά δομημένος. Οι περιοχές είναι πλούσιες σε μυστικά, με πολλαπλά μονοπάτια και ανταμοιβές, αλλά ποτέ δεν νιώθεις χαμένος ή κουρασμένος.
Ένα από τα πιο ευρηματικά στοιχεία είναι το “Reward Board”, μια ιδέα που θυμίζει επιτραπέζιο παιχνίδι, με στόχους και μπόνους που ανταμείβουν την παρατηρητικότητα και την εξερεύνηση. Ο τρόπος που το παιχνίδι ενσωματώνει μικρούς στόχους δεν κουράζει.
Η δυνατότητα να βλέπεις τους εχθρούς και να επιλέγεις αν θα εμπλακείς ή όχι σε μια μάχη, είναι αναζωογονητική. Επιτρέπει να παίζουμε με τον δικό μας ρυθμό, χωρίς περιττό στρες.
Κλασικο αλλα μοντερνο
Το Chained Echoes χρησιμοποιεί turn-based σύστημα μάχης, αλλά δεν στέκεται σε αυτό. Ενσωματώνει δύο σημαντικές καινοτομίες: το σύστημα Overdrive και τη δυναμική εναλλαγή χαρακτήρων. Σε κάθε μάχη συμμετέχουν τέσσερις βασικοί χαρακτήρες, αλλά καθένας έχει έναν «σύντροφο» ως “ρεζέρβα”, τον οποίο μπορείς να αλλάξεις άμεσα μέσα στη μάχη, χωρίς κόστος γύρου.
Το Overdrive σύστημα είναι μια ιδιοφυής προσθήκη. Κάθε κίνηση ανεβάζει ή κατεβάζει έναν μετρητή, σε τρεις ζώνες: κίτρινη (ουδέτερη), πράσινη (ιδανική) και κόκκινη (επικίνδυνη). Όσο βρίσκεσαι στο πράσινο, έχεις bonus σε άμυνα και ζημιά. Αν περάσουμε στο κόκκινο, η ομάδα μας γίνεται ευάλωτη. Έτσι, καλούμαστε να σκεφτούμε με στρατηγική το πώς να κρατήσουμε τη μάχη σε μια ισορροπία, αλλάζοντας δεξιότητες και χαρακτήρες, ακόμα και χρησιμοποιώντας συγκεκριμένες ενέργειες, για να «ρίξουμε» τον μετρητή. Πέρα το στρατηγικό υπόβαθρο, είναι και ένα φρένο για το “spam”.
Η σημασία των buffs/debuffs και των status effects είναι καθοριστική, ενώ ο σωστός συγχρονισμός μπορεί να κάνει την διαφορά ανάμεσα στον θρίαμβο και την ήττα. Σε όλο αυτό, κουμπώνουν και τα Ultra Moves, που είναι μοναδικές υπερδυνάμεις κάθε χαρακτήρα, και το σύστημα μάχης έρχεται και δένει με θεαματικότητα και τακτικό βάθος.
Το σύστημα ανάπτυξης των χαρακτήρων είναι ένα ακόμα σύστημα που σπάει τα κλασικά πρότυπα. Δεν υπάρχουν επίπεδα ή πόντοι εμπειρίας με την παραδοσιακή έννοια. Οι χαρακτήρες εξελίσσονται μέσω των Grimoire Shards, τα οποία αποκτώνται κυρίως από bosses ή κάποιες σημαντικές μάχες σε σημεία κλειδιά. Τα Grimoire Shards, ξεκλειδώνουν νέες δεξιότητες ή αυξάνουν στατιστικά, κατ’επιλογήν. Παράλληλα, οι μάχες δίνουν SP, με τα οποία βελτιώνεις τις ήδη υπάρχουσες ικανότητες.
Η επιλογή αυτή εξαλείφει το βάσανο του grinding και εστιάζει στην ουσία. Πρέπει να διαλέξουμε με σύνεση ποια skills θα μάθουμε ή θα αναβαθμίσουμε. Υπάρχουν όρια στον αριθμό των ενεργών ικανοτήτων, άρα κάθε επιλογή έχει ένα βάρος. Το αποτέλεσμα είναι ένα σύστημα με βάθος, που σέβεται τον χρόνο του παίκτη χωρίς να θυσιάζει τη στρατηγική.
