Το Fretless: The Wrath of Riffson είναι μια ιδιότυπη σύγκρουση μουσικής και RPG, που κατορθώνει να ξεχωρίσει με τη δική του φωνή σε μια υπερκορεσμένη αγορά pixel-art τίτλων. Αναπτύχθηκε από τη Ritual Studios και είναι βασισμένο στη μουσική προσωπικότητα του Rob Scallon. Παρά την “εύθυμη” εμφάνιση, κρύβει εκπλήξεις και δημιουργικότητα, αποφεύγοντας τη νοσταλγική παγίδα πολλών indie τίτλων.
Η θεματική είναι ξεκάθαρη. Η μουσική ως δημιουργική έκφραση εναντίον της εμπορικής εκμετάλλευσης και της απληστίας. Το αποτέλεσμα είναι ένα turn-based RPG γεμάτο χιούμορ, ρυθμό και αναφορές που θα κάνουν κάθε μουσικό να χαμογελάσει.
Η ιστορια
Η ιστορία ξεκινά σχεδόν ταπεινά. Αναλαμβάνεις τον ρόλο του Rob, ενός μουσικού από την περιοχή Harmony Heights, ο οποίος θέλει να λάμψει στο Battle of the Bands, έναν διαγωνισμό που οργανώνει η, φαινομενικά θρυλική Super Metal Records. Ωστόσο, πολύ γρήγορα διαπιστώνεις πως το label είναι μπλεγμένο με “βρωμιές”. Πειράματα, εκμετάλλευση καλλιτεχνών και κυριολεκτικά, πώληση ψυχών.
Η πλοκή μπορεί να μην ανατρέπει τον κόσμο των RPGs, όμως παραμένει ειλικρινής, ευχάριστη και με αρκετές δόσεις χιούμορ και σάτιρας. Οι αναφορές στη μουσική βιομηχανία είναι αιχμηρές, αλλά παρουσιάζονται με παιχνιδιάρικο τρόπο που αποφεύγει τον διδακτισμό. Παράλληλα, ο κόσμος είναι γεμάτος χαρακτήρες που δίνουν ζωή στο περιβάλλον, όπως ένας μουσικός που παλεύει με το impostor syndrome ή ένας σκύλος που μπορείς απλώς να χαϊδέψεις.
Το storytelling υποστηρίζεται από πνευματώδεις διαλόγους, πανέξυπνα λογοπαίγνια και μία πολύ συνειδητή pop κουλτούρα γύρω από το metal, το prog, το YouTube και το indie μουσικό κίνημα. Η απουσία voice acting δε δημιουργεί πρόβλημα, μιας και η γραφή είναι αρκετά δυνατή για να σταθεί από μόνη της.
Turn-based με ρυθμο
Το gameplay αποτελεί τον πιο δυνατό άξονα του Fretless. Αντί για παραδοσιακά turn-based systems, έχουμε ένα σύστημα που παντρεύει την αίσθηση ενός deckbuilder, με QTE ρυθμικά στοιχεία και μία ξεχωριστή στρατηγική τοποθέτηση riffs.
Μπορούμε να επιλέξουμε τρία “riffs” (δεξιότητες) ανά γύρο, τα οποία τοποθετούμε σε ένα “arrangement bar”. Όταν πατήσουμε το κουμπί Shred, οι δεξιότητες εκτελούνται διαδοχικά, συνοδευόμενες από clicks συγχρονισμένα με τη μουσική, αυξάνοντας τη ζημιά. Εδώ, το timing έχει σημασία.
Η χρήση του συστήματος Crescendo είναι αρκετά καλή. Ουσιαστικά πρόκειται για μια super-επίθεση με ένα mini rhythm game που θυμίζει Guitar Hero και σε κάνει να νιώθεις σαν soloist της σκηνής, κάθε φορά που το πετυχαίνεις. Μάλιστα, το κάθε όργανο-όπλο έχει ξεχωριστό Crescendo.
Παρά την προσθήκη αυτών των μηχανισμών, δεν γίνεται περίπλοκο ή απρόσιτο. Ο βαθμός δυσκολίας είναι χαμηλός… ίσως υπερβολικά χαμηλός, αλλά αυτό εξυπηρετεί τη φιλοσοφία του τίτλου.
Εξοπλισμος, customization και προοδος
Το Fretless αποφεύγει τον συνηθισμένο χαμό εξοπλισμού που συναντάμε στα περισσότερα RPGs. Αντί για πανοπλίες, όπλα και stats, σου δίνει τέσσερα βασικά όργανα. Κάθε ένα με δικό του playstyle και μηχανισμούς. Έχουμε την ακουστική κιθάρα, το μπάσο, το synthesizer και μια οκτάχορδη κιθάρα.
