Λένε πως δεν έχει σημασία ο προορισμός αλλά το ταξίδι. Το Keep Driving, νομίζω πως, αντιπροσωπεύει αυτήν την φράση απόλυτα. Μας ζητά να απολαύσουμε τη διαδρομή, ακόμα κι όταν αυτή περιλαμβάνει τα γνωστά κακώς κείμενα ενός παλιού αμαξιού, άδεια ρεζερβουάρ, περίεργους hitchhikers και αρκετές στιγμές που αναρωτιόμαστε αν τελικά θα φτάσουμε ποτέ στον προορισμό (όποιος και αν είναι αυτός).
Παρακολουθούσα το παιχνίδι από τότε που βγήκε αλλά δεν είχα δώσει ιδιαίτερη σημασία στις λεπτομέρειες, μιας και δεν ήθελα να χαλάσω την πρώτη μου επαφή με αυτό. Ξεκινώντας, περίμενα ένα ιδιαίτερο indie παιχνίδι με εκείνη την “road trip” αισθητική που είχα δει στα trailers.
Ως παιχνίδι, παίρνει την απλή φαντασίωση του να πάρεις το πρώτο σου αυτοκίνητο και να ξεκινήσεις για “όπου βγει” και τη μετατρέπει σε ένα παράξενα εθιστικό μείγμα από management, turn-based encounters, exploration και coming-of-age ιστορίας.
Η βασική λούπα χωρίζεται σε δύο κομμάτια. Επιλέγουμε την επόμενη διαδρομή στον χάρτη, μπαίνουμε στο αυτοκίνητο και αφήνουμε τον δρόμο να ξεδιπλωθεί μπροστά μας, μέχρι να εμφανιστεί κάποιο εμπόδιο. Λακκούβες, αργά φορτηγά, speed cameras, ζώα, tailgaters και κάθε λογής απρόοπτα μετατρέπονται σε turn-based encounters, όπου πρέπει να προστατεύσουμε τους πόρους μας (energy, gas, durability και money) χρησιμοποιώντας τα κατάλληλα skills και items.
Η δεύτερη πλευρά του gameplay είναι το management. Στις στάσεις πρέπει να αποφασίσουμε αν θα γεμίσουμε το ρεζερβουάρ, αν θα επισκευάσουμε το αυτοκίνητο, αν θα αγοράσουμε φαγητό ή αν θα κρατήσουμε χρήματα μέχρι την επόμενη στάση. Παράλληλα, το inventory λειτουργεί σαν μικρό Tetris puzzle, αφού κάθε αντικείμενο και κάθε hitchhiker καταλαμβάνει πολύτιμο χώρο στο αυτοκίνητο. Δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα και αυτή η συνεχής διαχείριση κάνει ακόμα και μια απλή στάση σε ένα market να αποκτά στρατηγικό βάρος.
Οι hitchhikers είναι ίσως το καλύτερο RPG element του Keep Driving. Κάθε χαρακτήρας φέρνει μαζί του abilities, μια ιδιαίτερη προσωπικότητα, τα δικά του προβλήματα και συχνά ένα side quest. Πιάνει χώρο στο αυτοκίνητο και μπορεί να κουβαλά debuffs που επηρεάζουν ολόκληρο το party. Οι συζητήσεις μαζί τους δίνουν στην περιπέτεια μια ανθρώπινη διάσταση και κάνουν τις τυχαίες διαδρομές να μοιάζουν με μικρές ιστορίες που αξίζει να ακολουθήσουμε.
Οι επιλογές μας μπορούν να μας οδηγήσουν σε διαφορετικά events, σχέσεις και endings, ενώ κάθε run αποκαλύπτει μόνο ένα μέρος του διαθέσιμου περιεχομένου. Μια διαδρομή προς το festival (τον πρώτο κύριο προορισμό) μπορεί να μετατραπεί σε παράκαμψη για έναν άγνωστο, μια οικογενειακή επίσκεψη ή ένα εντελώς διαφορετικό προσωπικό ταξίδι. Η διάρκεια ενός run είναι περίπου δύο με τέσσερις ώρες, αλλά η διαδικαστική δομή και τα πολλαπλά μονοπάτια δημιουργούν ουσιαστικό λόγο για replay.
Το combat system, ειδικά στην αρχή, μπορεί να δυσκολέψει αρκετά. Τα encounters είναι ουσιαστικά turn-based puzzles όπου πρέπει να χρησιμοποιήσουμε skills που αντιστοιχούν στους διαφορετικούς κινδύνους, όμως οι περιγραφές ορισμένων cards και abilities δεν εξηγούν πάντα με την απαραίτητη σαφήνεια το πραγματικό τους αντίκτυπο. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αρκετά trial-and-error, ειδικά στα πρώτα runs, μέχρι να καταλάβεις ποια abilities λειτουργούν καλύτερα απέναντι σε κάθε απειλή.
Παρόλα αυτά, το σύστημα αποκτά ενδιαφέρον όσο μαθαίνεις τους κανόνες του. Τα skills ξεκλειδώνονται μέσω XP, τα αντικείμενα μπορούν να αλλάξουν τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε συγκεκριμένες καταστάσεις και οι hitchhikers λειτουργούν σαν ιδιόμορφα party members με δικές τους στρατηγικές δυνατότητες. Το build system δεν φτάνει σε ιδιαίτερα βαθιά επίπεδα, όμως η απλότητά του ταιριάζει με το υπόλοιπο design.
