Για σχεδόν μια δεκαετία, η Don’t Nod είναι συνώνυμη με τα αφηγηματικά παιχνίδια βασισμένα σε επιλογές, ξεκινώντας από το Life is Strange, το 2015. Το χαρακτηριστικό style του studio, βαθιά προσωπική αφήγηση, έφηβοι πρωταγωνιστές, υπερφυσικά μυστήρια και πλούσια λεπτομερή περιβάλλοντα, έχει αγγίξει τους παίκτες σε όλο τον κόσμο. Τώρα, με το Lost Records: Bloom & Rage, η Don’t Nod επιδιώκει να αναβιώσει αυτή τη μαγεία, ενώ ταυτόχρονα εξελίσσει τη μορφή της επεισοδιακής φόρμουλας με νέους τρόπους.
Το Lost Records: Bloom & Rage είναι ένα παιχνίδι που χωρίζεται σε δύο μέρη, με την Tape 1 να έχει κυκλοφορήσει στις 18 Φεβρουαρίου 2025 και την Tape 2 να αναμένεται στις 15 Απριλίου 2025. Αυτή η δομή αποτελεί φόρο τιμής στο πρωτότυπο Life is Strange, το οποίο στηρίχθηκε στην επεισοδιακή αφήγηση, επιτρέποντας στους παίκτες να αφομοιώνουν κάθε κεφάλαιο πριν προχωρήσουν στο επόμενο. Σε αντίθεση με τους προκατόχους του, το Lost Records εγκαταλείπει τους μηχανισμούς υπερφυσικής χειραγώγησης του χρόνου υπέρ ενός πιο διακριτικού, αφηρημένου μυστηρίου. Παράλληλα, είναι έντονα εμποτισμένο με τη νοσταλγία της δεκαετίας του 1990, αποτυπώνοντας την αισθητική της εποχής, από τις κασέτες VHS μέχρι τη grunge μόδα, και ενσωματώνοντάς τα σε ένα συναρπαστικό δράμα ενηλικίωσης.
Παρά την αργή του εξέλιξη, το Lost Records: Bloom & Rage – Tape 1 έχει λάβει ευρεία αναγνώριση για το σενάριο, τους χαρακτήρες και την καθηλωτική ατμόσφαιρά του. Ωστόσο, έχουν προκύψει ορισμένες κριτικές σχετικά με τον ρυθμό του, τεχνικά ζητήματα και την αβεβαιότητα γύρω από το πόσο πραγματικά επηρεάζουν οι επιλογές του παίκτη την εξέλιξη της ιστορίας – το τελευταίο αφορά σχεδόν κάθε αντίστοιχο παιχνίδι. Με αυτά κατά νου, ας εξερευνήσουμε τι κάνει το Lost Records: Bloom & Rage μια συναρπαστική, αν και για ορισμένους ατελή, εξέλιξη του αφηγηματικού είδους περιπέτειας.
Ιστορία και θεματική
Στον πυρήνα του, το Lost Records: Bloom & Rage είναι μια ιστορία για τη φιλία, τη νοσταλγία και τα κρυμμένα μυστικά. Το παιχνίδι είναι δομημένο γύρω από δύο διακριτές χρονικές περιόδους: το καλοκαίρι του 1995 και το παρόν (2022). Ως παίκτες, αναλαμβάνουμε το ρόλο της Swann Holloway, μιας κοινωνικά αδέξιας, αλλά “γοητευτικής” έφηβης που περνά τον χρόνο της καταγράφοντας τα πάντα γύρω της με μια κάμερα. Στην αρχή του παιχνιδιού, μετακομίζει στην μικρή πόλη Velvet Cove, στο Michigan, όπου σχηματίζει μια στενή φιλία με τρεις άλλες κοπέλες, την Autumn, την Nora και την Kat. Αυτό που ακολουθεί είναι ένα καλοκαίρι γεμάτο punk rock, επαναστατικές αταξίες και την υπόσχεση μιας διαρκούς φιλίας.