Pixel DNA
Το εικαστικό του παιχνιδιού είναι απλά υπέροχο. To pixel art εξυπηρετεί πολλά περισσότερα από το “είναι απλά καλό για indie”. Κάθε περιοχή έχει ταυτότητα και κάθε χωριό ή δάσος νιώθει σαν να έχει ιστορία, βάθος και σκοπό. Οι χαρακτήρες είναι λεπτομερείς, οι κινήσεις τους εκφραστικές, τα animations προσεγμένα και τα backgrounds γεμάτα χρώμα και ατμόσφαιρα.
Αυτό που λείπει ίσως είναι λίγη «κινηματογραφικότητα» στις κορυφώσεις της πλοκής. Δεν υπάρχουν cutscenes ή έντονα σκηνοθετικά στιγμιότυπα. Ωστόσο, η συναισθηματική δύναμη της ιστορίας καλύπτει αυτό το κενό.
Η μουσική είναι διαμάντι. Ο Eddie Marianukroh παραδίδει ένα soundtrack που αλλάζει διάθεση με ακρίβεια και φέρνει στο νου τις ένδοξες στιγμές των early RPGs (SNES, PSX και τα λοιπά), χωρίς να τις αντιγράφει. Από μελαγχολικές μελωδίες μέχρι επικές στιγμές, η μουσική δένει απόλυτα με κάθε περιβάλλον και σενάριο.
Ενα συμπαγες αποτελεσμα
Το Chained Echoes είναι ένα εντυπωσιακό παράδειγμα παιχνιδιού. Είναι η απόδειξη ότι ένα άτομο με όραμα, υπομονή και αγάπη για το είδος μπορεί να προσφέρει μια εμπειρία που στέκεται επάξια δίπλα στους γίγαντες του παρελθόντος. Με ώριμη αφήγηση, σφιχτό gameplay, καλοσχεδιασμένους μηχανισμούς και ουσιαστική στρατηγική, υπενθυμίζει τι κάνει τα JRPGs σπουδαία.
Δεν έχει ανούσια fillers και δεν μας ζητά να αφιερώσουμε ατελείωτες ώρες σε άσκοπα tasks. Αντιθέτως, προσφέρει ώρες καθαρής και ποιοτικής εμπειρίας, με επιπλέον περιεχόμενο για όσους θέλουν να ασχοληθούν περαιτέρω.
Θεωρώ πως είναι ένα από τα πιο σημαντικά indie RPGs των τελευταίων ετών. Και το γεγονός ότι είναι διαθέσιμο σε τόσο προσιτή τιμή (24,99€ full price στο Steam), το καθιστά όχι μόνο απαραίτητο, αλλά και σχεδόν εγκληματικό να το αγνοήσει κανείς.
Ashes of Elrant
(spoilers)
Το Chained Echoes είναι μια απόδειξη του πως ένα indie JRPG μπορεί να εδραιωθεί ως ένα αναπόσπαστο κομμάτι του genre, δημιουργημένο με αγάπη, εμμονή και όραμα. Με gameplay που ισορροπεί μεταξύ πολυπλοκότητας και ουσίας, μια αφήγηση που αγγίζει βαθύτερα θέματα και ένα σύστημα μάχης που αποπνέει φρεσκάδα, απέκτησε δικαιολογημένα ένα φανατικό κοινό.
Τρία χρόνια αργότερα, ο Matthias Linda επιστρέφει με το DLC Ashes of Elrant. Μια προσθήκη που προσπαθεί να διευρύνει τον κόσμο του παιχνιδιού και να προσφέρει κάτι περισσότερο σε όσους το αγάπησαν.
Το Ashes of Elrant τοποθετείται χρονικά λίγο πριν το τελικό “dungeon” του βασικού παιχνιδιού, αξιοποιώντας το υπάρχον cast και τη γνώριμη δομή κόσμου. Αν και ξεκινά με υποσχέσεις για μεγαλόπνοες αποκαλύψεις, δεν φτάνει ποτέ τις κορυφώσεις του βασικού παιχνιδιού και αυτό είναι κάτι που γίνεται εμφανές όσο προχωράει το παιχνίδι. Όχι επειδή είναι κακό, αλλά επειδή δεν έχει το ίδιο βάρος. Αν είσαι από αυτούς που είχες παίξει το αρχικό παιχνίδι κατά την κυκλοφορία, θα το καταλάβεις έντονα. Αν όμως, η πρώτη σου επαφή με το παιχνίδι γίνει τώρα, και το παίξεις ολοκληρωμένο, ίσως να μην σε πειράξει.
