Το πρώτο Dragon’s Dogma είχε μια σπάνια αύρα, ως παιχνίδι. Οι επικίνδυνες νύχτες, τα τεράστια τέρατα, οι ιδιοτροπίες του combat system και τα Pawns, που συχνά έμοιαζαν να έχουν τη δική τους προσωπικότητα, δημιουργούσαν ιστορίες που δύσκολα αναπαράγονταν σε κάποιο άλλο RPG. Ενώ ήταν ένα αρκετά “περιορισμένο” RPG, σε έκανε να νιώθεις ελεύθερος. Το sequel διατήρησε αυτή την ιδιαίτερη ταυτότητα, και την εξέλιξε, αλλά ίσως να μην κατάφερνε να αξιοποιήσει στο έπακρο τις δυνατότητες που έδειξε πως υπάρχουν.
Με το Dragon’s Dogma 2: Dark Arisen, η Capcom επιχειρεί να κάνει ότι και με το πρώτο Dark Arisen. Δηλαδή, να αναβαθμίσει το σύνολο της εμπειρίας στα σημεία που “πονάει”. To νέo expansion φέρνει μια ολόκληρη (νέα) χιονισμένη περιοχή, καινούργια dungeons, εξοπλισμό και ικανότητες, ενώ παράλληλα αξιοποιεί τις αλλαγές που έχουν προστεθεί στο βασικό παιχνίδι μετά την κυκλοφορία του. Το αποτέλεσμα είναι μια πιο ολοκληρωμένη εμπειρία, με μεγαλύτερη έμφαση στην προετοιμασία, την εξερεύνηση και την ουσιαστική αξιοποίηση των Vocations.
Το Dark Arisen καταφέρνει να εξελίξει το combat χωρίς να αλλοιώσει τον χαρακτήρα του. Οι μάχες με γιγάντια τέρατα εξακολουθούν να αποτελούν μικρές περιπέτειες από μόνες τους, καθώς μπορούμε να σκαρφαλώσουμε πάνω στους αντιπάλους, να εκμεταλλευτούμε το περιβάλλον και να συνεργαστούμε με τα Pawns για να δημιουργήσουμε απρόβλεπτες καταστάσεις. Η φυσική, οι συγκρούσεις και οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ των συστημάτων εξακολουθούν να παράγουν εκείνες τις στιγμές χάους που δύσκολα βρίσκουμε σε πιο αυστηρά scripted RPGs.
Οι νέες ικανότητες και οι αναβαθμίσεις των ήδη υπαρχουσών Vocations δίνουν επιπλέον εργαλεία στα χέρια μας, ενώ ο εξοπλισμός μπορεί να ενισχύσει συγκεκριμένα skills και να αλλάξει ουσιαστικά την προσέγγισή μας. Για παράδειγμα, μπορείς να αξιοποιήσεις το Magick Archer για crowd control, υποστήριξη της ομάδας και υψηλό damage, αντί να περιορίζεται αποκλειστικά στην εξόντωση των εχθρών. Τα επιπλέον skill slots και τα Obelisks, που ξεκλειδώνουν νέες δυνατότητες και μόνιμα bonuses, ενθαρρύνουν τον πειραματισμό. Το μόνο που χρειάζεται είναι να είμαστε διατεθειμένοι να αλλάξουμε συνήθειες, αφού κάθε Vocation έχει τη δική του φιλοσοφία και απαιτεί διαφορετική σύνθεση ομάδας.
Η σημαντικότερη βελτίωση, ωστόσο, αφορά τη δυσκολία. Στο αρχικό παιχνίδι, η εξέλιξη του χαρακτήρα μπορούσε να μετατρέψει αρκετές αναμετρήσεις σε περίπατο, με τον Arisen να εξουδετερώνει αντιπάλους προτού προλάβουν να αποτελέσουν πραγματική απειλή. Στο Norgan, η αυξημένη επιθετικότητα των εχθρών και οι νέες παραλλαγές τους μας αναγκάζουν να αντιμετωπίζουμε σοβαρότερα κάθε σύγκρουση, χωρίς αυτό να σημαίνει πως καταφεύγουν σε υπερβολικά υψηλά health bars, οι εχθροί. Το νέο Hard Mode ενισχύει ακόμη περισσότερο αυτή τη φιλοσοφία, απαιτώντας σωστή διαχείριση των curatives, προσεκτικό σχεδιασμό και καλύτερη συνεργασία με τα Pawns. Παρ’ όλα αυτά, το power creep παραμένει υπαρκτό και όσοι αναζητούν τη διαρκή αίσθηση κινδύνου του πρώτου παιχνιδιού ίσως διαπιστώσουν ότι ένα μέρος της έχει χαθεί.