Ωστόσο, κάτι πηγαίνει στραβά. Το παιχνίδι σταδιακά υπονοεί ένα καθοριστικό, τραυματικό γεγονός που ανάγκασε τις κοπέλες να διακόψουν τη σχέση τους και να υποσχεθούν πως δεν θα μιλήσουν ξανά. Μετά από 27 χρόνια, η Swann λαμβάνει ένα μήνυμα από την Autumn, ζητώντας μια συνάντηση στο παλιό τους στέκι. Το σύγχρονο timeline είναι γεμάτο ένταση καθώς οι γυναίκες επανασυνδέονται με προσοχή, αναλύοντας τόσο τις όμορφες αναμνήσεις όσο και το αδιάλυτο τραύμα. Η Autumn αποκαλύπτει ότι έλαβε ένα μυστηριώδες κουτί με τις λέξεις “Only for Bloom & Rage” γραμμένες πάνω του, υποδεικνύοντας ότι το παρελθόν τους πρόκειται να αναδυθεί με τρόπους που δεν μπορούν να αγνοήσουν.
Το παιχνίδι δημιουργεί με επιδεξιότητα ενδιαφέρον συνδυάζοντας αυτές τις δύο χρονικές γραμμές. Σε αντίθεση με άλλες αφηγηματικές περιπέτειες όπου τα flashbacks φαίνονται αποσπασματικά, το Lost Records καταφέρνει να κάνει το παρελθόν και το παρόν να συνυπάρχουν με τρόπο φυσικό. Οι αναμνήσεις της Swann δεν είναι απλά στατικές ανακαλέσεις, διαμορφώνονται ενεργά από τις επιλογές του παίκτη, κάνοντας κάθε στιγμή να φαίνεται προσωπική. Μικρές αλληλεπιδράσεις στο 1995, όπως το πού περνούσαν οι κοπέλες τον χρόνο τους ή ποια αστεία μοιράζονταν, επηρεάζουν το πώς αναπολούν το παρελθόν, στο 2022 που είναι το “σήμερα”. Αυτός ο μηχανισμός όχι μόνο ενισχύει τον συναισθηματικό αντίκτυπο, αλλά και ενδυναμώνει το κεντρικό θέμα του παιχνιδιού: πώς το παρελθόν αναπόφευκτα διαμορφώνει το παρόν.
Θεματικά, το Lost Records εξετάζει τις δυσκολίες του να ενηλικιωθείς με μία αυθεντικότητα που λίγα παιχνίδια καταφέρνουν να πετύχουν. Αγγίζει τους φόβους του να απομακρυνθείς, την αβεβαιότητα της ταυτότητας και τα ακατέργαστα συναισθήματα των εφηβικών φιλιών. Δεν πρόκειται μόνο για το τι συνέβη στη Swann και τις φίλες της, είναι για το πώς αυτές οι εμπειρίες διαμόρφωσαν το ποιοι έγιναν ως ενήλικες.
Ενώ ο αργός ρυθμός του Tape 1 μπορεί να απογοητεύσει παίκτες που αναζητούν πιο άμεσο δράμα, διαπρέπει στο να επιτρέπει στην ιστορία να “αναπνεύσει”. Το παιχνίδι δεν βιάζεται να ρίξει ανατροπές στον παίκτη, αλλά εστιάζει στο να χτίσει συναισθηματικό βάθος. Αυτή η υπομονή κάνει την τελευταία ώρα του Tape 1, όταν οι εντάσεις εκρήγνυνται και η αληθινή φύση του μυστικού τους αρχίζει να αναδύεται, να έχει ακόμα μεγαλύτερη συναισθηματική ένταση.
Οι Χαρακτήρες και οι σχέσεις
Μια ισχυρή αφήγηση δεν έχει αξία χωρίς καλοδουλεμένους χαρακτήρες, και το Lost Records: Bloom & Rage διαπρέπει σε αυτόν τον τομέα. Η Swann, η Autumn, η Nora και η Kat νιώθουν σαν πραγματικοί έφηβοι με διακριτές προσωπικότητες, κίνητρα και αδυναμίες. Η φιλία τους είναι η καρδιά του παιχνιδιού, κάνοντάς τις ήσυχες στιγμές, μοιραζόμενες snacks, παίζοντας punk μουσική και γυρίζοντας αστεία βίντεο, εξίσου συναρπαστικές με το γενικό μυστήριο που είναι το κεντρικό hook της ιστορίας.