Το γεγονός ότι δεν γνωρίζουμε τι θα βρούμε στην επόμενη διαδρομή, ποιον θα συναντήσουμε ή ποια παράκαμψη θα ανοίξει μπροστά μας δημιουργεί μια σταθερή περιέργεια. Μετά το τέλος ενός run, νέες επιλογές και αυτοκίνητα μπορούν να αλλάξουν τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζουμε το επόμενο ταξίδι, ενώ ένα μεγάλο κομμάτι του χάρτη μπορεί να παραμένει ανεξερεύνητο.
Τέλος, αξίζει να αναφερθεί πως θα υπάρξει σύντομα πλήρης υποστήριξη για mods, καθώς και Steam workshop. Community θέλοντος, αυτό σημαίνει πως ως παιχνίδι θα “ανοίξει” πάρα πολύ. Είμαι πολύ περίεργος να δω τι θα σκαρφιστεί η κοινότητα.
Η γήινη χρωματική παλέτα, τα τοπία, τα διαφορετικά αυτοκίνητα και η απεικόνιση μιας φανταστικής αμερικανικής υπαίθρου δημιουργούν ένα ξεχωριστό early-2000s aesthetic που λειτουργεί ιδανικά με τον αργό ρυθμό του gameplay. Βουνά, δέντρα, κτίρια και δρόμοι περνούν από μπροστά μας όσο το αυτοκίνητο κινείται σχεδόν αυτόνομα, και τελικά αυτή η απλότητα γίνεται μέρος της εμπειρίας.
Κάτι άλλο που λάτρεψα είναι το soundtrack. Συλλέγουμε CDs από ανθρώπους και καταστήματα, ξεκλειδώνουμε μουσική από Swedish indie bands και μπορούμε να φτιάξουμε ουσιαστικά το δικό μας road-trip compilation, σαν να βρισκόμαστε ξανά στις αρχές των 2000s και να γράφουμε ένα CD για το επόμενο μεγάλο ταξίδι. Είναι μια μικρή λεπτομέρεια που δένει εξαιρετικά με την αίσθηση νοσταλγίας και κάνει τις πιο ήσυχες στιγμές της διαδρομής εξίσου σημαντικές με τα encounters.
Αυτός ο αργός ρυθμός είναι ταυτόχρονα μέρος της γοητείας και πιθανό σημείο τριβής. Για αρκετή ώρα απλώς οδηγούμε, περιμένοντας το επόμενο event, και όσοι θέλουν συνεχή δράση μπορεί να βρουν το ταξίδι υπερβολικά ήσυχο. Αυτή η παύση, θεωρώ, επιτρέπει στο παιχνίδι να αναπνεύσει και να δώσει χώρο στις συζητήσεις, στη μουσική και στις μικρές παρατηρήσεις.
Το Keep Driving με κέρδισε επειδή καταφέρνει να κάνει ενδιαφέρον κάτι τόσο απλό όσο το να βάλεις λίγη βενζίνη στο ρεζερβουάρ και να αποφασίσεις αν θα συνεχίσεις ευθεία ή θα πάρεις την επόμενη έξοδο. Το management, τα turn-based encounters και το inventory δημιουργούν ένα στιβαρό gameplay loop, ενώ οι hitchhikers και οι μικρές ιστορίες δίνουν στην περιπέτεια προσωπικότητα που δύσκολα συναντάμε σε roguelite.
Οφείλω να πω πως είναι από τα ελάχιστα παιχνίδια που σου φέρνουν αναμνήσεις μυρωδιών. Ναι! Αν είσαι νοσταλγός της εποχής που απεικονίζει το παιχνίδι, μπορεί να σου έρθουν στο μυαλό διάφορες μυρωδιές από ταξίδια που έχεις κάνει ή ακόμα καλύτερα, μπορεί να χαθεί το βλέμμα σου στον ορίζοντα και να φαντάζεσαι ένα ανθρωπάκι να πηδάει πάνω σε φράχτες, να χαζεύεις σύννεφα ή να μετράς πράγματα.
Είναι ένας ιδιότροπος τίτλος. Οι ασαφείς περιγραφές ορισμένων cards και abilities μπορούν να προκαλέσουν εκνευρισμό, το build system θα μπορούσε να έχει μεγαλύτερο βάθος και ο αργός ρυθμός δεν θα ταιριάξει σε όλους. Για εμένα, όμως, η ισορροπία μεταξύ του gameplay, του replayability, της μουσικής και τις ανθρώπινες ιστορίες κάνει το Keep Driving μια από τις πιο ιδιαίτερες indie εμπειρίες που μπορώ να προτείνω σε όποιον θέλει ένα παιχνίδι που δεν χρειάζεται δράκους και πράσινα άλογα για να κάνει ένα ταξίδι να μοιάζει σημαντικό.
Keep Driving
Το Keep Driving μετατρέπει ένα road trip σε ένα ιδιαίτερο μείγμα RPG, management και turn-based encounters. Η διαχείριση πόρων, οι hitchhikers και η branching δομή προσφέρουν αρκετό βάθος και replayability, παρά τις ασαφείς περιγραφές ορισμένων abilities. Με pixel art, εξαιρετικό soundtrack και μια ανθρώπινη ιστορία ενηλικίωσης, αποτελεί μια ιδιαίτερη indie εμπειρία.