Η νέα περιοχή του Norgan είναι ο βασικός λόγος για να επιστρέψουμε στο παιχνίδι, όσοι τουλάχιστον “γλείψαμε” κάθε γωνιά. Πρόκειται για μια αφιλόξενη, χιονισμένη έκταση με παγωμένες κορυφές, εγκαταλελειμμένα οχυρά, υπόγεια περάσματα και ερείπια που μοιάζουν να κρύβουν μυστικά. Παρότι ο χάρτης δεν εντυπωσιάζει απαραίτητα σε μέγεθος με την πρώτη ματιά, η κατακόρυφη σχεδίαση (verticality), οι διακλαδώσεις και οι κρυφές διαδρομές κάνουν την εξερεύνηση να μοιάζει πολύ πιο εκτεταμένη. Αρκετές φορές, η αναζήτηση ενός στόχου περνά σε δεύτερη μοίρα, επειδή ένα σκοτεινό τούνελ ή ένα δυσπρόσιτο πέρασμα μας παρασύρει σε μια εντελώς διαφορετική περιπέτεια.
Το περιβάλλον συμμετέχει ενεργά στο gameplay. Οι χιονοθύελλες και τα whiteouts περιορίζουν την ορατότητα και τη χρήση του mini-map, δυσκολεύουν τον προσανατολισμό και μειώνουν τη μέγιστη αντοχή μας όταν βρισκόμαστε εκτεθειμένοι στο κρύο. Οι νέες απειλές, όπως οι Lesser Demons και οι Blackdogs, αλλά και οι επιθετικότερες παραλλαγές γνώριμων τεράτων, απαιτούν προσαρμογή και όχι απλώς μεγαλύτερα νούμερα στο damage. Παράλληλα, τα Lost Rites dungeons, δώδεκα συνολικά, προσθέτουν ξεχωριστές δοκιμασίες στις ήδη γνωστές περιοχές. Κάποια περιορίζουν τη σύνθεση της ομάδας, άλλα απαιτούν συγκεκριμένο Vocation ή αυστηρό όριο βάρους, αναγκάζοντάς μας να βρούμε εναλλακτικές λύσεις αντί να βασιζόμαστε στις συνηθισμένες τακτικές μας.
Οι περιορισμοί των dungeons δεν είναι, όμως, τεχνητά εμπόδια. Συχνά, το ίδιο το level design μας προσφέρει τα εργαλεία για να τα ξεπεράσουμε, είτε πρόκειται για χρήσιμα consumables είτε για αντικείμενα που αποκαλύπτουν μια διαφορετική προσέγγιση σε συγκεκριμένους εχθρούς. Το quest design διατηρεί αρκετό μυστήριο, χωρίς να γίνεται τόσο αδιαφανές ώστε να απαιτεί συνεχώς έναν οδηγό ανοιχτό σε δεύτερη οθόνη. Και φυσικά, η επιστροφή της Sphinx με τους γρίφους της προσφέρει μια ευχάριστη αλλαγή ρυθμού. Η εξερεύνηση, λοιπόν, αποτελεί έναν από τους βασικούς λόγους που κάποιος ίσως θελήσει να συνεχίσει να παίζει.
Το Dark Arisen επεκτείνει αισθητά και το σύστημα εξοπλισμού, εισάγοντας relics που αξιολογούνται πριν αποκαλύψουν τα χαρακτηριστικά τους. Τα νέα όπλα και οι πανοπλίες μπορούν να προσφέρουν τυχαία bonuses, όπως αυξημένο damage υπό συγκεκριμένες συνθήκες ή ενισχυμένες εκδοχές ήδη γνωστών abilities. Έτσι, το κυνήγι εξοπλισμού αποκτά έναν κύκλο που θυμίζει περισσότερο action RPG τύπου Diablo, με συχνές μικρές αναβαθμίσεις και κίνητρο να επιστρέφουμε στις δύσκολες αναμετρήσεις. Το σύστημα συμπληρώνουν τα Obelisks, δίνοντας επιπλέον επιλογές ανάπτυξης και κίνητρα για να εξερευνήσουμε ολόκληρη τη Norgan.
Από την άλλη, η συνεχής συλλογή και αξιολόγηση αντικειμένων μπορεί να γίνει κουραστική, ενώ τα πολλά τυχαία drops μειώνουν την αίσθηση ανταμοιβής που προσφέρει η εύρεση ενός πραγματικά μοναδικού όπλου σε ένα κρυμμένο δωμάτιο. Ευτυχώς, τα Lost Rites dungeons εξακολουθούν να προσφέρουν πιο ξεχωριστές ανταμοιβές, δίνοντας στην εξερεύνηση συγκεκριμένο και χειροπιαστό στόχο. Παράλληλα, η δυνατότητα τα νέα αντικείμενα να ενισχύουν τις ικανότητές ενθαρρύνει την αλλαγή εξοπλισμού και την αναθεώρηση των builds, αντί να μας αφήνει προσκολλημένους στην ίδια στρατηγική για δεκάδες ώρες.