Η Swann, η πρωταγωνίστρια, είναι ιδιαίτερα συμπαθητική. Είναι εσωστρεφής, κοινωνικά αδέξια και συχνά δυσκολεύεται να εκφραστεί. Η αγάπη της για τη σκηνοθεσία λειτουργεί τόσο ως δημιουργική διέξοδος όσο και ως ασπίδα, παρατηρεί τον κόσμο μέσα από την κάμερά της, καταγράφοντας στιγμές παρά συμμετέχοντας σε αυτές. Αυτό την καθιστά έναν χαρακτήρα που αρκετοί μπορούν να ταυτιστούν. Οι κριτικές επαινούν τη Don’t Nod για τη δημιουργία μιας πρωταγωνίστριας που δεν αισθάνεται απλώς σαν μια κενή επιφάνεια για τις επιλογές του παίκτη, αλλά αντίθετα έχει μια πλήρως διαμορφωμένη προσωπικότητα και χωρίς να “πιέζει” κάποια ατζέντα for the sake of it.
Οι τρεις άλλες κοπέλες προσφέρουν εξίσου κάτι μοναδικό στη δυναμική της ομάδας.
Η Autumn είναι η πιο ήρεμη και προσγειωμένη, προσφέροντας πάντα συμβουλές και κρατώντας την ομάδα σταθερή. Είναι σκεπτική και συμπονετική, αλλά έχει μια υποσυνείδητη πονηριά που την κάνει έναν συναρπαστικό χαρακτήρα.
Η Nora είναι το άγριο πνεύμα, ενεργητική και παρορμητική. Είναι η ψυχή της παρέας, αλλά κάτω από την παιχνιδιάρικη φύση της κρύβεται μια βαθιά ευαλωτότητα. Κάποιος την περιέγραψε ως μια “ευχάριστη Chloe” (αναφορά στην αμφιλεγόμενη επαναστατική φίλη της Max στο Life is Strange).
Η Kat είναι η ήσυχη παρατηρητής της ομάδας, έξυπνη και αποφασιστική. Είναι η πιο πρόθυμη να πάρει ρίσκα, ακόμη και όταν οι άλλες διστάζουν.
Αυτό που κάνει αυτούς τους χαρακτήρες τόσο ενδιαφέροντες είναι το πώς οι σχέσεις τους φαίνονται φυσικές. Κάνουν αστεία, τσακώνονται και στηρίζουν η μία την άλλη με τρόπους που νιώθουν αυθεντικοί. Οι επιλογές διαλόγου στο παιχνίδι επηρεάζουν το βάθος αυτών των σχέσεων, σε έναν βαθμό, αλλά το σημαντικό είναι ότι δεν υπάρχουν “σωστές” ή “λάθος” επιλογές. Σε αντίθεση με κάποια αφηγηματικά παιχνίδια όπου οι σχέσεις γίνονται μέρος ενός αυστηρού συστήματος έγκρισης/απόρριψης, το Lost Records επιτρέπει πιο λεπτές αλληλεπιδράσεις. Ακόμα και όταν προκύπτουν συγκρούσεις, νιώθουν μέρος του ταξιδιού και όχι τιμωρία για την επιλογή της “λανθασμένης” επιλογής.
Ένα από τα πιο επαινεμένα στοιχεία του Lost Records είναι η διαχείριση της δυναμικής φιλίας. Το παιχνίδι προσέχει τις μικρές λεπτομέρειες, είτε πρόκειται για την επιλογή ενός snack που αρέσει στην Kat είτε για το να είσαι ειλικρινής με την Nora για το ότι δεν ξέρεις ένα συγκρότημα που αγαπάει. Αυτές οι στιγμές μπορεί να φαίνονται ασήμαντες, αλλά προσθέτουν “στρώματα/βάθος” στους χαρακτήρες, κάνοντάς τους να νιώθουν σαν πραγματικοί άνθρωποι και όχι απλά εργαλεία της ιστορίας.