Η ακουστική προσφέρει ευελιξία με combo bonuses. Το μπάσο είναι πιο tanky, ενώ βασίζεται στο stacking του “Slap” damage και παρέχει πολλές αμυντικές επιλογές. Η οκτάχορδη είναι all-in, με υψηλό ρίσκο και αντίστοιχη ανταμοιβή, καθώς “καίει” HP για να κάνει καταστροφικά χτυπήματα. Το synth είναι ίσως το πιο δύσκολο στη χρήση, μιας και βασίζεται στα Status FX και τα buffs/debuffs.
Η εξέλιξη των όπλων γίνεται με διάφορα υλικά που μαζεύεις. Τα riffs (επιθέσεις) αναβαθμίζονται μια φορά και τα όργανα μπορείς να τα τροποποιήσεις με διάφορα mods. Υπάρχει επίσης ένα pedalboard, σαν ένα σύστημα παθητικών (passive), όπου εξοπλίζεις pedals που δίνουν bonuses όπως περισσότερη ζωή, splash damage, immunity σε debuffs και άλλα.
Δεν υπάρχει level-up σύστημα. Αντί για experience points, το παιχνίδι επιβραβεύει την εξερεύνηση και την συλλογή υλικών. Παρότι αυτό μπορεί να ξενίσει παραδοσιακούς RPG fans, λειτουργεί εντός του σχεδιαστικού πλαισίου του Fretless, που ο ρυθμός είναι πιο casual και προσβάσιμος.
Ροη
Ο κόσμος του Fretless είναι αρκετά μικρός, αλλά “πυκνός”, ενώ οι περιοχές είναι θεματικά ξεχωριστές. Είναι σχετικά γραμμικό, με παρακλάδια που κρύβουν chests, bosses και νέα riffs. Δεν υπάρχει πραγματική open world εξερεύνηση, αλλά υπάρχει σύντομος και σταθερός ρυθμός αλλαγής, ώστε κάθε περιοχή να νιώθει φρέσκια.
Παρ’ όλα αυτά, κάποιοι ίσως θεωρήσουν πως το gameplay loop γίνεται προβλέψιμο. Πήγαινε στην επόμενη ζώνη, πάρε το loot, ολοκλήρωσε κάποιο (εύκολο) puzzle, νίκησε το boss, και μετά επανέλαβε. Μια κλασική RPG λούπα. Ωστόσο, το Fretless κρατά ψηλά το ενδιαφέρον μέσω του χιούμορ, των οπτικών και μουσικών εκπλήξεων, και ορισμένων μικρών μηχανικών εναλλαγών όπως τα puzzles και τις stealth στιγμές.
Οπτικοακουστικα
Αν το gameplay είναι το μυαλό του Fretless, τότε ο ήχος είναι η ψυχή του. Το soundtrack είναι χτισμένο με φροντίδα και αγάπη για τη μουσική. Από την ηρεμία του overworld μέχρι τα shredding solos στα boss fights, δεν θα βαρεθείς σε καμία περίπτωση. Η μουσική άλλωστε, είναι ολόκληρη η ταυτότητα του.
Καλλιτέχνες όπως οι Northlane, Cult of Luna, Davie504 και φυσικά ο Rob Scallon υπογράφουν ένα soundtrack που ήδη κυκλοφορεί σε βινύλιο… και αξίζει. Κάθε όργανο που φοράς, αλλάζει τη μουσική της μάχης, μια πινελιά που σε κάνει να “αισθάνεσαι” την αλλαγή στρατηγικής σε κάθε επίπεδο.
Τα ηχητικά εφέ είναι επίσης εξαιρετικά. Περνώντας δίπλα από φυτά και πλάσματα που βγάζουν μουσικούς ήχους, το παιχνίδι σε βυθίζει σε έναν κόσμο όπου τα πάντα είναι φτιαγμένα από νότες. Το Crescendo mini-game, που σε βάζει να πατήσεις πλήκτρα σε ρυθμό πάνω σε ένα fretboard, είναι ακαταμάχητο και ειλικρινά, ίσως το πιο ικανοποιητικό κομμάτι του gameplay (αν και μικρό σε διάρκεια).
Οπτικά, το παιχνίδι ακολουθεί μία high-res pixel art προσέγγιση, γεμάτη προσωπικότητα. Οι εχθροί είναι μουσικά mashups, σαν τρομακτικές παραλλαγές από drum kits, strings και keyboards, ενώ τα animations είναι καθαρά, ομαλά και με εξαιρετικό timing. Γενικά, ξεχωρίζει για τη φαντασία και τις λεπτομέρειες του.