Στο συνολικό πακέτο συμβάλλουν και οι αλλαγές που έχουν γίνει στο βασικό παιχνίδι. Το πιο ελεύθερο fast travel, τα επιπλέον save options και η διεύρυνση των διαθέσιμων skills μειώνουν αρκετές από τις τριβές της αρχικής έκδοσης. Αυτή η προσβασιμότητα κάνει το ταξίδι λιγότερο τιμωρητικό και βοηθά όσους δυσκολεύτηκαν να προσαρμοστούν στην αρχική φιλοσοφία. Ταυτόχρονα, όμως, η ευκολότερη διαφυγή από επικίνδυνες καταστάσεις περιορίζει κάπως την αγωνία που δημιουργούσαν παλαιότερα οι εξορμήσεις μακριά από την ασφάλεια των πόλεων.
Η Norgan είναι εντυπωσιακή όχι μόνο για τις χιονισμένες εκτάσεις της, αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο αποδίδονται οι λεπτομέρειές της. Τα ερείπια, οι πέτρινοι διάδρομοι και οι σκοτεινές σπηλιές δημιουργούν την αίσθηση ενός τόπου που υπήρχε πολύ πριν φτάσουμε εμείς εκεί. Το RE Engine συνεχίζει να αποδίδει εξαιρετικά τα τοπία και τα εφέ των μαχών, χωρίς να χάνει την αίσθηση βάρους που χαρακτηρίζει τις κινήσεις των χαρακτήρων και των τεράτων. Η αντίθεση ανάμεσα στο χιόνι, στις σκοτεινές υπόγειες διαδρομές και στις έντονες επιθέσεις των Vocations δίνει αρκετές στιγμές που θέλουμε να σταματήσουμε για ένα screenshot.
Η απόδοση είναι επίσης σαφώς βελτιωμένη σε σχέση με τα προβλήματα που σημάδεψαν την αρχική κυκλοφορία. Χωρίς να μπω σε περαιτέρω λεπτομέρειες, εκείνο που έχει σημασία είναι ότι η συνολική εμπειρία δεν υπονομεύεται πλέον στον ίδιο βαθμό από τεχνικά προβλήματα, αφήνοντας το gameplay να πρωταγωνιστήσει.
Το Dragon’s Dogma 2: Dark Arisen δεν αλλάζει ριζικά τη συνταγή, ούτε διορθώνει κάθε αδυναμία. Η ιστορία παραμένει αυτό που είναι ένα “Dragon’s Dogma”, το loot system δεν προσφέρει πάντα την ικανοποίηση ενός μοναδικού reward και η αυξημένη προσβασιμότητα έχει αφαιρέσει ένα μέρος της σκληρότητας που έκανε το αρχικό παιχνίδι τόσο ξεχωριστό. Ωστόσο, η νέα περιοχή, τα Lost Rites dungeons, οι αναβαθμίσεις των Vocations και η πιο σωστά κλιμακωμένη δυσκολία δίνουν ουσιαστικούς λόγους επιστροφής.
Για εμένα, είναι μια πιο ολοκληρωμένη εκδοχή του Dragon’s Dogma 2. Όσοι αγάπησαν το πρώτο παιχνίδι, όπως εγώ, θα έχουν την ευκαιρία για περισσότερες από τις ιδιοτροπίες και τις απρόβλεπτες καταστάσεις που μας κέρδισαν, ενώ όσοι απομακρύνθηκαν από το sequel λόγω των αρχικών προβλημάτων ή της άνισης δυσκολίας έχουν πλέον μια πολύ καλύτερη αφορμή να του δώσουν δεύτερη ευκαιρία.
Dragon’s Dogma 2: Dark Arisen
Το Dragon’s Dogma 2: Dark Arisen εξελίσσει το combat system και προσθέτει μια εξαιρετική νέα περιοχή γεμάτη απαιτητικά dungeons και επικίνδυνους εχθρούς. Παρά τις αδυναμίες της ιστορίας και του loot system, προσφέρει την πιο ολοκληρωμένη εκδοχή του RPG της Capcom. Είναι μια εξαιρετική ευκαιρία τόσο για μια επιστροφή στον κόσμο του Arisen, όσο και αυτούς που θέλουν να γνωρίσουν για πρώτη φορά το σύμπαν του Dragon's Dogma.