Επιπλέον, το Lost Records ενσωματώνει ελαφριά ρομαντικά στοιχεία, επιτρέποντας στην Swann να εκδηλώσει ενδιαφέρον για την Autumn, την Nora ή την Kat. Ωστόσο, ο ρομαντισμός δεν είναι το κεντρικό θέμα και το παιχνίδι αντιμετωπίζει αυτές τις αλληλεπιδράσεις με την ίδια ειλικρίνεια όπως και τις φιλίες. Αυτό κάνει το Lost Records να νιώθει περιεκτικό χωρίς να επιβάλλει σχέσεις σε προδιαγεγραμμένα κλισέ.
Τελικά, ο δεσμός μεταξύ αυτών των τεσσάρων κοριτσιών είναι αυτό που κάνει τις συναισθηματικές κορυφώσεις του παιχνιδιού τόσο ισχυρές. Καθώς ανακαλύπτουμε το μυστήριο της ιστορίας, ταυτόχρονα πλοηγούμαστε στη λεπτή ισορροπία των εφηβικών σχέσεων, τα ύψη των νέων φιλιών και τον πόνο της απομάκρυνσης. Το παιχνίδι αποτυπώνει αυτά τα συναισθήματα με έναν τρόπο που είναι τόσο νοσταλγικός όσο και βαθιά συγκινητικός.
Gameplay
Ένα ακόμα συναρπαστικό στοιχείο του Lost Records: Bloom & Rage είναι το πώς τελειοποιεί και επεκτείνει την παραδοσιακή φόρμουλα της αφηγηματικής περιπέτειας. Ενώ η αφήγηση με βάση τις επιλογές παραμένει στο προσκήνιο, η Don’t Nod έχει εισάγει νέους μηχανισμούς που βοηθούν στο immersion του παίκτη στον κόσμο της Swann, κάνοντάς το παιχνίδι να νιώθει πιο διαδραστικό και όχι ως ένας απλός «περίπατο».
Όπως αναμένεται από ένα παιχνίδι της Don’t Nod, οι επιλογές διαλόγου διαμορφώνουν τις σχέσεις και τη συνολική εμπειρία. Ωστόσο, το Lost Records κάνει ορισμένες αξιοσημείωτες βελτιώσεις στο πώς αυτές οι επιλογές εξελίσσονται. Αντί να επιλέγουμε απλώς μια απάντηση από μια στατική λίστα, συχνά έχουμε επιπλέον επιλογές που παρουσιάζονται εφόσον αφιερώσουμε λίγο χρόνο στο να ακούσουμε τι λένε οι άλλοι χαρακτήρες. Αυτό ενθαρρύνει πιο φυσική ροή στους διαλόγους αντί για γρήγορη λήψη αποφάσεων που διακόπτουν τη συζήτηση και είναι κάτι που λάτρεψα από την πρώτη στιγμή. Είναι μια μικρή αλλά αποτελεσματική αλλαγή που ενισχύει τον ρεαλισμό των αλληλεπιδράσεων και εύχομαι να το δούμε από εδώ και πέρα σε περισσότερα παιχνίδια.
Η επίδραση των επιλογών παραμένει κάπως ασαφής στο Tape 1, καθώς οι συνέπειες των αποφάσεων της Swann πιθανόν να είναι πιο εμφανείς στο Tape 2. Ενώ είναι σαφές ότι οι φιλίες εξελίσσονται με βάση τον τρόπο που αντιδράμε σε διάφορες καταστάσεις, οι άμεσοι κίνδυνοι δεν φαίνονται τόσο, όσο στο Life is Strange. Ωστόσο, αυτό ευθυγραμμίζεται με τον συνολικό τόνο του παιχνιδιού, είναι μια ιστορία για τις σχέσεις και τις αναμνήσεις παρά για διλήμματα ζωής ή θανάτου.
Ένας από τους πιο εντυπωσιακούς μηχανισμούς είναι η κάμερα της Swann, η οποία παίζει σημαντικό ρόλο τόσο στο gameplay όσο και στην αφήγηση. Στα τμήματα του 1995, μπορούμε να βγάλουμε την κάμερα σχεδόν οποιαδήποτε στιγμή, καταγράφοντας τον κόσμο από την οπτική γωνία της Swann. Δεν πρόκειται απλώς για ένα gimmick, αλλά για έναν ενσωματωμένο μηχανισμό που ενισχύει την αφήγηση με πολλούς τρόπους, καθώς αφήνει περιθώριο εξερεύνησης και αφομοίωσης του κόσμου.