Ζητηματα
Παρά την ισχυρή του ταυτότητα, υπάρχουν κάποια ζητήματα. Πρώτα απ’ όλα, η διάρκεια. Ένα RPG που τελειώνει σε 6 με 8 ώρες αφήνει μια γλυκόπικρη επίγευση. Από τη μία, το περιορισμένο μέγεθος κρατά το παιχνίδι “σφιχτό”, χωρίς φλυαρίες ή περιττά fillers. Από την άλλη όμως, ο κόσμος του Fretless είναι τόσο καλοδουλεμένος και η μάχες τόσο διασκεδαστικές, που απλώς θες περισσότερο.
Άλλο (ίσως) προβληματικό σημείο είναι το σύστημα με τα status effects (Status FX), το οποίο ενώ ξεκινά έξυπνα, καταλήγει να κουράζει. Τα αρνητικά effects δεν μπορούν να αφαιρεθούν άμεσα, παρά μόνο αν τα “σπρώξεις πιο κάτω” με νέα. Μερικά από αυτά, όμως, προκαλούν ζημιά κάθε φορά που μετακινούνται. Προς το τέλος, ειδικά στις τελικές μάχες, αυτό οδηγεί σε χαοτικές καταστάσεις όπου πεθαίνεις όχι επειδή έκανες λάθος, αλλά επειδή σε πνίγουν τα debuffs.
Επιπλέον, απουσιάζουν κάποιες quality-of-life λειτουργίες. Δεν υπάρχει bestiary για να δεις ποιο τέρας δίνει ποια υλικά. Δεν μπορείς να αφαιρέσεις συγκεκριμένα mods, μόνο όλα μαζί. Και η απουσία manual save (υπάρχει μόνο autosave) δεν είναι ιδανική.
Τέλος, παρότι είναι ωραία σχεδιασμένο το σύστημα μάχης, μπορεί να θεωρηθεί πολύ εύκολο για κάποιους. Δεν υπάρχουν έντονες στιγμές πίεσης, εκτός από το τελικό boss. Αυτό μπορεί να απογοητεύσει όσους ψάχνουν βάθος ή υψηλό επίπεδο πρόκλησης. Όμως, για τον στόχο που θέτει το Fretless, η ευκολία ίσως να είναι αρετή.
Μια βαση
Το Fretless είναι ξεκάθαρα αποτέλεσμα πάθους. Στο βγάζει σε κάθε γωνιά του. Στους εχθρούς, στα easter eggs τύπου Metalcore Gear Solid, στις μουσικές αλλαγές, ακόμα και στον ίδιο τον πρωταγωνιστή, τον Rob Scallon, που αντί να είναι απλά μια “θεματική”, είναι κυριολεκτικά η έμπνευση και η βάση του παιχνιδιού.
Παρότι solo χαρακτήρας, η σκέψη και μόνο ενός πιθανού sequel με ένα πλήρες party, όπου κάθε μέλος της μπάντας χρησιμοποιεί άλλο όργανο και έχει δικές του δυνάμεις, είναι πολύ δελεαστική. Η βάση υπάρχει και η indie σκηνή χρειάζεται περισσότερα τέτοια δημιουργικά, μουσικά RPGs.
Το Fretless δεν ανακαλύπτει εκ νέου τη φόρμα του RPG. Όμως κάνει κάτι πιο σπάνιο. Παίζει με την δομή του. Φέρνει έναν ξεκάθαρο δημιουργικό σκοπό, ένα προσωπικό αποτύπωμα και έναν κόσμο που είναι τόσο γεμάτος ρυθμό, όσο κι αγάπη.
Δεν είναι για όλους, ούτε προσποιείται ότι είναι. Δεν προσφέρει δεκάδες ώρες περιεχομένου. Δεν έχει φαντασμαγορικά cutscenes ή ανατροπές αλά Final Fantasy. Αλλά είναι απολαυστικό, καλοφτιαγμένο και πάνω απ’ όλα, αυθεντικό.
Για μουσικούς ή απλώς λάτρεις των RPGs που ψάχνουν κάτι διαφορετικό, το Fretless είναι ένας τίτλος που αξίζει “μέχρι τελικής νότας”.
Fretless: The Wrath of Riffson
Tο Fretless: The Wrath of Riffson είναι ένα πρωτότυπο turn-based RPG με έντονη μουσική ταυτότητα, εμπνευσμένο από τον Rob Scallon και γεμάτο χιούμορ, σάτιρα και αναφορές στη μουσική βιομηχανία.