Η τελευταια πραξη
Η ιστορία ξεκινά με την ομάδα να βρίσκεται σε μια αποστολή-παγίδα και να μεταφέρεται σε έναν αρχαίο, αλλόκοτο κόσμο, την πόλη Elrant, η οποία είναι συνδεδεμένη με τη μυθολογία του Harbinger και το παρελθόν της Lenne. Η υπόθεση ακουμπά θέματα ταξιδιού στον χρόνο, εναλλακτικών πραγματικοτήτων και ιστορικών αληθειών. Μια καλή βάση για το φιλοσοφικό βάθος που προσπαθεί να παρουσιάσει. Όμως, παρότι η ιδέα είναι πλούσια, η εκτέλεση συχνά φαίνεται επιφανειακή.
Ο White Wolf, ο νέος χαρακτήρας που μας παρουσιάζεται, είναι ίσως η πιο καλογραμμένη προσωπικότητα του DLC, με ισχυρή παρουσία και δυναμισμό. Ωστόσο, η εισαγωγή του γίνεται απότομα και η ενσωμάτωσή του στην ομάδα νιώθει βεβιασμένη. Οι υπόλοιποι χαρακτήρες λαμβάνουν σύντομα flashbacks. Ενδιαφέρον ως ιδέα, αλλά χωρίς τη συναισθηματική προετοιμασία ή σύνδεση που θα τα έκανε πραγματικά αποτελεσματικά.
Η Lenne, για μία ακόμη φορά, βρίσκεται στο επίκεντρο και δικαίως. Η ιστορία της είναι άρρηκτα δεμένη με την Elrant και τον Harbinger. Το DLC λειτουργεί περισσότερο ως “δώρο” στους παίκτες που διψούν για περισσότερες λεπτομέρειες και lore γύρω από τον κόσμο του Chained Echoes. Είναι μια μορφή αφήγησης που «κλείνει κύκλους» και γεμίζει κενά, αλλά δεν προσφέρει την ίδια συναισθηματική ένταση ή έκπληξη όπως η αρχική ιστορία.
Περισσoτερα μυστικα
Αν υπάρχει ένα σημείο στο οποίο το Ashes of Elrant ξεπερνά το αρχικό παιχνίδι, αυτό είναι η εξερεύνηση. Οι νέες περιοχές είναι καλοσχεδιασμένες, με αλληλοσυνδεόμενες διαδρομές και πληθώρα από μυστικά, γρίφους και προαιρετικά bosses. Η νέα εκδοχή του Reward Board επιστρέφει, γεμάτη αντικείμενα και στόχους που εξακολουθούν να κρατούν το ενδιαφέρον ζωντανό. Οι περιοχές θυμίζουν Metroidvania σχεδιασμό, όπου κάθε γωνιά κρύβει και μια νέα ανακάλυψη.
Ωστόσο, η αξία των ανταμοιβών είναι λιγότερο ουσιαστική. Πολλά crafting υλικά μπορούν να αγοραστούν εύκολα πριν καν ξεκλειδωθούν μέσω του board και ο νέος μηχανισμός PP (Party Points), ενώ προσθέτει λειτουργικότητα, αφαιρεί βάθος από άλλες πλευρές του παιχνιδιού.
Επιπλέον, κάποιες νέες δραστηριότητες όπως το ψάρεμα και η ανασκαφή, προσθέτουν ποικιλία μεν, αλλά δεν αποφεύγουν την αίσθηση του filler. Το mini-game της ανασκαφής, ειδικά, μπορεί να γίνει εκνευριστικό, αφού συνδυάζει τυχαίο RNG και έλλειψη σαφούς καθοδήγησης.
Διατηρηση του DNA
Το σύστημα μάχης του Ashes of Elrant διατηρεί τον πυρήνα του αρχικού παιχνιδιού, με το Overdrive να παραμένει το κεντρικό στοιχείο στρατηγικής και τα buffs/debuffs να είναι καθοριστικά. Οι μάχες είναι ακόμη έντονες και διασκεδαστικές, όμως οι νέες ισορροπίες στο σύστημα αλλάζουν τον τόνο.
Η προσθήκη των Party Talents, που αναβαθμίζουν στοιχεία όπως το εύρος του Overdrive ή τα στατιστικά, διευκολύνει τη μάχη με τρόπους που κάνουν πολλές μάχες να μοιάζουν υπερβολικά απλές. Οι κανονικές μάχες είναι αρκετά βατές, ενώ οι μάχες με bosses παραμένουν θεαματικά δύσκολες και απαιτητικές. Αυτό προκαλεί ένα απότομο χάσμα στη δυσκολία, κάνοντάς σε να αισθάνεσαι πως δεν προετοιμάστηκες επαρκώς.