Μπορούμε να τραβήξουμε αποσπάσματα από το περιβάλλον, “δένοντας” τα αγαπημένα μας clip 7 δευτερολέπτων σε μικρά βίντεο. Αυτό προσθέτει μια διάσταση προσωπικής έκφρασης που νιώθει μοναδική. Κάποια αντικείμενα μπορούν να εκτιμηθούν πλήρως μόνο μέσα από τον φακό της κάμερας, με διακριτικά στοιχεία που διαφορετικά θα μπορούσαν να περάσουν απαρατήρητα. Για παράδειγμα, το να καταγράψεις το γέλιο ενός φίλου ή μια γραφική θέα βοηθά να αλληλεπιδράσουμε με τον κόσμο σε ένα πιο βαθύ επίπεδο.
Η κάμερα της Swann συνδέεται επίσης με το υπερφυσικό μυστήριο του παιχνιδιού. Κατά καιρούς, τα καταγεγραμμένα πλάνα παρουσιάζουν σφάλματα ή παραμορφώσεις, υποδεικνύοντας κάτι ανησυχητικό. Αυτή η ανατριχιαστική επίδραση προσθέτει την απαραίτητη ένταση χωρίς να στηρίζεται σε κλισέ, όπως τα jump scares.
Ο μηχανισμός της κάμερας είναι μια εξαιρετική εξέλιξη των εργαλείων των προηγούμενων πρωταγωνιστών της Don’t Nod, όπως η κάμερα Polaroid της Max (Life is Strange) ή το σημειωματάριο του Sean (Life is Strange 2). Eνθαρρύνει ενεργά τους παίκτες να μειώσουν ταχύτητα, να παρατηρήσουν και να αλληλεπιδράσουν με το περιβάλλον, με έναν ουσιαστικό τρόπο.
Εξερεύνηση
Αν και το Lost Records είναι κυρίως μια αφηγηματική εμπειρία, προσφέρει ελαφριά εξερεύνηση και γρίφους. Το Velvet Cove είναι γεμάτο από μικρές, διαδραστικές λεπτομέρειες που βοηθούν στην ενίσχυση της αίσθησης της διάδρασης. Κάθε αντικείμενο, από τις σημειώσεις σχολείου μέχρι τα κρυφά βιβλία κάτω από το κρεβάτι της Swann, λέει μια μικρή ιστορία για τους χαρακτήρες.
Παρά ταύτα, η επίλυση γρίφων δεν είναι το κύριο επίκεντρο. Ενώ αυτό διατηρεί το ρυθμό του παιχνιδιού ομαλό, μπορεί να αφήσει αρκετούς να επιθυμούν περισσότερη εμπλοκή/δράση πέρα από τις επιλογές διαλόγου. Ωστόσο, η δύναμη της περιβαλλοντικής αφήγησης του παιχνιδιού αντισταθμίζει αυτό το γεγονός σε κάποιο βαθμό.
Οι “completionists” θα βρουν πολλά να κάνουν στο Lost Records. Η κάμερα της Swann χρησιμεύει ως μέσο συλλογής πλάνων διάφορων στοιχείων του κόσμου, όπως πουλιά, graffiti και γραφικών τοπίων. Αυτά, συνδέονται με το πάθος της Swann για τη σκηνοθεσία και την εικονοληψία, δίνοντας στους παίκτες έναν λόγο, μέσα στο σύμπαν του παιχνιδιού, για να αναζητήσουν κάτι. Μάλιστα, το παιχνίδι περιλαμβάνει ένα “Collection Mode”, επιτρέποντας στους παίκτες να εξερευνήσουν τα κεφάλαια χωρίς να επηρεάζουν τις επιλογές της κύριας ιστορίας. Αυτή είναι μια πραγματικά ευπρόσδεκτη προσθήκη. Δυστυχώς όμως δεν περιλαμβάνει κάποια επιλογή “skip” στους διαλόγους, κάτι που θα εκτιμούσα ιδιαίτερα, ασχέτως που κάθε κεφάλαιο δεν είναι μεγάλο.
Τα τεχνικά
Ένα αφηγηματικό παιχνίδι όπως το Lost Records: Bloom & Rage βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στην ατμόσφαιρα, τα γραφικά και τον σχεδιασμό ήχου για να βυθίσει τους παίκτες στον κόσμο του. Η Don’t Nod είναι γνωστή για την ικανότητά της να δημιουργεί εντυπωσιακά περιβάλλοντα, με προσοχή στην λεπτομέρεια, και αυτό το παιχνίδι δεν αποτελεί εξαίρεση. Ωστόσο, ενώ η παρουσίαση ξεχωρίζει με πολλούς τρόπους, κάποια τεχνικά ζητήματα την εμποδίζουν από το να προσφέρει μια απόλυτα αδιάκοπη εμπειρία.
Ανεπτυγμένο στην Unreal Engine 5, είναι αναμφισβήτητα ένα από τα πιο εντυπωσιακά παιχνίδια της Don’t Nod. Το Velvet Cove ζωντανεύει, με τα καταπράσινα δάση, τα retro εστιατόρια και τη γοητεία της μικρής πόλης να αποτυπώνουν την ουσία της αμερικανικής κουλτούρας της δεκαετίας του 1990. Ο φωτισμός ξεχωρίζει ιδιαίτερα, ενισχύοντας την ατμόσφαιρα του παιχνιδιού, είτε πρόκειται για την ζεστή λάμψη του καλοκαιρινού ηλιοβασιλέματος είτε για τις ανατριχιαστικές, αφύσικες αποχρώσεις που περιβάλλουν το υπερφυσικό μυστήριο του παιχνιδιού.
Τα μοντέλα χαρακτήρων είναι επίσης πιο λεπτομερή από τα προηγούμενα παιχνίδια της Don’t Nod, με βελτιωμένες κινήσεις προσώπου και εκφραστικές ερμηνείες. Ειλικρινά, θεωρώ πως είναι ίσως οι πιο “φυσικοί” χαρακτήρες που έχω δει σε παιχνίδι, ειδικά οι ενήλικες εκδόσεις των κοριτσιών. Ωστόσο, η συγχρονισμένη κίνηση των χειλιών (lip sync) μπορεί να φαίνεται ελαφρώς εκτός χρονισμού σε ορισμένες σκηνές. Αν και δεν είναι σοβαρό ζήτημα, είναι κάτι που θα μπορούσε να βελτιωθεί σε μελλοντικές ενημερώσεις.
Εκεί που το Lost Records ξεχωρίζει, σίγουρα, είναι στην περιβαλλοντική αφήγηση. Κάθε χώρος φαίνεται να έχει σχεδιαστεί προσεκτικά, γεμάτος από μικρά, διαδραστικά αντικείμενα. Το δωμάτιο της Swann, για παράδειγμα, είναι μια χρονοκάψουλα της pop κουλτούρας της δεκαετίας του 1990, γεμάτο με VHS ταινίες, λογοτεχνία τρόμου και αφίσες που αντανακλούν την προσωπικότητά της. Αυτή η προσοχή στη λεπτομέρεια καθιστά την εξερεύνηση ανταποδοτική.
Ένα εξαιρετικό αφηγηματικό παιχνίδι χρειάζεται εξαιρετικές ερμηνείες, και το φωνητικό cast του Lost Records παραδίδει ακριβώς αυτό. Οι τέσσερις κύριοι χαρακτήρες είναι πλήρως ανεπτυγμένοι, με φυσικούς διαλόγους και συναισθηματικές ερμηνείες που κάνουν τη φιλία τους να φαίνεται γνήσια, ναι, μαζί με όλες τις cringe στιγμές που μπορεί να υπάρχουν και στην πραγματικότητα. Η ικανότητα του cast να μεταδίδει την αμηχανία, τον ενθουσιασμό και την ευπάθεια με τρόπο που είναι αληθινός για την εφηβική εμπειρία, είναι τρομερή.
Ο σχεδιασμός ήχου είναι επίσης ένα από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Μικρές λεπτομέρειες, όπως ο ήχος των χαπιών μέσα σε ένα μπουκάλι, το στατικό θρόισμα μιας κασέτας VHS ή ο μακρινός ήχος των πουλιών στο δάσος, συμβάλλουν στο να κάνουν τον κόσμο καθηλωτικό.