Ο νέος χαρακτήρας, White Wolf, λειτουργεί ως heavy physical hitter και είναι απλός στη χρήση, χωρίς να απαιτεί περίπλοκο χτίσιμο. Οι δεξιότητές του όμως δεν προσθέτουν κάτι καινοτόμο στο lineup, και η σύντομη παρουσία του πριν ενσωματωθεί στην ομάδα περιορίζει την επίδρασή του στη ροή του παιχνιδιού.
Η απλοποίηση του συστήματος crystals (power level) κάνει το crafting πιο φιλικό, αλλά μειώνει τον πειραματισμό στις builds. Όλα αυτά είναι κατανοητά μέσα στα πλαίσια ενός DLC, αλλά παραμένουν μια απώλεια βάθους σε σχέση με το κύριο παιχνίδι.
Οπτικά και ηχητικά, το Ashes of Elrant παραμένει πανέμορφο. Οι νέες περιοχές είναι καλοσχεδιασμένες, με διαφορετική ταυτότητα, και συνδυάζουν γνώριμη αισθητική με νέα χρώματα και ατμόσφαιρες. Το pixel art παραμένει κορυφαίο, χωρίς να φαίνεται ποτέ “επαναχρησιμοποιημένο”.
Η μουσική, με νέα κομμάτια από τον Eddie Marianukroh, είναι εξαιρετική. Το νέο battle theme, μάλιστα, ανταγωνίζεται τις καλύτερες στιγμές του αρχικού OST. Οι ήχοι και τα εφέ στις μάχες ενισχύουν το συναίσθημα του impact και δεν υπάρχει καμία τεχνική ατέλεια που να αποσπά την προσοχή.
Η επιλογή παροχής “έτοιμου” save file για όσους δεν έχουν αποθηκευμένα δεδομένα είναι εξαιρετικά φιλική προς τον παίκτη. Οι χαρακτήρες είναι εξοπλισμένοι, με πλήθος skills ξεκλειδωμένα, έτοιμοι για δράση, χωρίς να απαιτείται χτίσιμο από το μηδέν. Ένα έξυπνο design για να σε φέρει πίσω στον κόσμο, χωρίς να χρειάζεται replay πολλαπλών ωρών.
Μια πλουσια επεκταση
Το Ashes of Elrant είναι μια αξιοπρεπέστατη προσθήκη σε έναν ήδη δυνατό τίτλο. Έχει νέες περιοχές, μυστικά, σύστημα μάχης και αρκετό βάθος για να κρατήσει τους fans απασχολημένους για περίπου 10-15 ώρες. Αλλά δεν είναι “στημένο” όπως το βασικό παιχνίδι. Δεν έχει την ίδια ισορροπία μεταξύ μηχανισμών, ούτε αφήνει το ίδιο συναισθηματικό αποτύπωμα… and that’s ok.
Είναι μια προσθήκη που νιώθεις πως δημιουργήθηκε στην προσπάθεια να κλείσει κάποια κενά. Η αφήγηση προσπαθεί να είναι πυκνή και φιλόδοξη, αλλά καταλήγει συχνά αποσπασματική. Οι μηχανισμοί μάχης μπορεί να αλλάζουν με πρόθεση βελτίωσης, αλλά αφαιρούν κάτι από την πρόκληση του παιχνιδιού.
Ωστόσο, για όσους αγάπησαν το Chained Echoes, αυτή η επιστροφή στον κόσμο της Eldrea παραμένει αξιόλογη. Η εξερεύνηση είναι πλούσια, η μουσική καθηλωτική, και η αισθητική παραμένει μαγευτική. Ουσιαστικά είναι ένα “bonus” κεφάλαιο που κλείνει κεφάλαια και αφήνει έναν ήπιο απόηχο.
Chained Echoes (+Ashes of Elrant)
Εν όψει της κυκλοφορίας του "Ashes of Elrant" DLC, είχαμε την ευκαιρία να δούμε το Chained Echoes! Το Chained Echoes είναι ένα εξαιρετικά φιλόδοξο και ολοκληρωμένο JRPG, φτιαγμένο σχεδόν εξολοκλήρου από έναν δημιουργό, τον Matthias Linda. Συνδυάζει την αισθητική των 16-bit κλασικών με μοντέρνα σχεδιαστική λογική, αποφεύγοντας τα περιττά grind και τα τετριμμένα κλισέ. Το Ashes of Elrant είναι ένα αφηγηματικό expansion του Chained Echoes που λαμβάνει χώρα λίγο πριν το τέλος της βασικής ιστορίας, επεκτείνοντας το lore του κόσμου και εστιάζοντας ιδιαίτερα στον χαρακτήρα της Lenne και την αρχαία πόλη Elrant.