Και έπειτα υπάρχει το soundtrack. Το Lost Records αγκαλιάζει ένα μείγμα από grunge, punk και alternative rock, ταιριάζοντας τέλεια με τα θέματα της εφηβικής επανάστασης και της αυτοανακάλυψης. Η μπάντα του παιχνιδιού, Bloom & Rage, έχει επίσης τις δικές της στιγμές, με τον παίκτη να συμμετέχει στη δημιουργία ενός DIY μουσικού video χρησιμοποιώντας την κάμερα της Swann. Αυτές οι στιγμές αισθάνονται οργανικές και όχι επιτηδευμένες.
Τα θέματα
Ενώ το Lost Records είναι μια πανέμορφα χτισμένη εμπειρία, αντιμετωπίζει κάποια τεχνικά προβλήματα. Αρκετοί, όπως συνέβη και στην δική μου περίπτωση, ανέφεραν περιστασιακές πτώσεις των καρέ, κυρίως όταν γίνεται μετάβαση μεταξύ του παρελθόντος και του παρόντος και κατά το τελευταίο κεφάλαιο. Το φόρτωμα των υφών (textures) μπορεί επίσης να είναι εμφανής, ειδικά σε σκηνές του σύγχρονου timeline, όπου οι λεπτομέρειες χρειάζονται λίγα δευτερόλεπτα για να φορτώσουν πλήρως.
Μεταξύ άλλων, ορισμένες κινήσεις χαρακτήρων μπορεί να φαίνονται κάπως αδέξιες, με χαρακτήρες να γλιστρούν ή να περνούν μέσα από αντικείμενα. Σε κάποιους έτυχε η Kat να “γλιστράει στο πάτωμα με αφύσικο τρόπο”, κάτι που, αν και δεν καταστρέφει την εμπειρία, μπορεί να “σπάσει” προσωρινά την αίσθηση της ατμόσφαιρας. Ένα άλλο ζήτημα αφορά τον μηχανισμό της κάμερας, μερικές φορές, τα υποκείμενα εμφανίζονται να επικάθονται άβολα στα καταγεγραμμένα πλάνα, δυσκολεύοντας τη λήψη της τέλειας εικόνας.
Αν και κανένα από αυτά τα τεχνικά ζητήματα δεν καταστρέφει την εμπειρία, αποσπούν την προσοχή από την κατά τα άλλα καλοδουλεμένη παρουσίαση του παιχνιδιού. Δεδομένου ότι το Tape 2 βρίσκεται ακόμα σε ανάπτυξη, υπάρχει ελπίδα ότι η Don’t Nod θα διορθώσει κάποια από αυτά τα θέματα σε μια μελλοντική ενημέρωση πριν την κυκλοφορία του δεύτερου μέρους της ιστορίας, τον Απρίλιο (ή και αρκετά νωρίτερα).
The Bloom
Tο Lost Records: Bloom & Rage είναι μια οπτικά εντυπωσιακή και ηχητικά πλούσια εμπειρία, που αποτυπώνει την ουσία της δεκαετίας του 1990 με εντυπωσιακή λεπτομέρεια. Ενώ τα τεχνικά ζητήματα το περιορίζουν ελαφρώς, η κατεύθυνση της τέχνης, η φωνητική ερμηνεία και η περιβαλλοντική αφήγηση το καθιστούν έναν από τους πιο φυσικούς κόσμους προς εξερεύνηση.
Το Lost Records: Bloom & Rage – Tape 1 αποτελεί μια θριαμβευτική επιστροφή για την Don’t Nod, συνδυάζοντας τα καλύτερα στοιχεία της παρελθούσας δουλειάς της με νέους μηχανισμούς που ενισχύουν την εμπλοκή του παίκτη. Παρουσιάζει μια συναισθηματικά πλούσια ιστορία για τη φιλία, τη νοσταλγία και το βάρος του παρελθόντος, όλα ενσωματωμένα σε έναν πανέμορφο κόσμο γεμάτο λεπτομέρειες.
Η Swann, η Autumn, η Nora και η Kat είναι μερικοί από τους καλύτερα γραμμένους πρωταγωνιστές της Don’t Nod μέχρι σήμερα, με ρεαλιστικό σχεδιασμό, ρεαλιστικές προσωπικότητες και συναισθηματικές αλληλεπιδράσεις. Από τις κασέτες VHS μέχρι τα Tamagotchis, ο κόσμος του παιχνιδιού ξεχειλίζει ζωντάνια και είναι γεμάτος πολιτιστικές αναφορές. Η δυνατότητα να χρησιμοποιούμε ένα δημιουργικό εργαλείο για να καταγράψουμε την ιστορία προσθέτει μια μοναδική διάσταση στην εξερεύνηση. Η αλληλεπίδραση μεταξύ παρελθόντος και παρόντος εκτελείται άψογα, κρατώντας το μυστήριο ενδιαφέρον. Οι ερμηνείες ζωντανεύουν τους χαρακτήρες και η μουσική εμπνευσμένη από το grunge/punk συμπληρώνει τέλεια τη θεματική του παιχνιδιού.
Αν και η αργή προσέγγιση λειτουργεί για τη συναισθηματική αφήγηση, το μυστήριο δεν κλιμακώνεται πλήρως μέχρι το τέλος του παιχνιδιού, κάτι που μπορεί να δοκιμάσει την υπομονή ορισμένων παικτών. Πτώσεις στον ρυθμό καρέ και άλλα τεχνικά προβλήματα μπορούν να διακόψουν την αίσθηση της ατμόσφαιρας, αν και δεν καταστρέφουν την εμπειρία. Ενώ οι σχέσεις εξελίσσονται, η βαρύτητα των αποφάσεων του παίκτη παραμένει ασαφής, τουλάχιστον μέχρι την κυκλοφορία του Tape 2.
Για τους λάτρεις του Life is Strange και των αφηγηματικών παιχνιδιών, το Lost Records: Bloom & Rage – Tape 1 είναι ένα παιχνίδι που δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητο. Καταφέρνει να εξελίξει τη φορμαλιστική αφήγηση της επεισοδιακής περιπέτειας, κάνοντας τις αλληλεπιδράσεις του παίκτη να νιώθουν πιο φυσικές από ποτέ. Ενώ ορισμένα μικρά τεχνικά ζητήματα και η αργή ροή περιορίζουν ελαφρώς την εμπειρία, το συναισθηματικό βάθος, η οικοδόμηση του κόσμου και οι μηχανισμοί το καθιστούν μια απόλυτα ευχάριστη εμπειρία.
Το μεγαλύτερο ερώτημα τώρα είναι αν το Tape 2 θα παραδώσει. Η αρχική διάταξη είναι ισχυρή, αλλά η επιτυχία της πλήρους ιστορίας θα εξαρτηθεί από το πώς θα “λύσει” η Don’t Nod το μυστήριο και θα αναπτύξει περαιτέρω τους χαρακτήρες. Αν το Tape 2 ανταποκριθεί στις προσδοκίες, το Lost Records θα μπορεί να καταχωρηθεί ως το καλύτερο έργο του studio, ίσως ξεπεράσει το Life is Strange.
Lost Records: Bloom & Rage – Tape 1
Το Lost Records: Bloom & Rage - Tape 1, σε ανάπτυξη από την Don’t Nod, είναι ένα adventure το οποίο συνδυάζει θέματα φιλίας, νοσταλγίας και κρυμμένων μυστικών. Mε το Tape 1 να κυκλοφορεί από τις 18 Φεβρουαρίου 2025 και το Tape 2 να αναμένεται στις 15 Απριλίου 2025, το παιχνίδι ακολουθεί τη Swann Holloway, μια κοινωνικά άβολη έφηβη που καταγράφει τη ζωή της μέσα από μια κάμερα. Η ιστορία εκτυλίσσεται μεταξύ του 1995 και του 2022 και εξετάζει τις σχέσεις της με τρεις φίλες της, την Autumn, την Nora και την Kat. Διαπρέπει στη διαχείριση της αφήγησης με έμφαση στους χαρακτήρες και το συναισθηματικό βάθος, χρησιμοποιώντας τις επιλογές του παίκτη για να διαμορφώσει τις αναμνήσεις και τις αλληλεπιδράσεις.